+9999-9999999

Home

Sub zoekt meester grote bos schaamhaar

08/02/2018 Comments Off on Sub zoekt meester grote bos schaamhaar Lindsay Dolloff  

sub zoekt meester grote bos schaamhaar

Naar mate ze dichter bij haar schaamlippen komen opent het staande meisje haar benen steeds meer. Haar lichaam begint te kronkelen en haar handen beginnen nu haar eigen zware borsten te masseren. De twee gehurkte meisjes hebben blijkbaar door dat het staande meisje meer en meer opgewonden wordt en kijken snel om zich heen. De twee gehurkte meisjes kijken elkaar aan en knikken goedkeurend. De linkse van de twee begint met een vinger over het kutje van het staande meisje te wrijven terwijl de rechtse haar handen op de billen van het staande meisje legt en haar billen begint te masseren.

Het linkse meisje heeft al snel twee vingers diep in het grotje van het staande tienertje zitten wanneer het rechtse meisje haar lippen op het klitje drukt. Steeds heftiger begint de staande tiener haar borsten te masseren en steeds zwaarder wordt haar ademhaling. Niet al teveel later verkrampt haar volledige lichaam door het hevige orgasme. De twee gehurkte meisjes kijken elkaar tevreden aan, geven elkaar een lange tongzoen en maken daarna hun werkje af.

Wanneer ze klaar zijn is de bos schaamhaar verdwenen en glimt het kutje bijna van gladheid. Zonder ook maar iets te zeggen lopen de twee de douche uit, het tienertje met fris geschoren kutje achterlatend.

Verbaast kijk ik om me heen en kom ik tot de conclusie dat ik de enige ben die dit niet had zien aankomen. Mijn pik is weer op volle oorlogssterkte en zo ook die van Danny die hem voor het gemak maar uit zijn broek heeft genomen.

De rest van de groep doet alsof er niets aan de hand is. Lotte legt uit dat Kim en Maartje er vorig jaar ook al bij waren. Toen waren ze nog maar 15 en nu zijn ze net 16 geworden. Kim en Maartje zijn hartsvriendinnen met beiden zeer welgestelde ouders. Verwende nesten die doen en laten waar ze zin in hebben.

De voltallige kamer begint hard te lachen en ik begin een beetje te begrijpen waarom. Iedereen gniffelt een beetje en ik weet niet of ik blij moet zijn of dat ik nu bang moet worden. Het uur is bijna voorbij en de eetzaal begint vol te lopen met hongerige tieners. Meteen valt op dat iedereen ontspannen is. De meisje zitten nu nog apart van de jongens, maar dit zal later wel anders zijn.

De jongens praten stoer over het hockey en over de meisjes en de meisjes hebben het voornamelijk over de jongens en bijna niet over het hockey. Het ontbijt wordt snel gegeten en wanneer bijna iedereen klaar is neemt Peter-Paul het woord.

Hij begint met het indelen van de groepen. De begeleiders worden opgedeeld in paren en per paar wordt er een groep toegewezen. Zoals aan het begin van de reis al duidelijk is geworden, is Femke mijn collega deze week. Iets waar ik helemaal niet tegenop zie! Onze groep bestaat uit 15 jongens en 15 meisjes die allemaal tussen de 16 en 18 jaar oud zijn. Wanneer ik Kim en Maartje zie moet ik meteen denken aan het voorval onder de douche en ik voel dat ik een kleur krijg.

Toch loop ik op ze af en stel ik me voor, zoals ik me aan iedereen in mijn groep voorstel. Meteen is duidelijk dat deze twee anders zijn. Zonder enige vorm van schaamte kijken ze me diep in mijn ogen aan. Kim is heeft lange donkere haren en hele mooie bruine ogen. Ze is ongeveer 1m60 lang en heeft een tenger postuur. De aanzet van haar borsten is duidelijk zichtbaar in haar poloshirt en van de eerdere beelden op het grote LCD scherm weet ik dat ze niet al te groot zijn.

Haar huid is bruin gekleurd en Kim ziet er bijna Spaans uit wat ik vreselijk opwindend vind. Maartje is precies het tegenovergestelde van Kim. Maartje heeft hoogblonde haren en felblauwe ogen. Ze is met haar 1m70 iets langer dan Kim en ze is ook iets forser gebouwd. Zoals ik al op het TV scherm had gezien heeft Maartje een paar flinke borsten voor haar leeftijd en deze zijn ook goed zichtbaar in haar strakke T-shirt waarvan de onderkant is opgeknoopt.

Ondanks het feit dat Maartje iets forser lijkt heeft ze wel een heel erg strak lichaam en een mooi plat buikje. Haar huid is wel een stuk lichter dan die van Kim en zeker als ze naast elkaar staan is het een verschil van dag en nacht.

De dagplanning wordt doorgenomen en de rest van de ochtend zal iedereen op de verschillende hockeyvelden bezig zijn met de nodige workshops.

Net op het moment dat de tieners naar buiten stormen om hun hockeyspullen te gaan halen houdt Femke de meisjes Kim en Maartje tegen. Femke knikt naar me dat ik haar moet volgen en loopt met straffe pas terug naar de boerderij. Volgzaam loop ik achter hun aan, benieuwd wat er komen gaat. Bij de boerderij aangekomen opent Femke een grote stalen deur die toegang geeft tot een donkere kamer.

In deze kamer staat een tafel met daaromheen 4 stoelen en in de hoek staat een groot tweepersoons bed dat netjes is opgemaakt. Femke gebiedt Kim en Maartje naar binnen te gaan en ik loop er achteraan. Femke trekt de deur dicht en doet deze zorgvuldig op slot. Beide tienermeisjes beginnen zenuwachtig te giechelen en gaan achter de tafel staan. Verschrikt gaan de meisjes zitten en stoppen spontaan met giechelen. Femke neemt ook plaats aan de tafel en ik volg haar voorbeeld.

Ik weet dat ze liegt, want het meisje van de douche vanmorgen is niet eens in de buurt van Femke geweest. Kim en Maartje verschieten letterlijk van kleur. De bruine wangen van Kim worden rossig en het witte gezicht van Maartje wordt helemaal rood. Kim en Maartje beginnen allebei te kwebbelen alsof hun leven ervan afhangt en leggen de situatie precies uit zoals het vanmorgen gebeurd is. Femke wacht rustig af totdat ze klaar zijn en de jonge meisjes kijken haar wanhopig aan wanneer ze eindelijk hun mond houden.

Femke kijkt me even vluchtig aan. Na Antwerpen werd ik gevraagd om in Brussel in de wijk rond het Noordstation de vroegere chirogroep terug op te starten er was niemand meer van leiding, wel een paar behoorlijke lokaaltjes. Het noemde chiro, maar van het tiental kinderen dat die eerste keer kwam, waren er tien franstaligen.

Ik deed mijn best om ook enkele nederlandstalige kinderen bij de groep te krijgen, en probeerde ze op zondagnamiddag toch op een speelse manier bezig te houden. Ook daar was de pastoor van de parochie een pater Xaveriaan. Ook daar ging ik meestal van zaterdag op zondag met de fiets naar toe. Op zondagmiddag ging ik met de pastoor iets eten in een frituur, en nooit in mijn leven heb ik lekkerder steak champignon gegeten als daar…. Er waren twee predikanten voorzien, voor hooguit een twaalftal kinderen, franstalige jongens waarvan ik er geen enkele kende.

Mij werd gevraagd om de recratieactiviteiten te organiseren en bij hen op de hooizolder boven de slachterij te overnachten. Hij was de enige Vlaamse kandidaat-communicant maar moest door de pastoor afgehaald worden bij familie in Houthalen. Echt een onweerstaanbaar kereltje! Gezien hij de enige Vlaamstalige was en zelf geen Frans sprak of verstond, was hij voor een groot stuk op mij aangewezen.

Op een bepaald ogenblik staat Guido te plassen tegen een boom en wil ik een foto maken. Hij poseerde onder de douche een paar keer vrij uitdagend, maar gezien ik een flitslamp nodig had om daar te fotograferen was dat de andere jongens ook wel opgevallen. Een andere jongen trok toen al zijn kleren uit en vroeg me om hem ook zo te fotograferen alles in het Frans natuurlijk. Ik probeerde ze tot rust te brengen, maar nog geen half uur later liepen ze allemaal naakt rond, al roepend en al showend , doen alsof ze elkaar neukten.

Ze hadden in elk geval veel meer gespecialiseerde kennis en woordenschat dan ik 10 jaar eerder. Alleen Guido was nog volledig aangekleed, maar plots vielen ze ook hem aan, en ook zijn kleren werden volledig uitgetrokken. Ostentatief bleven ze me uitdagen om hen en ook Guido in die Kamasutra toestanden te fotograferen, iets wat ik uiteraard niet wilde en niet durfde. Ik kon er niets tegen beginnen, en was vooral bang dat het lawaai zou doordringen tot in de kloostergebouwen of tot bij een toevallige voorbijganger.

Het gebeuren liep totaal uit de hand. De chaos was enorm. Op een bepaald ogenblik heb ik toen mijn fototoestel genomen en ostentatief de film eruit getrokken en volledig bloot gesteld aan het licht, zodat hij vernietigd was. Nu wordt het echt tijd om te gaan rusten en te slapen.

Daarop keerde beetje bij beetje de rust terug,. De meesten trokken hun pyjama aan en vielen finaal in slaap. Wat gebeurd was verontrustte me zeer. Erop rekenend dat het biechtgeheim dat zeker toen echt wel absoluut was verdere problemen kon voorkomen. De twee laatste dagen bleef echter alles rustig, en ik werd door niemand ooit over het voorval aangesproken. Ik kon het aanbod niet afslaan, en we spraken af de volgende week zaterdag om Toevallig had ik op mijn kloosterkamer nog een bijna nieuw volledig Chirouniform, gekregen van de ouders van een Antwerpse jongen die wellicht een tweetal jaar ouder was dan Guido en reeds uit zijn uniform gegroeid was.

Ik stalde mijn fiets tegen het chirolokaal, en wachtte tot Guido er aan kwam. Ik legde hem uit dat ik voor hem een tweedehands chirouniform had meegebracht en dat hij het tegelijk kon passen. Hij trok echter onmiddellijk al zijn kleren uit, en met een erectie van jewelste begon hij te poseren en te showen bovenop tafel. Het zat hem als gegoten, en hij was er ook echt blij mee.

Hij was juist klaar met het aantrekken van het uniform toen er plots hard op de deur werd gebonsd. Ik deed haastig open en er stond een rijkswachter met combi voor de deur. Ik legde uit dat ik sinds enkele maanden de nieuwe leider was hier, en dat ik voor één van de jongens van uit Antwerpen een tweedehands uniform had meegekregen en dat één van de nieuwe chiroleden het zojuist had aangepast, en dat ik het beter vond om daarbij de deur gewoon op slot te doen.

Guido knikte alleen maar en toonde fier zijn uniform om zo alles wat gezegd werd te bevestigen. Ondertussen legde de rijkswachter uit dat hij hier vroeger ook nog leider van de Chiro was geweest, en het verdacht gevonden had dat er een fiets tegen de gevel stond. Tenslotte vroeg hij of hij nog eens binnen kon zien, maar het lokaal was netjes opgeruimd. Alleen mijn tas met fototoestel stond er nog, maar daar stelde hij geen vragen over….. Hij was er fier op, en toen hij vroeg of hij er een paar mocht hebben voor zijn vader, heb ik geantwoord dat ik voor zijn pa wel eens een paar mooie gewone vergrotingen zou maken op hout gekleefd , wat ik dan ook gedaan heb.

Het fotovoorval zat me echter hoog, en verontruste me ten zeerste over mijn toekomst. Als die geaardheid echt zo onweerstaanbaar diep geworteld was, dan zou ik vroeg of laat zwaar in de problemen komen, en dingen doen die ik eigenlijk nooit wilde doen. Tenslotte trok ik mijn stoutste schoenen aan en vertelde aan de toenmalige overste, dat ik vreesde echt een pedofiel te zijn, en dat ik raad of behandeling zocht. Pater Van Ekeren maakte in die tijd zelf een doctoraatsverhandeling in verband met homofilie.

Hij was heel begrijpend en behulpzaam. Eerst regelde hij voor mij een consult bij Dr. Senghers, een nederlandse professor psychiatrie, bij wie ik op voorspraak van mijn overste reeds vrij snel een afspraak kon krijgen. Ik moest ervoor naar Rotterdam met de trein. Hij luisterde aandachtig naar mij, stelde heel wat gerichte vragen en zei dat alleen een Rogeriaanse client-centered gesprekstherapie eventueel iets voor me kon betekenen.

Hij zou contact nemen met een daarin gespecialiseerde afdeling aan de universiteit van Leuven, en ik mocht er een paar weken later voor het eerst naar toe. Ik kwam er terecht bij een therapeute, een vrije jonge dame nog, die me uitlegde dat me niets zou opgelegd worden, dat alle gedachten en beslissingen vanuit me zelf moesten komen, dat zij alleen maar zou herhalen wat ik eerder had gezegd en wat haar belangrijk leek, zonder enige toegevoegde commentaar.

Telkens er een belangrijke conclusie genomen werd door mezelf dus zou ze die wel noteren. Ik kon er twee keer per week terecht voor een gesprek van ong. Ik was een vlotte babbelaar en vertelde er maar op los. Wellicht kwam alles wat ook hier reeds geschreven werd ook daar aan bod. Ik vertelde ook telkens welke aan het onderwerp gerelateerde boeken ik had gelezen, hoe het was verlopen op de chiro, enz… Finaal kwam ik toch wel tot enkele muurvaste besluiten, waar zij zelf helemaal bleek achter te staan.

Als ik later in het leven gelukkig zou willen zijn en goed functioneren moest ik eerst en vooral kunnen mezelf aanvaarden zoals ik ben. Ook als man met een bijzondere — vooral — visuele aantrekkingskracht naar jonge jongens.

Mijn pedofiele geaardheid is in de eerste plaats een gave. Het maakt dat ik op een bijzondere manier kan genieten van schoonheid die anderen op een andere manier ervaren. Dit moet je aanvaarden zoals het is en in je leven blijvend een kans geven. Het kan niet en het mag niet dat je met die gave omgaat op een manier die het allermooiste wat je kent breekt of kapot maakt. Stel voor jezelf grenzen van wat vooral niet kan, en dat is alles wat een jongetje eigenlijk niet wil of nog niet aan toe is.

Je moet ook helemaal niet bang zijn om een relatie met een meisje vrouw aan te gaan, want er zit zeer zeker ook een heterokant aan jou. Het gaat om een soort biseksualiteit met een pedofiele op jonge jongentjes gerichte, vooral visuele component , maar tegelijk is er ook een eerder op de heteroseksuele praktijk gerichte component die ook een kans moet krijgen. Beide componenten kunnen naast mekaar bestaan en een plaats krijgen in je leven, op voorwaarde dat je eventuele partner reeds bij de start van de relatie op de hoogte is en met die dubbele geaardheid kan leven.

Na afloop van die therapie die ongeveer zes maanden duurde voelde ik me enorm sterk en opgelucht. Ik wist dat er een combinatieweg was, en was het bezit van kinderporno wat pas in verboden werd aanvaardbaar gebleven, dan had ik wellicht nooit meer problemen gekend. Ik was klaar om het klooster te verlaten en een nieuwe weg in mijn reeds bewogen leven in te slaan.

Tijdens de laatste maanden van mijn verblijf in Leuven had ik me reeds ingeschreven aan de Sociale School van Heverlee, en er ook een kot gehuurd. Tijdens het groot verlof merkte ik thuis echter ineens een advertentie op in let ledenblad van de Bond Van grote en jonge gezinnen: Het kwam er op neer dat je aan het HISS, verbonden aan het zeepreventorium In De Haan gratis kon studeren en logeren mits part-time te werken in de leefgroepen van de patiêntjes.

Bovendien kon je er nog een extra centje zakgeld mee verdienen ook. Er was een opendeurdag voorzien, waar ik samen met mijn ouders naar toe trok. Het zeepreventorium bleek een zeer grote instelling te zijn in de Duinen en langs de kust van De Haan, waar vele honderden kinderen verbleven, meestal astmapatienten, maar ook kinderen met mucoviscidose of eczema, en een aantal sociale gevallen geplaatst door de jeugdrechter of het jeugdbeschermingscomité.

We werden er goed ontvangen, kregen een rondleiding in de gebouwen, en ook in die ook die van de school. We zagen hoe de kinderen er allemaal voltijds in training liepen en gezien het vakantie was, begeleid en geanimeerd werden door de studenten van de Sociale School.

Het was precies een heel grote chirogroep op kamp. Tot mijn grote verrassing bleek er zelfs een groep jongens naakt in zee te zwemmen! De refterdienst moest verzorgd worden, en tijdens de schooluren van de kinderen kregen ook de studenten les. Er werd verteld dat het er in de Sociale School wel degelijk streng en veeleisend aan toe ging, en dat zowat de helft van de studenten reeds in het eerste jaar afviel, precies omdat de combinatie Les-Studeren en het werk in de groepen toch wel zwaar uit viel.

De leeftijdsgroepen van de kinderen waren afzonderlijk voor jongen en voor meisjes. Onze school zelf was wel gemengd natuurlijk, en er zou ook een levendige studentenclub actief zijn. De studies liepen over drie jaar, waarvan drie maanden stage in het tweede jaar en zes maanden in het derde jaar.

De meeste stages werden buitenshuis gedaan, en de school zou wel degelijk kwalitatief en goed aangeschreven zijn. Toen kregen we nog een bedrijfsfilm te zien. Onvergetelijk voor mij was dat er ook een opname bij zat van een grote groep naakt douchende jongentjes… Mijn keuze was snel gemaakt, en ik was zeker niet bang om hieraan te beginnen, in tegendeel, ik was dolenthousiast!

Bij aankomst, zowat een week later, kregen we per twee studenten een kleine kamer toegewezen. Studeren op de kamer kon. Een van de kamergenoten werkte in schema A, de andere in schema B, zodat bijna altijd een van beiden wisselend vrijgesteld was van groepsdienst , en we ook nooit hetzelfde weekend naar huis konden. De eerste dag mochten we aangeven voor welke leeftijdsgroep we voorkeur hadden.

Ik durfde niet te kiezen voor de copains jarigen of de Sioux , gewoon omdat ik bang was mezelf niet volledig onder controle te kunnen houden, zodat mijn gevoelens voor jongentjes misschien wel al te snel zouden duidelijk worden. Ik koos dus om mezelf af te schermen voor de Beach Boys, leeftijdsgroep van jaar, allen studerend aan de middelbare school ook binnen de instelling en eigenlijk te oud voor mijn gevoelens, gezien op twee uitzonderingen na alle jongens reeds goed voorzien waren van schaamhaar, wat mijn visuele nieuwsgierigheid deed smelten als sneeuw voor de zon.

Het was natuurlijk even wennen, zowel aan de school als aan de leefgroep zeer heterogeen, met ongeveer evenveel Vlaamstalige als Franstalige kinderen. Er waren zwaar zieke kinderen bij en ook kleine bandietjes geplaatst en van uiteenlopend studieniveau. Er heerste een vrij zwaar drill-regime, zeker niet mijn stijl aantreden, silence, afstand nemen met de arm van de jongen voor U, enz….

Na een paar dagen was me reeds opgevallen dat bij de Beach Boys een bloedmooi jongetje rond liep dat volgens mijn inschatting minstens twee jaar jonger moest zijn dan de anderen, en dat hij er qua fysiek voorkomen helemaal niet thuis hoorde.

Ik voelde me zowel geboeid door hem zelf als door zijn situatie. Het kereltje bleef me natuurlijk intrigeren. Hij was Franstalig, en had een aparte kamer. Sommigen hadden een aparte kamer, anderen sliepen per twee, een beetje volgens eigen voorkeur en volgens de bezetting. Het was een ontzettend mooi, maar eerder brutaal jongentje, wat hem nog aantrekkelijker maakte.

Hij liet zich helemaal niet doen door zijn oudere kameraden. Op een bepaald ogenblik besloot ik zijn persoonlijk medico-sociaal dossier eens te gaan inzien wat mocht en zelfs aangeraden werd voor de kinderen van uw groep. Bleek dat hij geplaatst was door de jeugdrechter voor vrij zware feiten, ondanks het feit dat hij inderdaad amper 12 jaar oud was. Diefstallen, chantage, afpersing en geweld maakten deel uit van zijn erelijst.

Een paar dagen later toen ik de avondronde deed, was hij opnieuw poedelnaakt op zijn bed, op zijn knieën gezeten en met beide handen hield hij zijn poepgaatje zo ver mogelijk opengespreid en commandeerde: Ik heb beide feiten nog dezelfde avond gerapporteerd aan de pedagogisch directeur, en na het weekend is hij nooit meer teruggekomen.

Het leven bij de Beach Boys verliep verder vrij aangenaam, ik had er ook jongens waarmee ik heel goed kon opschieten, ook al omdat ik zonder twijfel veruit het best tweetalig was van alle opvoeders-studenten. Op school verliep ook alles prima. Ik werd reeds één van de eerste dagen benoemd tot klasvertegenwoordiger van de eerstejaars toch een zestigtal en als er al eens een probleempje rees, dan deed ik echt goed mijn best om te bemiddelen. Ook met de leraren, waaronder onderzoeksrechter O. Ik was natuurlijk wel veruit de oudste van ons jaar, hoewel er toch zeker een derde van de nieuwe studenten een mislukt jaar universiteit achter de rug hadden.

Eén van de jongens waar ik het vrij goed mee kon, was Lucas M. Lucas was een heel gevoelig kereltje, ruim 15 jaar oud, met veel heimwee naar huis. Lucas was ook een zware astmapatient.

Op zekere avond lag hij op zijn bed lichtjes te huilen, en ik vroeg wat er scheelde. Met zijn hand klopte hij even op bed naast zich, alsof hij wilde zeggen: Ik ging bij hem liggen en legde zijn hoofd op mijn schouder. Die vorm van intimiteit bracht hem rust en hij begon vrijuit over zijn problemen te vertellen. Hij vertelde onder andere dat hij dacht dat hij eigenlijk homo was. Ik ging daar ook op in door er bv. De schemering viel in en de intimeit van het gesprek groeide verder, maar werd nergens dubbelzinnig, en onze houding was dat absoluut evenmin.

Het was gewoon een fijn persoonlijk moment waarachter niets meer kon of mocht gezocht worden. Ik riep er een andere opvoeder bij, en we slaagden erin de boel terug te kalmeren, maar dezelfde avond nog werd me meegedeeld dat ik de volgende morgen geen moeite moest doen om op dienst te komen, dat Lucas en de groep eerst zouden ondervraagd worden over mijn houding en gedrag, en dat ze daarna zouden besluiten of er al dan niet maatregelen moesten genomen worden….

De dag erop werd me meegedeeld dat uit het onderzoek en de ondervraging van Lucas niets verkeerd was gebleken, maar dat mijn gezagspositie bij de Beach Boys misschien wel aangetast werd, en ze stelden voor om me als opvoeder over te plaatsen naar de copains. Ik kon mijn oren haast niet geloven.

Ik kreeg zomaar mijn overplaatsing naar mijn absolute droomgroep! Voor de rest van mijn studietijd daar op de stageperiodes na natuurlijk vertoefde ik in het mooiste jongensparadijs dat ik me ooit had kunnen voorstellen! Dit incident met mijn overplaatsing naar de copains werd door mijn ex ten tijde van de ondervragingen rond Timo vertaald als: Wel integendeel, uit de archieven viel o.

Indien ik niet totaal onbesproken was gebleven had ik die kans zeker nooit gekregen! Bij de copains viel ik niet alleen terug op een fantastische groep kinderen.

Er waren vier slaapzalen met elk een dertigtal kinderen , maar we waren ook een fantastisch team als opvoeders. Pedro en luc bijv. Pedro was praeses, ik werd vice-praeses, en Luc was cantor. Mijn gemoedsrust is nooit zo groot geweest als die drie jaren, want elke dag — echt wel elke dag - zag ik tientallen schatjes zich douchen en ongeneerd naakt rondlopen.

Er waren wat dat betreft geen taboes in het preventorium, want ook zwemmen in het binnenzwembad onder leiding van de kinesisten , gebeurde naakt. Eén jongetje van mijn slaapzaal viel toch wel heel bijzonder op. X liep als het even kon op de slaapzaal meer bloot dan gekleed rond. Het was echt een naturistische vrije vogel, die de hele dag door de show stal, het liefste dus helemaal in zijn blootje. Geen wonder dat hij uitgroeide tot een echte BV.

Hij mocht nooit naar huis, en kreeg ook omzeggens nooit bezoek. Eén keer, tijdens de kersvakantie, waren er slechts een kleine groep kinderen aanwezig, en vergastte hij ons op een haast professionele stripshow, met alle verleidelijke dansbewegingen er bij, om daarna voor de rest van de avond gezellig in zijn blootje met ons verder te spelen. Ik beloof je X. De jaren in het preventorium waren zeker de allermooiste jaren uit mijn leven tot dan toe. Toch heb ik er ook een heel nare ervaring meegemaakt die me bijzonder zuur had kunnen opbreken.

Noorden van Vlaanderen of Zeeland. Reageren bureel blad onder het nr… Ik kon er immers met niemand ooit eens echt over praten. Ik had het ook over mijn therapie, en uiteraard ook over het droomparadijs waarin ik nu leefde.

Groot was mijn verbazing toen ik enkele dagen later in mijn brievenkastje waarin ik trouwens omzeggens nooit enige post ontving een dikke brief terug vond, met…. In zijn brief maande hij me vooral aan voorzichtiger te zijn en niet zoveel van mezelf prijs te geven in een eerste brief aan een onbekende. Tegelijkertijd legde hij uit waar hij werkte en woonde. Hij betrok trouwens helemaal alleen een paviljoentje op het domein van de instelling waar hij werkte, hoogstens meter van het preventorium verwijderd.

Maar verder gaf hij niet veel informatie vrij. Hij legde precies uit hoe en waar ik hem kon vinden, wanneer hij vrij was en nodigde me uit eens bij hem langs te komen. Op de eerste daartoe geschikte avond deed ik dat dan ook.

Hij leek me een vijftiger te zijn, en woonde inderdaad in een paviljoentje dat hij helemaal alleen betrok naast de slaapgelegenheden van de kinderen, allemaal tussen 7 en 14 jaar oud. Ook allemaal Franstalig en in verschillende gradaties mentaal gehandicapt. Hij vond dat heel spijtig en vroeg of ik eventueel interesse had in zijn fotoverzameling.

Uiteraard had ik die interesse wel. Toen haalde hij uit een naburige kamer een grote, duidelijk heel zware houten koffer met hangslot.

Daarnaast bewaarde hij in die koffer ook heel wat pornoboekjes met kindersex, en ook een aantal luxueuze, in die tijd toegelaten en gangbare fotoboeken met naakte jongens zoals Boys will Be boys, Boys will be Boys Again en dergelijke naturistische publicaties, vooral van Hajo Ortil.

Ik had kunnen en willen weglopen, maar wist me helemaal geen houding aan te nemen. Hij had me als het ware helemaal in zijn mentale greep. Toen trok ik mijn stoute schoenen aan en zei dat ik zeker niet voor zoiets gekomen was, en dat ik hem liever nooit meer ontmoette.

Ik trok de deur achter me dicht en vertrok. Maar… het verhaal was nog niet ten einde…. Een paar weken later werd ik in de vooravond gevraagd om naar de receptie van het preventorium te komen gezien er bezoek was voor mij. Ik had echt geen keuze, maar ik stond doodsangsten uit. Ik wist niets beters te verzinnen dan te zeggen dat hij maar beter naar de achterkant van het gebouw kon rijden en dat we dan samen wel de koffer boven zouden krijgen, waar ik me voornam hem te verstoppen?

Hij reed dus naar de achterkant van het gebouw, en het lukte ons inderdaad die loodzware koffer op mijn kamer te krijgen. Kamer die ik echter deelde met M. Mijn kamergenoot was echter zo discreet om nooit enige opmerking over die koffer te maken. Het eerstkomende weekend dat M. Ik haalde emmers water en bleekwater naar boven, en meerdere rollen vuilniszakken. Daarna wrong ik de natte pulp zo goed mogelijk uit, en propte de pap in drie vuilniszakken die ik in elkaar had gestopt, zowel om het lekken tegen te gaan als om ze ondoorzichtig te maken.

Ik had er elke vrije minuut van gans dat loodzware weekend voor nodig om de klus te klaren, en daarna zette ik die vuilniszakken bij de tientallen andere vuilniszakken die dagelijks in het preventorium werden aangemaakt en afgehaald. Alleen de vijf mooie luxe — naturistische — fotoboeken had ik behouden, en de koffer bleef afgesloten op mijn kamer staan tot ik de kans zag om tijdens een weekend met vaders auto over en weer te rijden en de houten koffer te verbergen in de DOKA die ik inmiddels thuis had kunnen inrichten in een deel van de vroegere koeienstal.

Enkele maanden later — ik had niets meer over A. Ik vreesde onmiddellijk dat er iets over mijn kontakt met A. Gelukkig was mijn vrees voorbarig. Achteraf bleek dat een personeelslid van de school was opgepakt om een minderjarig meisje een abortus te laten ondergaan in Engeland…. Toch was het hoofdstuk A.

Dat laatste kon uiteraard niet meer. Ik had enkel nog de niet pornografische fotoboeken van Hajo Ortil bewaard, en die heb ik toen zorgvuldig ingepakt en meegenomen.

Bij de eerst mogelijke gelegenheid reed ik met tram, trein en bus naar Kortenberg, waar ik hem probleemloos kon bezoeken. Het werd een bezoek van heel korte duur, waarin ik hem meedeelde dat ik niet anders gekund had dan voor mijn en zijn veiligheid het fotoarchief te vernietigen en dat ik alleen de niet pornografische boeken bewaard had en terug meebracht.

Hij reageerde heel verontwaardigd alsof ik hem bestolen had. Ik liet het boekenpakketje achter en vertrok als de bliksem terug naar het preventorium. Verschillende jaren later, toen ik reeds immobilienmakelaar was en gehuwd , ontving ik nog een brief van hem, waarin hij een schadevergoeding van Ik heb toen nog één keer teruggeschreven waarin ik meldde dat ik helemaal niets zou betalen en dat hij als ie dat nodig vond me gerust bij de politie ter sprake kon brengen gezien ik me aan niets echt schuldig voelde.

Daarna heb ik nooit meer iets van of over hem vernomen. Tot nu toe heb ik het vooral over jongetjes gehad, maar in het preventorium waren ook meisjes.

En daarmee bedoel ik niet de patientjes, maar wel de meisjes-klasgenoten. Ons jaar was wellicht het meest succesvolle huwelijksbureau ooit, want zowat iedere klasgenoot is er met een andere getrouwd. Van de meisjes voelde ik het meest voor Mieke, maar ook An, die samen met mij klasverantwoordelijke was, sprak me wel aan.

Mieke was echter veel te hoog gegrepen voor mij, want ik kon alleen maar jaloers toezien hoe de één na de andere wèl kans kreeg bij haar, maar ik niet. En An had ook al vroeg haar vaste vriend, maar bleef altijd wel heel voorkomend en lief tegenover mij.

In mijn klas zat ook een zekere serpentina toepasselijk verzonnen naam. Ze was van Brugge, had al een diploma als onderwijzeres, maar wilde nog wat van het studentenleven genieten. Ze was dus ook altijd heel actief in de studentenclub, en minder als het op studeren aan kwam.

Ze werkte als opvoedster bij de Najaden, zeg maar dezelfde leeftijdscategorie als mijn copains. Ze vroeg me wel een paar keer hulp bij het voorbereiden van een examen, en misschien waren dat wel de enige examens waar ze door was, want op het einde van het jaar was ze gebuisd. Na de bekendmaking daarvan zat ze te wenen op haar kamer, en een klasgenote vroeg aan mij als klasverantwoordelijke of ik haar niet even wilde gaan troosten. Het werd een vrij lang gesprek, waarin ik beloofde haar nog regelmatig eens terug te zien, en ook haar telkens te zullen uitnodigen als er een activiteit was van de studentenclub.

Het verdriet bij Tina was groot. Ze wist dat ze van haar ouders niet mocht bissen, en ze hield zowel van de mentaliteit in de klas als die van de leefgroep. Ik vond Tina eigenlijk wel sympathiek, en de regelmatige ontmoetingen brachten ons dichter bij elkaar. Ondertussen was ik in het begin van het jaar totaal onverwacht verkozen tot vice-praeses van de studentenclub, waardoor ik een ware metamorfose onderging! Het was namelijk zo dat ik dat eerste jaar eigenlijk nog moest ontgroenen van mijn kloostermentaliteit.

Pinten drinken, cantussen, wilde feesten en spetterende dansfuiven waren tot dan toe nooit mijn ding geweest, en in dat eerste jaar trok ik er ook nooit naartoe. Het praesidium werd elk jaar gekozen uit het tweede jaar, vooral gezien het derde jaar altijd zes volle maanden op buitenstage was. Wie ambities had voor één of andere functie in het praesidium moest zich kandidaat stellen, en er was geen haar op mijn hoofd die er aan dacht dit te doen.

Maar mijn beste vriend Pedro, mede-opvoeder bij de copains, was wel kandidaat praeses. Op de praesesverkiezing moesten de verschillende kandidaten voorgedragen worden in een studentikoze spreekbeurt, en Pedro die ondertussen al een paar van mijn capaciteiten kende, vroeg of ik dat wilde doen. Ik schreef toen misschien wel de beste speech die ik ooit geschreven heb. Iedereen lag onder zijn stoel van het lachen en misschien ook al van de drank en Paul werd uit de drie kandidaten, met overgrote meerderheid tot praeses verkozen.

Na hem moest de vice-praeses verkozen worden, en zonder enige vorm van overleg riep Pedro mij uit als zijn vice-praeses, en ik werd meteen gebombardeerd tot een functie die me echt wel goed gelegen heeft. Het werd het meest actieve en succesvolle Bierzuipersjaar sinds lang, en naast de cantussen en andere activiteiten voerden we ook eens voor een bomvolle zaal een hilarische Hissrevue op. Ook daarvoor werden de meeste teksten door mij geschreven maar gans de klas werkte er keihard aan mee.

Nadien bleef ik Tina regelmatig ontmoeten en vormden we stilaan een lief koppeltje. En op de studentenfuiven was ze er natuurlijk ook graag bij. Ondertussen werkte zij als opvoedster bij een Brugse instelling voor geplaatste kinderen. Ik voelde dat er misschien wel een echte relatie zat aan te komen, en besloot in het verlengde van mijn therapie open kaart te spelen over mijn gevoelens voor jongentjes.

Ik vertelde honderduit over die gevoelens, en die openheid werd blijkbaar nog gewaardeerd ook. Ik zei dus ook dat ik eigenlijk nog nooit met een meisje gevrijd had, en eraan twijfelde hoe vlot dat wel zou gaan. Na dat gesprek was onze relatie officieel een feit, en kwamen we ook al eens bij elkaar aan huis ik meest bij haar, gezien Brugge zeer dichtbij was. De eerste keer dat we echt seks hadden met elkaar was bij haar thuis. Het werd zeker geen hoogvlieger, maar ook niet meteen een afknapper.

Ik wist nu tenminste zeker dat het kon! Ondertussen bleef ik haar volledig open vertellen van mijn gevoelens voor jongetjes, en ik ervaarde haar ontvankelijkheid voor die verklaringen alsof dat best kon samengaan met onze alsmaar hechter wordende relatie. In die eerste jaren voor en na ons huwelijk werd op mijn andere geaardheid NOOIT negatief gereageerd.

Op 13 januari trouwden Robbie en Mieke mijn zus en broer op dezelfde dag uiteraard met een andere partner. Ik zat toen in het derde jaar dat grotendeels werd ingenomen door de schitterende stage op de sociale dienst van de jeugdrechtbank. Ter gelegenheid van het huwelijk van Robbe en Mieke overnachtte Tina bij ons in DE ZON, en de ochtend van het huwelijk kondigden we aan dat we later op het jaar ook wilden trouwen.

Vader en moeder trokken grote ogen, drie trouwers op één jaar, ik was nog niet eens afgestudeerd en moest zelfs nog mijn legerdienst doen! Op 20 mei was het zover. Onze klasgenoten zongen onder leiding van Lucas. De volledige klas had er dagen en nachten aan gerepeteerd, want veel kerkgangers zaten er niet tussen, en het resultaat was gewoonweg verbluffend, zeker voor onze wederzijdse ouders die het ergste vreesden! We huurden er ook een modern appartementje op de derde verdieping in de Kerkstraat.

In september studeerde ik af als eerste van onze lichting want in de zomer moesten we - of beter, mochten we - nog in de groepen werken. Dit gaf een beetje meer financiële ruimte, want ik kon pas in december mijn legerdienst aanvatten. Door de voorspraak van onderzoeksrechter O. Ik mocht elke nacht naar huis. In mei werd ons eerste kindje Nico geboren. Ik werd dus vader tijdens mijn legerdienst.

Normaal mocht ik onmiddellijk na mijn legerdienst gaan werken als eerste verantwoordelijke van de nog in oprichting zijnde West-Vlaamse dienst voor plaatsing in pleeggezinnen, ook een initiatief van o. Voorwaarde was wel dat ik in een straal van 10 km. Maar gezien Tina voor het eerst, en wellicht voor het leven, werk had als onderwijzeres in Brugge, besloot ik uit te kijken voor ander werk, dichter bij huis.

Toen ik in een advertentieblad las dat ze een assistent immobiliënmakelaar r zochten voor een kantoor op slechts een paar meter van ons appartement stelde ik mij kandidaat en ik werd onmiddellijk aanvaard. Vanaf 1 december kon ik beginnen. Hoewel dat werk niets met mijn opleiding te maken had, deed ik het wel heel graag.

Met plezier volgde ik de cursussen die nodig waren om het vak helemaal onder de knie te krijgen. Nu we beiden over vast werk en een zeker inkomen beschikten, durfden we het aan in een huis te kopen in Lissewege, op enkele km.

Datzelfde jaar met één van de mooiste en zonnigste zomers aller tijden, werd Sam geboren. Hij was ons tweede zoontje. Jin, onze enige dochter, werd geboren begin en carl, de jongste zoon, nog geen twee jaar later. We hadden vier kinderen op minder dan zes jaar tijd. We hebben het dus meegemaakt dat ze alle vier in de lagere school zaten, en ook dat ze alle vier het middelbaar onderwijs volgden.

Dank zij kennissen uit het immobiliënwereldje konden we op korte tijd ons huis zo verbouwen dat het groot genoeg was voor ons kroostrijk gezin, en dat er voor elk kind een kamer was. De sfeer tussen Tina en mezelf was in die tijd nog heel goed, en er waren zeker geen grote spanningen. We namen toen samen een wel heel vreemde beslissing, we zouden er om scrabbelen. Onder elkaar scrabbelden we zeer regelmatig, en we spraken af dat we over spelletjes scrabble een competitie onder ons beiden zouden houden.

En de winnaar mocht zijn hartenwens vervullen mits die ook aanvaardbaar was voor de partner. Er werd een groot scorebord gemaakt en opgehangen in de keuken, en dag na dag werd de score bijgehouden. Gans de familie volgde met ingehouden adem het verloop… Na 88 spelletjes stonden we precies gelijk, en vanaf toen werd er op het scherp van de snee gespeeld. We hielden in de gaten hoeveel letters er nog restten van die of die klinker, de woorden werden strategisch gelegd om er moeilijk een verlenging aan te kunnen bouwen, enz….

De spanning was om te snijden, want na 99 spelletjes stond Tina een twintigtal punten voor. Ik won het laatste spelletje èn de competitie met een finaal verschil van amper 8 punten. Er zou geen 5e kindje meer komen, en we trokken een jaar later voor drie weken naar Senegal. Een echt prachtige reis overigens! Dit scrabbleverhaal is het beste bewijs dat het tot dan toe allemaal goed liep bij ons.

Nadien sloeg de sfeer echter helemaal om. Tina wou ineens geen seks meer. Een kleine anekdote ter illustratie, op zekere ochtend werd ik wakker met een ochtenderectie, en ik schoof tegen haar aan en liet voelen wat er gaande was.

Ik heb haar nooit meer aangeraakt. Ondertussen groeiden de kinderen verder op. En nu de ene kant van mijn seksuele aard buiten spel werd gezet vergrootte alleen maar de nood om het andere luik ook een kans te geven. Ik stelde voor om dat ook eens uit te proberen, en geloof het of geloof het niet, de jaarlijkse naturistische vakanties waren wellicht het enige punt waarover er nooit discussie was. Zij wilde dat even hard als ikzelf, en we zijn meer dan 10 jaar elk jaar voor minstens vier weken naturistisch naar Zuid-Frankrijk getrokken.

Ik geef graag toe dat die vakanties voor mij een visueel festijn waren, waar ik elk jaar opnieuw mijn ogen goed de kost gaf. Zeker in onze vaste stek in de provence waren er enorm veel gezinnen met kinderen in de voor mij boeiende leeftijd. Wees zeker dat dat niet waar was. Het was evenmin omgekeerd, want in elk geval zou geen van beiden ooit de ander kunnen overtuigen om een vakantie te ondernemen die tegen haar of zijn zin was.

Maar dat betekende niet dat er geen ruzies of problemen uit voortvloeiden. Eind de jaren 80 hadden we een filmcamera gekocht. Het was geen porno , gewoon naturistisch materiaal, meestal nog van vrij ver genomen. Eigenlijk kan ik dat wel begrijpen, maar ik bleef wel trouw aan de principes van mijn therapie van 20 jaar eerder!

Omdat de verdere belangrijke ontwikkelingen over een langere periode zo sterk door elkaar lopen, heb ik vannacht besloten de volgende hoofdstukken niet langer min of meer chronologisch, maar wel per naam te schrijven. Sommige van die hoofdstukken worden wellicht heel kort, andere meer uitgebreid… Serpen TINA Wat ik aan belangrijke dingen nog over haar te zeggen heb, zal zeker nuance missen.

Het is immers geschreven vanuit pure haat voor dat mens. Dat die haat wederkerig is zal uit het verdere verloop van dit verhaal wel duidelijk blijken. Hiermee is de toon dus gezet. In de beginjaren van ons huwelijk kwam Mineke, die haar favorietje was bij de Najaden samen met haar kleine zusje Sabrina regelmatig bij ons op weekend en vakantie. Het andere zusje Dina viel blijkbaar minder in haar smaak.

Sabrienatje genoot er zichtbaar van, Tina ook, en ik als waarnemer eveneens, vooral omdat ik haar nu van antwoord kon dienen als ik nog eens een opmerking kreeg over mijn doen en laten. Het contact met Sabrina en Mineke heeft nog vele jaren aangehouden, en ooit kregen ze zelfs allebei een splinternieuwe fiets van ons. Toen Carl zes jaar werd bleek hij voor zijn leeftijd aardig te kunnen voetballen, en mocht hij zich aansluiten bij Zeebrugge, de club waar ook bompa voor supporterde.

Alle drie volgden we zoveel mogelijk de trainingen en matchen, en Carl maakte grote vorderingen. Al mijn taken vervulde ik hartstochtelijk, maar die laatste dus ook wel! In de lijn van mijn eerdere therapie kon ik via deze weg opnieuw mijn visuele voorkeur voor jongentjes een plaats geven in mijn leven, en ik was er echt mee in mijn sas.

Filmpjes die trouwens vrij doorgegeven werden aan andere geïnteresseerde ouders en de trainer. Eén van de leukste ervaringen in de pedofiele sfeer, beleefde ik tijdens een tornooi met Zeebrugge.

Voor dat tornooi kreeg ik beetje op aangestuurd natuurlijk de verantwoordelijkheid over kleedkamers en douches. Ik moest ervoor zorgen dat elke ploeg er afwisselend gebruik van kon maken, en uiteraard ook dat die netjes bleven. Op een bepaald ogenblik wilde ik een kleedkamer die pas gebruikt werd, maar door de ploeg reeds was verlaten, opruimen en kuisen voor de volgende ploeg die er zat aan te komen. In de doucheruimte waren er niet alleen een tiental douches, maar ook twee grote verchroomde wasbekkens in kuipvorm waaraan minstens twaalf spelertjes zich konden wassen.

De kuipen zelf waren ruim genoeg om twee-drie kinderen toe te laten erin te stoeien, alhoewel dat natuurlijk niet de bedoeling was. Toen ik de kleedkamer betrad hoorde ik onmiddellijk dat het er in de doucheruimte vrolijk en uitgelaten aan toe ging. Vier poedelnaakte jongetjes van V. Toen ik hen zei dat ze onmiddellijk moesten ophouden daarmee, gezien die kuipen daarvoor niet bestemd waren en dat er nog ploegen moesten komen, antwoordde één van hen. Dit moest me natuurlijk geen twee keer gezegd worden, en één voor één nam ik de schaterende jochies voluit in mijn armen om ze daarna op de grond te zetten.

Maar terwijl ik een tweede en een derde jongentje eruit haalde, zat de eerste reeds vliegensvlug in de andere kuip, terwijl hij me uitdagend toeriep dat ik hem ook uit dat wasbekken zou moeten wegnemen!

Ik heb elk van die vier kereltjes minstens drie keer poedelnaakt in de armen gehad, zij vonden het reuzeplezant en ik geniet nog altijd na bij de gedachte eraan…. Enige kritiek op Carl kon echter niet door de beugel. Als ik durfde zeggen dat die of die beter gespeeld had dan Carl of gewoon beter was, dan kreeg ik van Serpentina de volle lading en was ik een vuile pedofiel die meer voor dat kind voelde dan voor zijn eigen zoontje.

Carl was goed, maar er waren er ook heel wat beter. Ik mag trouwens ronduit zeggen dat ik de laatste achttien jaar van mijn huwelijksleven onafgebroken vernederd, beledigd en vooral gechanteerd werd door haar.

Ik had nooit zo lang bij haar mogen blijven en zeker na het gebeuren van zie hoofdstuk Sam had ik mijn besluiten moeten trekken. Mijn leven zou er helemaal anders uitgezien hebben.

Tina heeft ook een aantal jaren een echt goede vriend gehad. Christian was haar collega op school, reporter voor het streeknieuws, en amateur-fotograaf. Hij kwam heel veel bij ons, en ik had daar zeker niets op tegen. Op een bepaald ogenblik hadden ze zich samen ingeschreven aan een fotoacademie in Roeselare en volgden er twee avonden per week avondles. Ik had trouwens niets liever gehad dan dat ze er met Christian vandoor ging, dan zat er misschien een scheiding op basis van gelijkwaardigheid in.

Onderlinge toestemming zou er zeker van mijn kant vlot gekomen zijn. Want Freya staat mijlenver boven Rina , ook al gebruik ik hier straks wellicht superlatieven die je kunnen omverblazen… RINA Hallo Rina, hoe gaat het nog met jou? Ik ben er eigenlijk enorm benieuwd naar.

Je bent allicht niet vrij, maar mocht dat wel het geval zijn, dan ben je onmiddellijk en onvoorwaardelijk terug welkom in mijn leven.

En misschien ben ik zelfs in die mate veranderd, dat wat je toen kon bezwaren om radicaal voor mij te kiezen , nu wel helemaal naar de achtergrond verwezen is. Ik zweer je, ook in dit hoofdstuk krijg je alleen maar de waarheid te lezen.

Het gezin van Rina en de hele familie van haar man waren kliënten bij mij op kantoor, want hun villa was enkele jaren eerder door mijn bemiddeling aangekocht. Ik kende Rina dus professioneel, maar eigenlijk kende ik haar vooral vanuit het jeugdvoetbal.

Haar superzoontje Steven was immers keepertje in het ploegje waarin ook Carl speelde. En Steventje viel me op omdat hij gewoonweg het langste piemeltje had van gans de ploeg en ook veruit de mooiste mama…. Carl en Steven gingen regelmatig bij elkaar logeren , en Steven dus ook bij ons. Leuk daaraan was dat Carl zoals elke morgen voor het opstaan nog eens kwam knuffelen, zowel bij zijn mama als bij mij, en… als hij bij ons logeerde kwam Steven ook mee knuffelen.

Heel mooi, bijzonder leuk, maar altijd ook kinderlijk onschuldig. Met Rina had ik al verschillende keren intens en met plezier samengewerkt bij het organiseren van één of ander voetbalfeestje. Meestal aan de afwas, want dat was doorgaans het enige waarin ik echt goed was. Rina was echt wel het type van mijn droomvrouw. Heel donker haar, vurige, beetje ondeugende blik, zeer slank, 13 jaar jonger, en ze straalde eigenlijk één en al verleiding uit.

Ze deed me verlangen èn wanhopen tegelijk, want eigenlijk zei mijn zelfbeeld me voortdurend dat ik seksueel niet voor vrouwen gemaakt was, en dat ik ze zeker geen orgasme of andere vorm van bevrediging kon geven. Ik was alleen maar goed om afgewezen of langs de kant geschoven te worden. Het gebeurde natuurlijk wekelijks dat ik bij kliënten thuis een kopje koffie dronk, maar dat was dan doorgaans in het kader van een af te sluiten verkoop of verzekering, en doorgaans ook met de partner er bij.

Aan die herhaalde vragen van Rina kleefde er telkens een soort mysterieuze, of zelfs ronduit zwoele ondertoon. Het riep vragen bij me op, en twijfels. Doen of niet doen..? Het was onrechtstreeks Serpentina die de knoop doorhakte. Nadat er een paar dagen eerder opnieuw een gigantische scene was geweest omtrent de naturistische filmpjes en me voor de zoveelste keer naar het hoofd geslingerd werd dat ik zelfs geilde op het zien van mijn eigen kinderen, besloot ik al die filmpjes gewoonweg te wissen.

Ik liet de cassettes bestaan, maar er stond niets meer op! Schone souvenirs die voor haar vooral bestonden uit de bijzondere trainingen die Gerrit aan Carl gaf en aan de vele voetbalmatchen waarin Carl duidelijk stukken beter speelde dan campingvriendjes die soms 2 of drie jaar ouder waren… Ik kreeg dus opnieuw de volle lading, en mijn besluit stond meteen vast: Morgen bel ik Rina met de vraag wanneer het haar past dat ik eens een kopje koffie kom drinken.

In de namiddag van 12 november was het reeds zover. Ik reed met mijn fiets tot bij de villa waar Rina woonde en belde aan. Echt waar, de verschijning van Maria aan Bernadette in Lourdes kon geen stralender beeld gegeven hebben dan dat van Rina die de deur opende….

Ze ontdeed me van mijn mantel, hing die op de kapstok en nodigde me uit om binnen te komen. Ze vroeg me hoe ik mijn koffie het liefste had, en ging in de keuken de koffie halen met wat snuisterijen erbij om het extra gezellig te maken. Mijn Kettlerfiets was inderdaad in gans Lissewege en een deel van Brugge bekend. Als ik op kantoor was, stond hij aan de kantoorgevel. Ze vertelde eerst dat ze me echt wel een zachte, lieve man en vader vond.

Ze zei ook dat ze eigenlijk reeds langer wist dat het niet boterde tussen mij en Tina, en dat het er bij haar in het gezin nog veel slechter aan toe ging. Ik begreep dat het om regelrechte verkrachtingen binnen het huwelijk ging. Ondertussen kwam Rina alsmaar dichter bij me zitten, en begon met het betere handwerk.

Toen was het echter mijn beurt om eerst verder te praten. Ik vertelde, dat ik het heel verschrikkelijk vond wat haar overkwam, en dat dat eigenlijk niets betekende tegenover de ruzies die ik thuis meemaakte. Tenzij natuurlijk overduidelijk zou blijken dat het echt wel wederzijds de bedoeling was om aan die gevoelens samen een invulling te geven. En dan alleen maar als het om twee volwassenen ging. En ik vertelde er ook nog bij dat anale seks voor mij totaal uitgesloten tegennatuurlijke horror leek.

En dat je ook jongetjes graag ziet is voor mij geen probleem. En ondertussen was ze zonder zich af te vragen of ik daar wel zin in had reeds volop bezig me met veel gevoel en talent te pijpen.

Ik was stomverbaasd, want ik had zoiets nog nooit in mijn leven meegemaakt, en reeds na enkele minuten kwam ik gewoon supergeil klaar in haar mond, waarbij ze zonder enige vorm van aarzeling ook alles meteen doorslikte. Na afloop keek ze me minutenlang heel doordringend aan, alsof ze grondig wilde nagaan wat ze zo allemaal bij mij had teweeg gebracht.

Een na een maakte ik haar bloesje en beha los, trok ik haar jeans en sexy zijden slipje uit om daarna eerst even perplex te staan, want zoveel vrouwelijke schoonheid had ik eerder nooit gezien Rita was een heel tenger vrouwtje, cupmaat 75A, maar meer moest dat voor mij niet zijn, en haar vagina leek een echt kunstwerkje.

Zalig en zeer verzorgd, uitnodigend ook natuurlijk, en terwijl ik met mijn handen haar kleine soepele borstjes bewerkte likte en streelde ik gretig met mijn tong naar verluidt de sterkste spier van het menselijk lichaam haar bijna geheel onthaarde vagina met haar gouden klitje.

Ik speelde met haar gevoelens, daagde haar lichaam uit en wisselde subtiele prikkeling af met volle, diepgaande gretigheid Het was een scène die ik me zelfs in mijn stoutste dromen nooit had kunnen voorstellen, en reeds na enkele minuten werd rina gek van orgastisch beleven.

Het ene orgasme na het andere rolde vanuit het diepste van haar schoot door haar hevig kronkelende en trillende lichaam heen om als het ware open te spatten in haar hersenpan. Beiden genietend van de super ervaring die we zoëven totaal onverwacht hadden ondergaan, hadden gegeven, hadden gekregen, en we wisten ook meteen dat ons avontuur hiermee niet beëindigd was….

Nadat we onszelf en de omgeving wat gefatsoeneerd hadden was het tijd voor mij om terug naar kantoor te gaan, en voor Rita om de thuiskomst van haar man voor te bereiden. Wat een fantastische namiddag was dat geweest! We spraken dan ook af - zodra het enigszins mogelijk was - elkaar terug te zien.

Ik herinner me nog zeer goed dat het leek alsof de klokken super feestelijk doorheen heel mijn borst bonsden, zo hard dat zelfs toevallige passanten het zouden kunnen horen. Het was echt wel de tot dan toe de meest bijzondere ervaring van heel mijn leven geweest. Ik kon bij wijze van spreken de hele wereld aan. De verwijten van Tina, haar schampere opmerkingen, haar geniepige chantage, het kon me allemaal geen reet meer schelen.

Nu WIST ik dat ik vrouwen tot een hoogtepunt kon leiden. Nu WIST ik wat een vrouwelijk orgasme was, nu WIST ik zelfs wat beffen en gepijpt worden betekende, maar ik wist ook zeker dat de volgende keer het volledige werk nog beter zou zijn! Ik was ook heel sterk onder de indruk van haar prachtige lichaam.

Ze was jong, slank, lenig, met een zijdezachte perziken huid. Haar kleine borstjes met A cup maar met recht omhoog priemende stijve tepeltjes, leken wel het ideaal te zijn voor mij. Ze deden me denken aan de poster die ik kort na mijn kloosterperiode in mijn kamer had opgehangen.

Het was een poster van de hoofdrolspeelster uit een film die ik samen met Tina gezien had. Het was een heel erotische foto van een jong meisje in bloot bovenlijf. Haar superstrakke borstjes in prille ontwikkeling…. Tot vader ze op zeker ogenblik met zwarte stift helemaal onzichtbaar maakte…. Ik heb toen nooit begrepen waarom hij dat gedaan had, maar nu begrijp ik het wel, als ik er ineens aan denk wat hij bij moeder mistte…. Twee weken later was het reeds zover. Ik nam een halve dag recup, en Rina was twee dagen in de week vrij, gezien ze als verkoopster ook tijdens het weekend werkte.

Ik fietste tot vooraan in de villawijk, parkeerde er mijn fiets op een onopvallende plaats, en ging het laatste eindje te voet. Het was amper 8. Haar man vertrok doorgaans nog voor 8 uur met de wagen naar zijn werk in Brugge, waar hij op zijn bedrijf als vakbondsman ook hoofddélégué was.

Eens de kinderen naar school, was de kust veilig zoals dat heet. Steven had ook nog tweelingzusjes die zowat twee jaar jonger waren. De deur stond reeds op een kiertje open, en ik kon dus binnenglippen zonder al te lang —eventueel opzichtig — te moeten aanbellen. Rina kwam me onmiddellijk stralend tegemoet.

Op een kamerjas na, was ze reeds helemaal naakt. Ik kon nog steeds niet geloven dat IK zoiets mocht meemaken. Ze nam mijn overjas aan, hing die aan de kapstok en begeleidde me heupwiegend naar de slaapkamer op het eerste verdiep. Het waterbed met verse opgemaakte lakens lag uitnodigend open geplooid op onze eerste echte vrijpartij te wachten.

Ze begon me heel sensueel uit te kleden, en kuste me daarbij heel intens, eerst op de mond, en naarmate ze me verder uitkleedde ook over de rest van mijn hunkerend lichaam. Haar kamerjas was ondertussen ook al van haar afgegleden, en ik masseerde met een zalig gevoel haar zachte priemende borstjes en haar kwikzilveren heupen en billetjes, waar geen grammetje vet te veel aan zat. Nog voor mijn onderbroekje aan de beurt kwam was mijn kloppende penis reeds in volle erectie. Met haar gulzige mond gleed ze er over de volle lengte een paar keer van onder tot boven helemaal over heen en weer, nog voor ze tenslotte mijn slipje tussen haar tanden zo ver mogelijk naar beneden trok, terwijl ze met speelse vingers mijn piemel een eerste zalige massage gaf.

Ik trok daarna mijn slipje en mijn sokken zelf over mijn voeten, en dook met haar helemaal in mijn armen naakt en gelukkiger dan ooit te voren op het zalig warme, meegolvende waterbed. De kamer en het bed waren aangenaam warm, zodat het helemaal niet nodig was onder de lakens te duiken.

Ik kon volop elke beweging van haar prachtig lichaam bewonderen, en ik wilde er dan ook zo lang en zo intens mogelijk van genieten om zo lang als haalbaar was met volle potentie te kunnen verder gaan. Ik zei haar dan ook dat ik mijn zaadlozing wilde uitstellen tot op het absolute hoogtepunt van onze vrijpartij. Dat begreep ze en telkens ik haar aanmaande om het aankomende spuitgeweld nog even ademloos te laten voorbijtrekken, gaf ze daar ook heel attent het gewenste gevolg aan.

We hebben dan ook altijd volledig open en vrij over onze voorkeurbehandeling, onze lustgevoelens, onze grenzen of verlangens, kunnen spreken, en daar heb ik in de loop van de jaren ook enorm veel van opgestoken. De ervaringen met Rina kwamen later bij Freya uitstekend van pas! Ik nam al vrij vroeg het initiatief om haar opnieuw oraal te stimuleren.

Eerst kwamen haar zalige borstjes aan de beurt. Met een paar lange halen likte ik haar tepeltjes tot keiharde lekkere spitsjes bovenop een zachte onderliggende welving die ik in één hap helemaal in de mond kon nemen. En ondertussen bewerkte ik met mijn ijverige vingers ook haar landingsbaantje tot het even later reeds geilnat en opengewerkt op het vervolg van onze eerste kennismaking lag te wachten.

Rina liet zich helemaal doen. Af en toe gaf ze zalig kreunend en kronkelend aan hoe lekker ze het vond. Soms rolde ze haar hoofd heen en weer alsof ze wilde aangeven dat ze zelf ook niet geloofde wat haar overkwam.

Mijn erectie had geen verdere stimulansen nodig, maar kreeg die natuurlijk af en toe wel, gewoon door over haar zachte gladde buik heen en weer te wrijven, en op tijd en stond was er ook een helpend handje, waarbij ik eerder moest aanmanen even te wachten dan omgekeerd. Finaal belandde ik op mijn knieën op het vloertapijtje achteraan het bed, en trok haar benen voluit over mijn schouders, zodat mijn mond helemaal vrij was om haar meest intieme plekje te verwennen op een manier zoals haar nooit eerder was overkomen.

Nooit zat er een haartje in de weg, nooit voelde het droog of prikkelend aan, en er kwam ook nooit een storend schaamhaar los dat in je mond bleef steken. Ze had ook een fris maar erotiserend geurtje aangebracht, wat het allemaal nog lekkerder maakte. Haar supergevoelige klitje was heel geprononceerd, een heel klein piemeltje haast, waarnaar je nooit moest zoeken, en dat je vanuit alle richtingen kon likken en beroeren, of gewoon volop zuigend in je mond laten verdwijnen.

Hoe intenser ik haar bewerkte hoe heviger ze begon te kreunen en steunen van genot. Haar tengere lichaampje kronkelde zich in alle mogelijke houdingen om dat genot onder controle te houden of nog verder te laten uitdeinen. Zelf genoot ik er ook geweldig van. Het besef dat ik zoiets bij een absolute droomvrouw teweeg kon brengen gaf mijn ego een boost die ik nooit eerder had ondergaan.

Speels en subtiel oppervlaktewerk werd afgewisseld met gulzig zuigen en slurpen tot in de moeilijkst bereikbare diepten van haar vrouwelijkheid, en onbewust gaf Rina zelf wel aan waar ze precies aan toe was. Ik voelde me superman, en misschien was ik het wel ook. Twee weken eerder had ik al een voorproefje gekregen , maar nu ervaarde ik pas ten volle hoe een vrouw echt wel het ene orgasme na het andere kan krijgen, om uiteindelijk toch even rustig bekomend een tijdje te kunnen pauzeren.

Haar ogen straalden dankbaarheid uit, en de mijne wellicht een mengeling van trots en ongeloof. We begonnen elkaar heel rustig te zoenen, en stilaan nam zij terug het initiatief in handen. Letterlijk, in handen dus. Mijn penis had nog niets van zijn kracht, maar ook nog niets van zijn sappen verloren, en met zachte rustgevende streeltjes masseerde ze hem tot een nooit eerder ervaren vorm van voorgenieten.

Ik liet haar rustig begaan, en toen ze zich oprichtte om me op haar beurt een amuse bouche te serveren , gaf ik aan dat het deze keer niet hoefde. Ik wilde immers absoluut al vrijend diep in haar klaarkomen, en daar had ik geen verder orale stimulans voor nodig. Een tiental minuutjes later kwam mijn missionarisopleiding goed van pas.

.

Strand sex tieten kneden

Leuven was helemaal in de ban van mei 68, en dat zette zich ook volop in het klooster door, want we betoogden gretig mee en hebben evengoed de waterkanonnnen gevoeld als vele andere studenten.. Gewone burgerkledij werd overal de regel.

Eén voor één verlieten studenten de orde. Na het derde jaar wist ik zeker dat ik er niet langer zou blijven, maar ik was helemaal niet voorbereid op een nieuw leven. Ik wilde geen universitaire richting meer beginnen gezien ik die enkel zou aankunnen mits hard te studeren.

En ook de hoog oplopende nieuwe kosten voor mijn ouders wilde ik ten allen prijze vermijden. Ik besloot dan maar van dat vierde jaar een sabbat jaar te maken.

Dat laatste jaar werd een memorabel jaar, met zeker één van de meest negatieve ervaringen uit mijn leven en misschien — aansluitend daarop- ook wel één van de meest belangrijke positieve ervaringen die mijn latere leven richting zouden geven. Na Antwerpen werd ik gevraagd om in Brussel in de wijk rond het Noordstation de vroegere chirogroep terug op te starten er was niemand meer van leiding, wel een paar behoorlijke lokaaltjes. Het noemde chiro, maar van het tiental kinderen dat die eerste keer kwam, waren er tien franstaligen.

Ik deed mijn best om ook enkele nederlandstalige kinderen bij de groep te krijgen, en probeerde ze op zondagnamiddag toch op een speelse manier bezig te houden. Ook daar was de pastoor van de parochie een pater Xaveriaan. Ook daar ging ik meestal van zaterdag op zondag met de fiets naar toe.

Op zondagmiddag ging ik met de pastoor iets eten in een frituur, en nooit in mijn leven heb ik lekkerder steak champignon gegeten als daar…. Er waren twee predikanten voorzien, voor hooguit een twaalftal kinderen, franstalige jongens waarvan ik er geen enkele kende. Mij werd gevraagd om de recratieactiviteiten te organiseren en bij hen op de hooizolder boven de slachterij te overnachten. Hij was de enige Vlaamse kandidaat-communicant maar moest door de pastoor afgehaald worden bij familie in Houthalen.

Echt een onweerstaanbaar kereltje! Gezien hij de enige Vlaamstalige was en zelf geen Frans sprak of verstond, was hij voor een groot stuk op mij aangewezen. Op een bepaald ogenblik staat Guido te plassen tegen een boom en wil ik een foto maken. Hij poseerde onder de douche een paar keer vrij uitdagend, maar gezien ik een flitslamp nodig had om daar te fotograferen was dat de andere jongens ook wel opgevallen.

Een andere jongen trok toen al zijn kleren uit en vroeg me om hem ook zo te fotograferen alles in het Frans natuurlijk. Ik probeerde ze tot rust te brengen, maar nog geen half uur later liepen ze allemaal naakt rond, al roepend en al showend , doen alsof ze elkaar neukten.

Ze hadden in elk geval veel meer gespecialiseerde kennis en woordenschat dan ik 10 jaar eerder. Alleen Guido was nog volledig aangekleed, maar plots vielen ze ook hem aan, en ook zijn kleren werden volledig uitgetrokken. Ostentatief bleven ze me uitdagen om hen en ook Guido in die Kamasutra toestanden te fotograferen, iets wat ik uiteraard niet wilde en niet durfde. Ik kon er niets tegen beginnen, en was vooral bang dat het lawaai zou doordringen tot in de kloostergebouwen of tot bij een toevallige voorbijganger.

Het gebeuren liep totaal uit de hand. De chaos was enorm. Op een bepaald ogenblik heb ik toen mijn fototoestel genomen en ostentatief de film eruit getrokken en volledig bloot gesteld aan het licht, zodat hij vernietigd was. Nu wordt het echt tijd om te gaan rusten en te slapen. Daarop keerde beetje bij beetje de rust terug,. De meesten trokken hun pyjama aan en vielen finaal in slaap.

Wat gebeurd was verontrustte me zeer. Erop rekenend dat het biechtgeheim dat zeker toen echt wel absoluut was verdere problemen kon voorkomen. De twee laatste dagen bleef echter alles rustig, en ik werd door niemand ooit over het voorval aangesproken. Ik kon het aanbod niet afslaan, en we spraken af de volgende week zaterdag om Toevallig had ik op mijn kloosterkamer nog een bijna nieuw volledig Chirouniform, gekregen van de ouders van een Antwerpse jongen die wellicht een tweetal jaar ouder was dan Guido en reeds uit zijn uniform gegroeid was.

Ik stalde mijn fiets tegen het chirolokaal, en wachtte tot Guido er aan kwam. Ik legde hem uit dat ik voor hem een tweedehands chirouniform had meegebracht en dat hij het tegelijk kon passen. Hij trok echter onmiddellijk al zijn kleren uit, en met een erectie van jewelste begon hij te poseren en te showen bovenop tafel. Het zat hem als gegoten, en hij was er ook echt blij mee. Hij was juist klaar met het aantrekken van het uniform toen er plots hard op de deur werd gebonsd.

Ik deed haastig open en er stond een rijkswachter met combi voor de deur. Ik legde uit dat ik sinds enkele maanden de nieuwe leider was hier, en dat ik voor één van de jongens van uit Antwerpen een tweedehands uniform had meegekregen en dat één van de nieuwe chiroleden het zojuist had aangepast, en dat ik het beter vond om daarbij de deur gewoon op slot te doen.

Guido knikte alleen maar en toonde fier zijn uniform om zo alles wat gezegd werd te bevestigen. Ondertussen legde de rijkswachter uit dat hij hier vroeger ook nog leider van de Chiro was geweest, en het verdacht gevonden had dat er een fiets tegen de gevel stond. Tenslotte vroeg hij of hij nog eens binnen kon zien, maar het lokaal was netjes opgeruimd. Alleen mijn tas met fototoestel stond er nog, maar daar stelde hij geen vragen over…..

Hij was er fier op, en toen hij vroeg of hij er een paar mocht hebben voor zijn vader, heb ik geantwoord dat ik voor zijn pa wel eens een paar mooie gewone vergrotingen zou maken op hout gekleefd , wat ik dan ook gedaan heb. Het fotovoorval zat me echter hoog, en verontruste me ten zeerste over mijn toekomst. Als die geaardheid echt zo onweerstaanbaar diep geworteld was, dan zou ik vroeg of laat zwaar in de problemen komen, en dingen doen die ik eigenlijk nooit wilde doen.

Tenslotte trok ik mijn stoutste schoenen aan en vertelde aan de toenmalige overste, dat ik vreesde echt een pedofiel te zijn, en dat ik raad of behandeling zocht.

Pater Van Ekeren maakte in die tijd zelf een doctoraatsverhandeling in verband met homofilie. Hij was heel begrijpend en behulpzaam. Eerst regelde hij voor mij een consult bij Dr. Senghers, een nederlandse professor psychiatrie, bij wie ik op voorspraak van mijn overste reeds vrij snel een afspraak kon krijgen. Ik moest ervoor naar Rotterdam met de trein. Hij luisterde aandachtig naar mij, stelde heel wat gerichte vragen en zei dat alleen een Rogeriaanse client-centered gesprekstherapie eventueel iets voor me kon betekenen.

Hij zou contact nemen met een daarin gespecialiseerde afdeling aan de universiteit van Leuven, en ik mocht er een paar weken later voor het eerst naar toe. Ik kwam er terecht bij een therapeute, een vrije jonge dame nog, die me uitlegde dat me niets zou opgelegd worden, dat alle gedachten en beslissingen vanuit me zelf moesten komen, dat zij alleen maar zou herhalen wat ik eerder had gezegd en wat haar belangrijk leek, zonder enige toegevoegde commentaar.

Telkens er een belangrijke conclusie genomen werd door mezelf dus zou ze die wel noteren. Ik kon er twee keer per week terecht voor een gesprek van ong. Ik was een vlotte babbelaar en vertelde er maar op los. Wellicht kwam alles wat ook hier reeds geschreven werd ook daar aan bod.

Ik vertelde ook telkens welke aan het onderwerp gerelateerde boeken ik had gelezen, hoe het was verlopen op de chiro, enz… Finaal kwam ik toch wel tot enkele muurvaste besluiten, waar zij zelf helemaal bleek achter te staan.

Als ik later in het leven gelukkig zou willen zijn en goed functioneren moest ik eerst en vooral kunnen mezelf aanvaarden zoals ik ben. Ook als man met een bijzondere — vooral — visuele aantrekkingskracht naar jonge jongens. Mijn pedofiele geaardheid is in de eerste plaats een gave.

Het maakt dat ik op een bijzondere manier kan genieten van schoonheid die anderen op een andere manier ervaren. Dit moet je aanvaarden zoals het is en in je leven blijvend een kans geven. Het kan niet en het mag niet dat je met die gave omgaat op een manier die het allermooiste wat je kent breekt of kapot maakt.

Stel voor jezelf grenzen van wat vooral niet kan, en dat is alles wat een jongetje eigenlijk niet wil of nog niet aan toe is. Je moet ook helemaal niet bang zijn om een relatie met een meisje vrouw aan te gaan, want er zit zeer zeker ook een heterokant aan jou. Het gaat om een soort biseksualiteit met een pedofiele op jonge jongentjes gerichte, vooral visuele component , maar tegelijk is er ook een eerder op de heteroseksuele praktijk gerichte component die ook een kans moet krijgen.

Beide componenten kunnen naast mekaar bestaan en een plaats krijgen in je leven, op voorwaarde dat je eventuele partner reeds bij de start van de relatie op de hoogte is en met die dubbele geaardheid kan leven.

Na afloop van die therapie die ongeveer zes maanden duurde voelde ik me enorm sterk en opgelucht. Ik wist dat er een combinatieweg was, en was het bezit van kinderporno wat pas in verboden werd aanvaardbaar gebleven, dan had ik wellicht nooit meer problemen gekend. Ik was klaar om het klooster te verlaten en een nieuwe weg in mijn reeds bewogen leven in te slaan. Tijdens de laatste maanden van mijn verblijf in Leuven had ik me reeds ingeschreven aan de Sociale School van Heverlee, en er ook een kot gehuurd.

Tijdens het groot verlof merkte ik thuis echter ineens een advertentie op in let ledenblad van de Bond Van grote en jonge gezinnen: Het kwam er op neer dat je aan het HISS, verbonden aan het zeepreventorium In De Haan gratis kon studeren en logeren mits part-time te werken in de leefgroepen van de patiêntjes. Bovendien kon je er nog een extra centje zakgeld mee verdienen ook.

Er was een opendeurdag voorzien, waar ik samen met mijn ouders naar toe trok. Het zeepreventorium bleek een zeer grote instelling te zijn in de Duinen en langs de kust van De Haan, waar vele honderden kinderen verbleven, meestal astmapatienten, maar ook kinderen met mucoviscidose of eczema, en een aantal sociale gevallen geplaatst door de jeugdrechter of het jeugdbeschermingscomité.

We werden er goed ontvangen, kregen een rondleiding in de gebouwen, en ook in die ook die van de school. We zagen hoe de kinderen er allemaal voltijds in training liepen en gezien het vakantie was, begeleid en geanimeerd werden door de studenten van de Sociale School.

Het was precies een heel grote chirogroep op kamp. Tot mijn grote verrassing bleek er zelfs een groep jongens naakt in zee te zwemmen! De refterdienst moest verzorgd worden, en tijdens de schooluren van de kinderen kregen ook de studenten les.

Er werd verteld dat het er in de Sociale School wel degelijk streng en veeleisend aan toe ging, en dat zowat de helft van de studenten reeds in het eerste jaar afviel, precies omdat de combinatie Les-Studeren en het werk in de groepen toch wel zwaar uit viel.

De leeftijdsgroepen van de kinderen waren afzonderlijk voor jongen en voor meisjes. Onze school zelf was wel gemengd natuurlijk, en er zou ook een levendige studentenclub actief zijn. De studies liepen over drie jaar, waarvan drie maanden stage in het tweede jaar en zes maanden in het derde jaar. De meeste stages werden buitenshuis gedaan, en de school zou wel degelijk kwalitatief en goed aangeschreven zijn.

Toen kregen we nog een bedrijfsfilm te zien. Onvergetelijk voor mij was dat er ook een opname bij zat van een grote groep naakt douchende jongentjes… Mijn keuze was snel gemaakt, en ik was zeker niet bang om hieraan te beginnen, in tegendeel, ik was dolenthousiast! Bij aankomst, zowat een week later, kregen we per twee studenten een kleine kamer toegewezen. Studeren op de kamer kon. Een van de kamergenoten werkte in schema A, de andere in schema B, zodat bijna altijd een van beiden wisselend vrijgesteld was van groepsdienst , en we ook nooit hetzelfde weekend naar huis konden.

De eerste dag mochten we aangeven voor welke leeftijdsgroep we voorkeur hadden. Ik durfde niet te kiezen voor de copains jarigen of de Sioux , gewoon omdat ik bang was mezelf niet volledig onder controle te kunnen houden, zodat mijn gevoelens voor jongentjes misschien wel al te snel zouden duidelijk worden. Ik koos dus om mezelf af te schermen voor de Beach Boys, leeftijdsgroep van jaar, allen studerend aan de middelbare school ook binnen de instelling en eigenlijk te oud voor mijn gevoelens, gezien op twee uitzonderingen na alle jongens reeds goed voorzien waren van schaamhaar, wat mijn visuele nieuwsgierigheid deed smelten als sneeuw voor de zon.

Het was natuurlijk even wennen, zowel aan de school als aan de leefgroep zeer heterogeen, met ongeveer evenveel Vlaamstalige als Franstalige kinderen. Er waren zwaar zieke kinderen bij en ook kleine bandietjes geplaatst en van uiteenlopend studieniveau. Er heerste een vrij zwaar drill-regime, zeker niet mijn stijl aantreden, silence, afstand nemen met de arm van de jongen voor U, enz….

Na een paar dagen was me reeds opgevallen dat bij de Beach Boys een bloedmooi jongetje rond liep dat volgens mijn inschatting minstens twee jaar jonger moest zijn dan de anderen, en dat hij er qua fysiek voorkomen helemaal niet thuis hoorde. Ik voelde me zowel geboeid door hem zelf als door zijn situatie. Het kereltje bleef me natuurlijk intrigeren. Hij was Franstalig, en had een aparte kamer. Sommigen hadden een aparte kamer, anderen sliepen per twee, een beetje volgens eigen voorkeur en volgens de bezetting.

Het was een ontzettend mooi, maar eerder brutaal jongentje, wat hem nog aantrekkelijker maakte. Hij liet zich helemaal niet doen door zijn oudere kameraden.

Op een bepaald ogenblik besloot ik zijn persoonlijk medico-sociaal dossier eens te gaan inzien wat mocht en zelfs aangeraden werd voor de kinderen van uw groep. Bleek dat hij geplaatst was door de jeugdrechter voor vrij zware feiten, ondanks het feit dat hij inderdaad amper 12 jaar oud was. Diefstallen, chantage, afpersing en geweld maakten deel uit van zijn erelijst.

Een paar dagen later toen ik de avondronde deed, was hij opnieuw poedelnaakt op zijn bed, op zijn knieën gezeten en met beide handen hield hij zijn poepgaatje zo ver mogelijk opengespreid en commandeerde: Ik heb beide feiten nog dezelfde avond gerapporteerd aan de pedagogisch directeur, en na het weekend is hij nooit meer teruggekomen.

Het leven bij de Beach Boys verliep verder vrij aangenaam, ik had er ook jongens waarmee ik heel goed kon opschieten, ook al omdat ik zonder twijfel veruit het best tweetalig was van alle opvoeders-studenten.

Op school verliep ook alles prima. Ik werd reeds één van de eerste dagen benoemd tot klasvertegenwoordiger van de eerstejaars toch een zestigtal en als er al eens een probleempje rees, dan deed ik echt goed mijn best om te bemiddelen.

Ook met de leraren, waaronder onderzoeksrechter O. Ik was natuurlijk wel veruit de oudste van ons jaar, hoewel er toch zeker een derde van de nieuwe studenten een mislukt jaar universiteit achter de rug hadden. Eén van de jongens waar ik het vrij goed mee kon, was Lucas M. Lucas was een heel gevoelig kereltje, ruim 15 jaar oud, met veel heimwee naar huis. Lucas was ook een zware astmapatient.

Op zekere avond lag hij op zijn bed lichtjes te huilen, en ik vroeg wat er scheelde. Met zijn hand klopte hij even op bed naast zich, alsof hij wilde zeggen: Ik ging bij hem liggen en legde zijn hoofd op mijn schouder.

Die vorm van intimiteit bracht hem rust en hij begon vrijuit over zijn problemen te vertellen. Hij vertelde onder andere dat hij dacht dat hij eigenlijk homo was. Ik ging daar ook op in door er bv. De schemering viel in en de intimeit van het gesprek groeide verder, maar werd nergens dubbelzinnig, en onze houding was dat absoluut evenmin.

Het was gewoon een fijn persoonlijk moment waarachter niets meer kon of mocht gezocht worden. Ik riep er een andere opvoeder bij, en we slaagden erin de boel terug te kalmeren, maar dezelfde avond nog werd me meegedeeld dat ik de volgende morgen geen moeite moest doen om op dienst te komen, dat Lucas en de groep eerst zouden ondervraagd worden over mijn houding en gedrag, en dat ze daarna zouden besluiten of er al dan niet maatregelen moesten genomen worden….

De dag erop werd me meegedeeld dat uit het onderzoek en de ondervraging van Lucas niets verkeerd was gebleken, maar dat mijn gezagspositie bij de Beach Boys misschien wel aangetast werd, en ze stelden voor om me als opvoeder over te plaatsen naar de copains. Ik kon mijn oren haast niet geloven. Ik kreeg zomaar mijn overplaatsing naar mijn absolute droomgroep! Voor de rest van mijn studietijd daar op de stageperiodes na natuurlijk vertoefde ik in het mooiste jongensparadijs dat ik me ooit had kunnen voorstellen!

Dit incident met mijn overplaatsing naar de copains werd door mijn ex ten tijde van de ondervragingen rond Timo vertaald als: Wel integendeel, uit de archieven viel o. Indien ik niet totaal onbesproken was gebleven had ik die kans zeker nooit gekregen! Bij de copains viel ik niet alleen terug op een fantastische groep kinderen. Er waren vier slaapzalen met elk een dertigtal kinderen , maar we waren ook een fantastisch team als opvoeders. Pedro en luc bijv.

Pedro was praeses, ik werd vice-praeses, en Luc was cantor. Mijn gemoedsrust is nooit zo groot geweest als die drie jaren, want elke dag — echt wel elke dag - zag ik tientallen schatjes zich douchen en ongeneerd naakt rondlopen. Er waren wat dat betreft geen taboes in het preventorium, want ook zwemmen in het binnenzwembad onder leiding van de kinesisten , gebeurde naakt.

Eén jongetje van mijn slaapzaal viel toch wel heel bijzonder op. X liep als het even kon op de slaapzaal meer bloot dan gekleed rond. Het was echt een naturistische vrije vogel, die de hele dag door de show stal, het liefste dus helemaal in zijn blootje. Geen wonder dat hij uitgroeide tot een echte BV. Hij mocht nooit naar huis, en kreeg ook omzeggens nooit bezoek. Eén keer, tijdens de kersvakantie, waren er slechts een kleine groep kinderen aanwezig, en vergastte hij ons op een haast professionele stripshow, met alle verleidelijke dansbewegingen er bij, om daarna voor de rest van de avond gezellig in zijn blootje met ons verder te spelen.

Ik beloof je X. De jaren in het preventorium waren zeker de allermooiste jaren uit mijn leven tot dan toe. Toch heb ik er ook een heel nare ervaring meegemaakt die me bijzonder zuur had kunnen opbreken. Noorden van Vlaanderen of Zeeland. Reageren bureel blad onder het nr… Ik kon er immers met niemand ooit eens echt over praten.

Ik had het ook over mijn therapie, en uiteraard ook over het droomparadijs waarin ik nu leefde. Groot was mijn verbazing toen ik enkele dagen later in mijn brievenkastje waarin ik trouwens omzeggens nooit enige post ontving een dikke brief terug vond, met…. In zijn brief maande hij me vooral aan voorzichtiger te zijn en niet zoveel van mezelf prijs te geven in een eerste brief aan een onbekende.

Tegelijkertijd legde hij uit waar hij werkte en woonde. Hij betrok trouwens helemaal alleen een paviljoentje op het domein van de instelling waar hij werkte, hoogstens meter van het preventorium verwijderd. Maar verder gaf hij niet veel informatie vrij. Hij legde precies uit hoe en waar ik hem kon vinden, wanneer hij vrij was en nodigde me uit eens bij hem langs te komen. Op de eerste daartoe geschikte avond deed ik dat dan ook. Hij leek me een vijftiger te zijn, en woonde inderdaad in een paviljoentje dat hij helemaal alleen betrok naast de slaapgelegenheden van de kinderen, allemaal tussen 7 en 14 jaar oud.

Ook allemaal Franstalig en in verschillende gradaties mentaal gehandicapt. Hij vond dat heel spijtig en vroeg of ik eventueel interesse had in zijn fotoverzameling. Uiteraard had ik die interesse wel. Toen haalde hij uit een naburige kamer een grote, duidelijk heel zware houten koffer met hangslot. Daarnaast bewaarde hij in die koffer ook heel wat pornoboekjes met kindersex, en ook een aantal luxueuze, in die tijd toegelaten en gangbare fotoboeken met naakte jongens zoals Boys will Be boys, Boys will be Boys Again en dergelijke naturistische publicaties, vooral van Hajo Ortil.

Ik had kunnen en willen weglopen, maar wist me helemaal geen houding aan te nemen. Hij had me als het ware helemaal in zijn mentale greep. Toen trok ik mijn stoute schoenen aan en zei dat ik zeker niet voor zoiets gekomen was, en dat ik hem liever nooit meer ontmoette.

Ik trok de deur achter me dicht en vertrok. Maar… het verhaal was nog niet ten einde…. Een paar weken later werd ik in de vooravond gevraagd om naar de receptie van het preventorium te komen gezien er bezoek was voor mij. Ik had echt geen keuze, maar ik stond doodsangsten uit.

Ik wist niets beters te verzinnen dan te zeggen dat hij maar beter naar de achterkant van het gebouw kon rijden en dat we dan samen wel de koffer boven zouden krijgen, waar ik me voornam hem te verstoppen? Hij reed dus naar de achterkant van het gebouw, en het lukte ons inderdaad die loodzware koffer op mijn kamer te krijgen.

Kamer die ik echter deelde met M. Mijn kamergenoot was echter zo discreet om nooit enige opmerking over die koffer te maken. Het eerstkomende weekend dat M. Ik haalde emmers water en bleekwater naar boven, en meerdere rollen vuilniszakken. Daarna wrong ik de natte pulp zo goed mogelijk uit, en propte de pap in drie vuilniszakken die ik in elkaar had gestopt, zowel om het lekken tegen te gaan als om ze ondoorzichtig te maken.

Ik had er elke vrije minuut van gans dat loodzware weekend voor nodig om de klus te klaren, en daarna zette ik die vuilniszakken bij de tientallen andere vuilniszakken die dagelijks in het preventorium werden aangemaakt en afgehaald. Alleen de vijf mooie luxe — naturistische — fotoboeken had ik behouden, en de koffer bleef afgesloten op mijn kamer staan tot ik de kans zag om tijdens een weekend met vaders auto over en weer te rijden en de houten koffer te verbergen in de DOKA die ik inmiddels thuis had kunnen inrichten in een deel van de vroegere koeienstal.

Enkele maanden later — ik had niets meer over A. Ik vreesde onmiddellijk dat er iets over mijn kontakt met A. Gelukkig was mijn vrees voorbarig. Achteraf bleek dat een personeelslid van de school was opgepakt om een minderjarig meisje een abortus te laten ondergaan in Engeland…. Toch was het hoofdstuk A. Dat laatste kon uiteraard niet meer. Ik had enkel nog de niet pornografische fotoboeken van Hajo Ortil bewaard, en die heb ik toen zorgvuldig ingepakt en meegenomen.

Bij de eerst mogelijke gelegenheid reed ik met tram, trein en bus naar Kortenberg, waar ik hem probleemloos kon bezoeken. Het werd een bezoek van heel korte duur, waarin ik hem meedeelde dat ik niet anders gekund had dan voor mijn en zijn veiligheid het fotoarchief te vernietigen en dat ik alleen de niet pornografische boeken bewaard had en terug meebracht.

Hij reageerde heel verontwaardigd alsof ik hem bestolen had. Ik liet het boekenpakketje achter en vertrok als de bliksem terug naar het preventorium. Verschillende jaren later, toen ik reeds immobilienmakelaar was en gehuwd , ontving ik nog een brief van hem, waarin hij een schadevergoeding van Ik heb toen nog één keer teruggeschreven waarin ik meldde dat ik helemaal niets zou betalen en dat hij als ie dat nodig vond me gerust bij de politie ter sprake kon brengen gezien ik me aan niets echt schuldig voelde.

Daarna heb ik nooit meer iets van of over hem vernomen. Tot nu toe heb ik het vooral over jongetjes gehad, maar in het preventorium waren ook meisjes. En daarmee bedoel ik niet de patientjes, maar wel de meisjes-klasgenoten. Ons jaar was wellicht het meest succesvolle huwelijksbureau ooit, want zowat iedere klasgenoot is er met een andere getrouwd. Van de meisjes voelde ik het meest voor Mieke, maar ook An, die samen met mij klasverantwoordelijke was, sprak me wel aan.

Mieke was echter veel te hoog gegrepen voor mij, want ik kon alleen maar jaloers toezien hoe de één na de andere wèl kans kreeg bij haar, maar ik niet. En An had ook al vroeg haar vaste vriend, maar bleef altijd wel heel voorkomend en lief tegenover mij.

In mijn klas zat ook een zekere serpentina toepasselijk verzonnen naam. Ze was van Brugge, had al een diploma als onderwijzeres, maar wilde nog wat van het studentenleven genieten.

Ze was dus ook altijd heel actief in de studentenclub, en minder als het op studeren aan kwam. Ze werkte als opvoedster bij de Najaden, zeg maar dezelfde leeftijdscategorie als mijn copains. Ze vroeg me wel een paar keer hulp bij het voorbereiden van een examen, en misschien waren dat wel de enige examens waar ze door was, want op het einde van het jaar was ze gebuisd.

Na de bekendmaking daarvan zat ze te wenen op haar kamer, en een klasgenote vroeg aan mij als klasverantwoordelijke of ik haar niet even wilde gaan troosten. Het werd een vrij lang gesprek, waarin ik beloofde haar nog regelmatig eens terug te zien, en ook haar telkens te zullen uitnodigen als er een activiteit was van de studentenclub. Het verdriet bij Tina was groot. Ze wist dat ze van haar ouders niet mocht bissen, en ze hield zowel van de mentaliteit in de klas als die van de leefgroep.

Ik vond Tina eigenlijk wel sympathiek, en de regelmatige ontmoetingen brachten ons dichter bij elkaar. Ondertussen was ik in het begin van het jaar totaal onverwacht verkozen tot vice-praeses van de studentenclub, waardoor ik een ware metamorfose onderging! Het was namelijk zo dat ik dat eerste jaar eigenlijk nog moest ontgroenen van mijn kloostermentaliteit. Pinten drinken, cantussen, wilde feesten en spetterende dansfuiven waren tot dan toe nooit mijn ding geweest, en in dat eerste jaar trok ik er ook nooit naartoe.

Het praesidium werd elk jaar gekozen uit het tweede jaar, vooral gezien het derde jaar altijd zes volle maanden op buitenstage was. Wie ambities had voor één of andere functie in het praesidium moest zich kandidaat stellen, en er was geen haar op mijn hoofd die er aan dacht dit te doen.

Maar mijn beste vriend Pedro, mede-opvoeder bij de copains, was wel kandidaat praeses. Op de praesesverkiezing moesten de verschillende kandidaten voorgedragen worden in een studentikoze spreekbeurt, en Pedro die ondertussen al een paar van mijn capaciteiten kende, vroeg of ik dat wilde doen. Ik schreef toen misschien wel de beste speech die ik ooit geschreven heb.

Iedereen lag onder zijn stoel van het lachen en misschien ook al van de drank en Paul werd uit de drie kandidaten, met overgrote meerderheid tot praeses verkozen. Na hem moest de vice-praeses verkozen worden, en zonder enige vorm van overleg riep Pedro mij uit als zijn vice-praeses, en ik werd meteen gebombardeerd tot een functie die me echt wel goed gelegen heeft. Het werd het meest actieve en succesvolle Bierzuipersjaar sinds lang, en naast de cantussen en andere activiteiten voerden we ook eens voor een bomvolle zaal een hilarische Hissrevue op.

Ook daarvoor werden de meeste teksten door mij geschreven maar gans de klas werkte er keihard aan mee. Nadien bleef ik Tina regelmatig ontmoeten en vormden we stilaan een lief koppeltje. En op de studentenfuiven was ze er natuurlijk ook graag bij. Ondertussen werkte zij als opvoedster bij een Brugse instelling voor geplaatste kinderen. Ik voelde dat er misschien wel een echte relatie zat aan te komen, en besloot in het verlengde van mijn therapie open kaart te spelen over mijn gevoelens voor jongentjes.

Ik vertelde honderduit over die gevoelens, en die openheid werd blijkbaar nog gewaardeerd ook. Ik zei dus ook dat ik eigenlijk nog nooit met een meisje gevrijd had, en eraan twijfelde hoe vlot dat wel zou gaan. Na dat gesprek was onze relatie officieel een feit, en kwamen we ook al eens bij elkaar aan huis ik meest bij haar, gezien Brugge zeer dichtbij was.

De eerste keer dat we echt seks hadden met elkaar was bij haar thuis. Het werd zeker geen hoogvlieger, maar ook niet meteen een afknapper. Ik wist nu tenminste zeker dat het kon! Ondertussen bleef ik haar volledig open vertellen van mijn gevoelens voor jongetjes, en ik ervaarde haar ontvankelijkheid voor die verklaringen alsof dat best kon samengaan met onze alsmaar hechter wordende relatie.

In die eerste jaren voor en na ons huwelijk werd op mijn andere geaardheid NOOIT negatief gereageerd. Op 13 januari trouwden Robbie en Mieke mijn zus en broer op dezelfde dag uiteraard met een andere partner. Ik zat toen in het derde jaar dat grotendeels werd ingenomen door de schitterende stage op de sociale dienst van de jeugdrechtbank. Ter gelegenheid van het huwelijk van Robbe en Mieke overnachtte Tina bij ons in DE ZON, en de ochtend van het huwelijk kondigden we aan dat we later op het jaar ook wilden trouwen.

Vader en moeder trokken grote ogen, drie trouwers op één jaar, ik was nog niet eens afgestudeerd en moest zelfs nog mijn legerdienst doen! Op 20 mei was het zover. Onze klasgenoten zongen onder leiding van Lucas. De volledige klas had er dagen en nachten aan gerepeteerd, want veel kerkgangers zaten er niet tussen, en het resultaat was gewoonweg verbluffend, zeker voor onze wederzijdse ouders die het ergste vreesden!

We huurden er ook een modern appartementje op de derde verdieping in de Kerkstraat. In september studeerde ik af als eerste van onze lichting want in de zomer moesten we - of beter, mochten we - nog in de groepen werken. Dit gaf een beetje meer financiële ruimte, want ik kon pas in december mijn legerdienst aanvatten.

Door de voorspraak van onderzoeksrechter O. Ik mocht elke nacht naar huis. In mei werd ons eerste kindje Nico geboren. Ik werd dus vader tijdens mijn legerdienst. Normaal mocht ik onmiddellijk na mijn legerdienst gaan werken als eerste verantwoordelijke van de nog in oprichting zijnde West-Vlaamse dienst voor plaatsing in pleeggezinnen, ook een initiatief van o.

Voorwaarde was wel dat ik in een straal van 10 km. Maar gezien Tina voor het eerst, en wellicht voor het leven, werk had als onderwijzeres in Brugge, besloot ik uit te kijken voor ander werk, dichter bij huis.

Toen ik in een advertentieblad las dat ze een assistent immobiliënmakelaar r zochten voor een kantoor op slechts een paar meter van ons appartement stelde ik mij kandidaat en ik werd onmiddellijk aanvaard.

Vanaf 1 december kon ik beginnen. Hoewel dat werk niets met mijn opleiding te maken had, deed ik het wel heel graag. Met plezier volgde ik de cursussen die nodig waren om het vak helemaal onder de knie te krijgen. Nu we beiden over vast werk en een zeker inkomen beschikten, durfden we het aan in een huis te kopen in Lissewege, op enkele km.

Datzelfde jaar met één van de mooiste en zonnigste zomers aller tijden, werd Sam geboren. Hij was ons tweede zoontje. Jin, onze enige dochter, werd geboren begin en carl, de jongste zoon, nog geen twee jaar later. We hadden vier kinderen op minder dan zes jaar tijd. We hebben het dus meegemaakt dat ze alle vier in de lagere school zaten, en ook dat ze alle vier het middelbaar onderwijs volgden. Dank zij kennissen uit het immobiliënwereldje konden we op korte tijd ons huis zo verbouwen dat het groot genoeg was voor ons kroostrijk gezin, en dat er voor elk kind een kamer was.

De sfeer tussen Tina en mezelf was in die tijd nog heel goed, en er waren zeker geen grote spanningen. We namen toen samen een wel heel vreemde beslissing, we zouden er om scrabbelen.

Onder elkaar scrabbelden we zeer regelmatig, en we spraken af dat we over spelletjes scrabble een competitie onder ons beiden zouden houden.

En de winnaar mocht zijn hartenwens vervullen mits die ook aanvaardbaar was voor de partner. Er werd een groot scorebord gemaakt en opgehangen in de keuken, en dag na dag werd de score bijgehouden. Gans de familie volgde met ingehouden adem het verloop… Na 88 spelletjes stonden we precies gelijk, en vanaf toen werd er op het scherp van de snee gespeeld. We hielden in de gaten hoeveel letters er nog restten van die of die klinker, de woorden werden strategisch gelegd om er moeilijk een verlenging aan te kunnen bouwen, enz….

De spanning was om te snijden, want na 99 spelletjes stond Tina een twintigtal punten voor. Ik won het laatste spelletje èn de competitie met een finaal verschil van amper 8 punten. Er zou geen 5e kindje meer komen, en we trokken een jaar later voor drie weken naar Senegal. Een echt prachtige reis overigens!

Dit scrabbleverhaal is het beste bewijs dat het tot dan toe allemaal goed liep bij ons. Nadien sloeg de sfeer echter helemaal om. Tina wou ineens geen seks meer. Een kleine anekdote ter illustratie, op zekere ochtend werd ik wakker met een ochtenderectie, en ik schoof tegen haar aan en liet voelen wat er gaande was.

Ik heb haar nooit meer aangeraakt. Ondertussen groeiden de kinderen verder op. En nu de ene kant van mijn seksuele aard buiten spel werd gezet vergrootte alleen maar de nood om het andere luik ook een kans te geven. Ik stelde voor om dat ook eens uit te proberen, en geloof het of geloof het niet, de jaarlijkse naturistische vakanties waren wellicht het enige punt waarover er nooit discussie was. Zij wilde dat even hard als ikzelf, en we zijn meer dan 10 jaar elk jaar voor minstens vier weken naturistisch naar Zuid-Frankrijk getrokken.

Ik geef graag toe dat die vakanties voor mij een visueel festijn waren, waar ik elk jaar opnieuw mijn ogen goed de kost gaf. Zeker in onze vaste stek in de provence waren er enorm veel gezinnen met kinderen in de voor mij boeiende leeftijd. Wees zeker dat dat niet waar was. Het was evenmin omgekeerd, want in elk geval zou geen van beiden ooit de ander kunnen overtuigen om een vakantie te ondernemen die tegen haar of zijn zin was.

Maar dat betekende niet dat er geen ruzies of problemen uit voortvloeiden. Eind de jaren 80 hadden we een filmcamera gekocht. Het was geen porno , gewoon naturistisch materiaal, meestal nog van vrij ver genomen. Eigenlijk kan ik dat wel begrijpen, maar ik bleef wel trouw aan de principes van mijn therapie van 20 jaar eerder!

Omdat de verdere belangrijke ontwikkelingen over een langere periode zo sterk door elkaar lopen, heb ik vannacht besloten de volgende hoofdstukken niet langer min of meer chronologisch, maar wel per naam te schrijven. Sommige van die hoofdstukken worden wellicht heel kort, andere meer uitgebreid… Serpen TINA Wat ik aan belangrijke dingen nog over haar te zeggen heb, zal zeker nuance missen. Het is immers geschreven vanuit pure haat voor dat mens. Dat die haat wederkerig is zal uit het verdere verloop van dit verhaal wel duidelijk blijken.

Hiermee is de toon dus gezet. In de beginjaren van ons huwelijk kwam Mineke, die haar favorietje was bij de Najaden samen met haar kleine zusje Sabrina regelmatig bij ons op weekend en vakantie.

Het andere zusje Dina viel blijkbaar minder in haar smaak. Sabrienatje genoot er zichtbaar van, Tina ook, en ik als waarnemer eveneens, vooral omdat ik haar nu van antwoord kon dienen als ik nog eens een opmerking kreeg over mijn doen en laten. Het contact met Sabrina en Mineke heeft nog vele jaren aangehouden, en ooit kregen ze zelfs allebei een splinternieuwe fiets van ons.

Toen Carl zes jaar werd bleek hij voor zijn leeftijd aardig te kunnen voetballen, en mocht hij zich aansluiten bij Zeebrugge, de club waar ook bompa voor supporterde. Alle drie volgden we zoveel mogelijk de trainingen en matchen, en Carl maakte grote vorderingen. Al mijn taken vervulde ik hartstochtelijk, maar die laatste dus ook wel! In de lijn van mijn eerdere therapie kon ik via deze weg opnieuw mijn visuele voorkeur voor jongentjes een plaats geven in mijn leven, en ik was er echt mee in mijn sas.

Filmpjes die trouwens vrij doorgegeven werden aan andere geïnteresseerde ouders en de trainer. Eén van de leukste ervaringen in de pedofiele sfeer, beleefde ik tijdens een tornooi met Zeebrugge. Voor dat tornooi kreeg ik beetje op aangestuurd natuurlijk de verantwoordelijkheid over kleedkamers en douches.

Ik moest ervoor zorgen dat elke ploeg er afwisselend gebruik van kon maken, en uiteraard ook dat die netjes bleven. Op een bepaald ogenblik wilde ik een kleedkamer die pas gebruikt werd, maar door de ploeg reeds was verlaten, opruimen en kuisen voor de volgende ploeg die er zat aan te komen.

In de doucheruimte waren er niet alleen een tiental douches, maar ook twee grote verchroomde wasbekkens in kuipvorm waaraan minstens twaalf spelertjes zich konden wassen.

De kuipen zelf waren ruim genoeg om twee-drie kinderen toe te laten erin te stoeien, alhoewel dat natuurlijk niet de bedoeling was. Toen ik de kleedkamer betrad hoorde ik onmiddellijk dat het er in de doucheruimte vrolijk en uitgelaten aan toe ging. Vier poedelnaakte jongetjes van V.

Toen ik hen zei dat ze onmiddellijk moesten ophouden daarmee, gezien die kuipen daarvoor niet bestemd waren en dat er nog ploegen moesten komen, antwoordde één van hen. Dit moest me natuurlijk geen twee keer gezegd worden, en één voor één nam ik de schaterende jochies voluit in mijn armen om ze daarna op de grond te zetten. Maar terwijl ik een tweede en een derde jongentje eruit haalde, zat de eerste reeds vliegensvlug in de andere kuip, terwijl hij me uitdagend toeriep dat ik hem ook uit dat wasbekken zou moeten wegnemen!

Ik heb elk van die vier kereltjes minstens drie keer poedelnaakt in de armen gehad, zij vonden het reuzeplezant en ik geniet nog altijd na bij de gedachte eraan…. Enige kritiek op Carl kon echter niet door de beugel. Als ik durfde zeggen dat die of die beter gespeeld had dan Carl of gewoon beter was, dan kreeg ik van Serpentina de volle lading en was ik een vuile pedofiel die meer voor dat kind voelde dan voor zijn eigen zoontje. Carl was goed, maar er waren er ook heel wat beter.

Ik mag trouwens ronduit zeggen dat ik de laatste achttien jaar van mijn huwelijksleven onafgebroken vernederd, beledigd en vooral gechanteerd werd door haar. Ik had nooit zo lang bij haar mogen blijven en zeker na het gebeuren van zie hoofdstuk Sam had ik mijn besluiten moeten trekken. Mijn leven zou er helemaal anders uitgezien hebben.

Tina heeft ook een aantal jaren een echt goede vriend gehad. Christian was haar collega op school, reporter voor het streeknieuws, en amateur-fotograaf. Hij kwam heel veel bij ons, en ik had daar zeker niets op tegen.

Op een bepaald ogenblik hadden ze zich samen ingeschreven aan een fotoacademie in Roeselare en volgden er twee avonden per week avondles. Ik had trouwens niets liever gehad dan dat ze er met Christian vandoor ging, dan zat er misschien een scheiding op basis van gelijkwaardigheid in. Onderlinge toestemming zou er zeker van mijn kant vlot gekomen zijn.

Want Freya staat mijlenver boven Rina , ook al gebruik ik hier straks wellicht superlatieven die je kunnen omverblazen… RINA Hallo Rina, hoe gaat het nog met jou? Ik ben er eigenlijk enorm benieuwd naar. Je bent allicht niet vrij, maar mocht dat wel het geval zijn, dan ben je onmiddellijk en onvoorwaardelijk terug welkom in mijn leven. En misschien ben ik zelfs in die mate veranderd, dat wat je toen kon bezwaren om radicaal voor mij te kiezen , nu wel helemaal naar de achtergrond verwezen is.

Ik zweer je, ook in dit hoofdstuk krijg je alleen maar de waarheid te lezen. Het gezin van Rina en de hele familie van haar man waren kliënten bij mij op kantoor, want hun villa was enkele jaren eerder door mijn bemiddeling aangekocht.

Ik kende Rina dus professioneel, maar eigenlijk kende ik haar vooral vanuit het jeugdvoetbal. Haar superzoontje Steven was immers keepertje in het ploegje waarin ook Carl speelde. En Steventje viel me op omdat hij gewoonweg het langste piemeltje had van gans de ploeg en ook veruit de mooiste mama…. Carl en Steven gingen regelmatig bij elkaar logeren , en Steven dus ook bij ons.

Leuk daaraan was dat Carl zoals elke morgen voor het opstaan nog eens kwam knuffelen, zowel bij zijn mama als bij mij, en… als hij bij ons logeerde kwam Steven ook mee knuffelen. Heel mooi, bijzonder leuk, maar altijd ook kinderlijk onschuldig.

Met Rina had ik al verschillende keren intens en met plezier samengewerkt bij het organiseren van één of ander voetbalfeestje. Meestal aan de afwas, want dat was doorgaans het enige waarin ik echt goed was. Rina was echt wel het type van mijn droomvrouw. Heel donker haar, vurige, beetje ondeugende blik, zeer slank, 13 jaar jonger, en ze straalde eigenlijk één en al verleiding uit.

Ze deed me verlangen èn wanhopen tegelijk, want eigenlijk zei mijn zelfbeeld me voortdurend dat ik seksueel niet voor vrouwen gemaakt was, en dat ik ze zeker geen orgasme of andere vorm van bevrediging kon geven.

Ik was alleen maar goed om afgewezen of langs de kant geschoven te worden. Het gebeurde natuurlijk wekelijks dat ik bij kliënten thuis een kopje koffie dronk, maar dat was dan doorgaans in het kader van een af te sluiten verkoop of verzekering, en doorgaans ook met de partner er bij. Aan die herhaalde vragen van Rina kleefde er telkens een soort mysterieuze, of zelfs ronduit zwoele ondertoon. Het riep vragen bij me op, en twijfels. Doen of niet doen..? Het was onrechtstreeks Serpentina die de knoop doorhakte.

Nadat er een paar dagen eerder opnieuw een gigantische scene was geweest omtrent de naturistische filmpjes en me voor de zoveelste keer naar het hoofd geslingerd werd dat ik zelfs geilde op het zien van mijn eigen kinderen, besloot ik al die filmpjes gewoonweg te wissen. Ik liet de cassettes bestaan, maar er stond niets meer op! Schone souvenirs die voor haar vooral bestonden uit de bijzondere trainingen die Gerrit aan Carl gaf en aan de vele voetbalmatchen waarin Carl duidelijk stukken beter speelde dan campingvriendjes die soms 2 of drie jaar ouder waren… Ik kreeg dus opnieuw de volle lading, en mijn besluit stond meteen vast: Morgen bel ik Rina met de vraag wanneer het haar past dat ik eens een kopje koffie kom drinken.

In de namiddag van 12 november was het reeds zover. Ik reed met mijn fiets tot bij de villa waar Rina woonde en belde aan. Echt waar, de verschijning van Maria aan Bernadette in Lourdes kon geen stralender beeld gegeven hebben dan dat van Rina die de deur opende….

Ze ontdeed me van mijn mantel, hing die op de kapstok en nodigde me uit om binnen te komen. Ze vroeg me hoe ik mijn koffie het liefste had, en ging in de keuken de koffie halen met wat snuisterijen erbij om het extra gezellig te maken. Mijn Kettlerfiets was inderdaad in gans Lissewege en een deel van Brugge bekend. Als ik op kantoor was, stond hij aan de kantoorgevel. Ze vertelde eerst dat ze me echt wel een zachte, lieve man en vader vond.

Ze zei ook dat ze eigenlijk reeds langer wist dat het niet boterde tussen mij en Tina, en dat het er bij haar in het gezin nog veel slechter aan toe ging. Ik begreep dat het om regelrechte verkrachtingen binnen het huwelijk ging. Ondertussen kwam Rina alsmaar dichter bij me zitten, en begon met het betere handwerk.

Toen was het echter mijn beurt om eerst verder te praten. Ik vertelde, dat ik het heel verschrikkelijk vond wat haar overkwam, en dat dat eigenlijk niets betekende tegenover de ruzies die ik thuis meemaakte. Tenzij natuurlijk overduidelijk zou blijken dat het echt wel wederzijds de bedoeling was om aan die gevoelens samen een invulling te geven.

En dan alleen maar als het om twee volwassenen ging. En ik vertelde er ook nog bij dat anale seks voor mij totaal uitgesloten tegennatuurlijke horror leek.

En dat je ook jongetjes graag ziet is voor mij geen probleem. En ondertussen was ze zonder zich af te vragen of ik daar wel zin in had reeds volop bezig me met veel gevoel en talent te pijpen. Ik was stomverbaasd, want ik had zoiets nog nooit in mijn leven meegemaakt, en reeds na enkele minuten kwam ik gewoon supergeil klaar in haar mond, waarbij ze zonder enige vorm van aarzeling ook alles meteen doorslikte.

Na afloop keek ze me minutenlang heel doordringend aan, alsof ze grondig wilde nagaan wat ze zo allemaal bij mij had teweeg gebracht. Een na een maakte ik haar bloesje en beha los, trok ik haar jeans en sexy zijden slipje uit om daarna eerst even perplex te staan, want zoveel vrouwelijke schoonheid had ik eerder nooit gezien Rita was een heel tenger vrouwtje, cupmaat 75A, maar meer moest dat voor mij niet zijn, en haar vagina leek een echt kunstwerkje.

Zalig en zeer verzorgd, uitnodigend ook natuurlijk, en terwijl ik met mijn handen haar kleine soepele borstjes bewerkte likte en streelde ik gretig met mijn tong naar verluidt de sterkste spier van het menselijk lichaam haar bijna geheel onthaarde vagina met haar gouden klitje. Ik speelde met haar gevoelens, daagde haar lichaam uit en wisselde subtiele prikkeling af met volle, diepgaande gretigheid Het was een scène die ik me zelfs in mijn stoutste dromen nooit had kunnen voorstellen, en reeds na enkele minuten werd rina gek van orgastisch beleven.

Het ene orgasme na het andere rolde vanuit het diepste van haar schoot door haar hevig kronkelende en trillende lichaam heen om als het ware open te spatten in haar hersenpan. Beiden genietend van de super ervaring die we zoëven totaal onverwacht hadden ondergaan, hadden gegeven, hadden gekregen, en we wisten ook meteen dat ons avontuur hiermee niet beëindigd was….

Nadat we onszelf en de omgeving wat gefatsoeneerd hadden was het tijd voor mij om terug naar kantoor te gaan, en voor Rita om de thuiskomst van haar man voor te bereiden. Wat een fantastische namiddag was dat geweest!

We spraken dan ook af - zodra het enigszins mogelijk was - elkaar terug te zien. Ik herinner me nog zeer goed dat het leek alsof de klokken super feestelijk doorheen heel mijn borst bonsden, zo hard dat zelfs toevallige passanten het zouden kunnen horen.

Het was echt wel de tot dan toe de meest bijzondere ervaring van heel mijn leven geweest. Ik kon bij wijze van spreken de hele wereld aan. De verwijten van Tina, haar schampere opmerkingen, haar geniepige chantage, het kon me allemaal geen reet meer schelen. Nu WIST ik dat ik vrouwen tot een hoogtepunt kon leiden. Nu WIST ik wat een vrouwelijk orgasme was, nu WIST ik zelfs wat beffen en gepijpt worden betekende, maar ik wist ook zeker dat de volgende keer het volledige werk nog beter zou zijn!

Ik was ook heel sterk onder de indruk van haar prachtige lichaam. Ze was jong, slank, lenig, met een zijdezachte perziken huid. Haar kleine borstjes met A cup maar met recht omhoog priemende stijve tepeltjes, leken wel het ideaal te zijn voor mij. Ze deden me denken aan de poster die ik kort na mijn kloosterperiode in mijn kamer had opgehangen. Het was een poster van de hoofdrolspeelster uit een film die ik samen met Tina gezien had. Het was een heel erotische foto van een jong meisje in bloot bovenlijf.

Haar superstrakke borstjes in prille ontwikkeling…. Tot vader ze op zeker ogenblik met zwarte stift helemaal onzichtbaar maakte…. Ik heb toen nooit begrepen waarom hij dat gedaan had, maar nu begrijp ik het wel, als ik er ineens aan denk wat hij bij moeder mistte…. Twee weken later was het reeds zover. Ik nam een halve dag recup, en Rina was twee dagen in de week vrij, gezien ze als verkoopster ook tijdens het weekend werkte.

Ik fietste tot vooraan in de villawijk, parkeerde er mijn fiets op een onopvallende plaats, en ging het laatste eindje te voet. Het was amper 8. Haar man vertrok doorgaans nog voor 8 uur met de wagen naar zijn werk in Brugge, waar hij op zijn bedrijf als vakbondsman ook hoofddélégué was. Eens de kinderen naar school, was de kust veilig zoals dat heet.

Steven had ook nog tweelingzusjes die zowat twee jaar jonger waren. De deur stond reeds op een kiertje open, en ik kon dus binnenglippen zonder al te lang —eventueel opzichtig — te moeten aanbellen. Rina kwam me onmiddellijk stralend tegemoet.

Op een kamerjas na, was ze reeds helemaal naakt. Ik kon nog steeds niet geloven dat IK zoiets mocht meemaken. Ze nam mijn overjas aan, hing die aan de kapstok en begeleidde me heupwiegend naar de slaapkamer op het eerste verdiep. Het waterbed met verse opgemaakte lakens lag uitnodigend open geplooid op onze eerste echte vrijpartij te wachten. Ze begon me heel sensueel uit te kleden, en kuste me daarbij heel intens, eerst op de mond, en naarmate ze me verder uitkleedde ook over de rest van mijn hunkerend lichaam.

Haar kamerjas was ondertussen ook al van haar afgegleden, en ik masseerde met een zalig gevoel haar zachte priemende borstjes en haar kwikzilveren heupen en billetjes, waar geen grammetje vet te veel aan zat.

Nog voor mijn onderbroekje aan de beurt kwam was mijn kloppende penis reeds in volle erectie. Met haar gulzige mond gleed ze er over de volle lengte een paar keer van onder tot boven helemaal over heen en weer, nog voor ze tenslotte mijn slipje tussen haar tanden zo ver mogelijk naar beneden trok, terwijl ze met speelse vingers mijn piemel een eerste zalige massage gaf.

Ik trok daarna mijn slipje en mijn sokken zelf over mijn voeten, en dook met haar helemaal in mijn armen naakt en gelukkiger dan ooit te voren op het zalig warme, meegolvende waterbed.

De kamer en het bed waren aangenaam warm, zodat het helemaal niet nodig was onder de lakens te duiken.

Ik kon volop elke beweging van haar prachtig lichaam bewonderen, en ik wilde er dan ook zo lang en zo intens mogelijk van genieten om zo lang als haalbaar was met volle potentie te kunnen verder gaan.

Ik zei haar dan ook dat ik mijn zaadlozing wilde uitstellen tot op het absolute hoogtepunt van onze vrijpartij. Dat begreep ze en telkens ik haar aanmaande om het aankomende spuitgeweld nog even ademloos te laten voorbijtrekken, gaf ze daar ook heel attent het gewenste gevolg aan.

We hebben dan ook altijd volledig open en vrij over onze voorkeurbehandeling, onze lustgevoelens, onze grenzen of verlangens, kunnen spreken, en daar heb ik in de loop van de jaren ook enorm veel van opgestoken. De ervaringen met Rina kwamen later bij Freya uitstekend van pas! Ik nam al vrij vroeg het initiatief om haar opnieuw oraal te stimuleren. Eerst kwamen haar zalige borstjes aan de beurt.

Met een paar lange halen likte ik haar tepeltjes tot keiharde lekkere spitsjes bovenop een zachte onderliggende welving die ik in één hap helemaal in de mond kon nemen.

En ondertussen bewerkte ik met mijn ijverige vingers ook haar landingsbaantje tot het even later reeds geilnat en opengewerkt op het vervolg van onze eerste kennismaking lag te wachten. Rina liet zich helemaal doen. Af en toe gaf ze zalig kreunend en kronkelend aan hoe lekker ze het vond.

Soms rolde ze haar hoofd heen en weer alsof ze wilde aangeven dat ze zelf ook niet geloofde wat haar overkwam. Mijn erectie had geen verdere stimulansen nodig, maar kreeg die natuurlijk af en toe wel, gewoon door over haar zachte gladde buik heen en weer te wrijven, en op tijd en stond was er ook een helpend handje, waarbij ik eerder moest aanmanen even te wachten dan omgekeerd.

Finaal belandde ik op mijn knieën op het vloertapijtje achteraan het bed, en trok haar benen voluit over mijn schouders, zodat mijn mond helemaal vrij was om haar meest intieme plekje te verwennen op een manier zoals haar nooit eerder was overkomen. Nooit zat er een haartje in de weg, nooit voelde het droog of prikkelend aan, en er kwam ook nooit een storend schaamhaar los dat in je mond bleef steken. Ze had ook een fris maar erotiserend geurtje aangebracht, wat het allemaal nog lekkerder maakte.

Haar supergevoelige klitje was heel geprononceerd, een heel klein piemeltje haast, waarnaar je nooit moest zoeken, en dat je vanuit alle richtingen kon likken en beroeren, of gewoon volop zuigend in je mond laten verdwijnen.

Hoe intenser ik haar bewerkte hoe heviger ze begon te kreunen en steunen van genot. Haar tengere lichaampje kronkelde zich in alle mogelijke houdingen om dat genot onder controle te houden of nog verder te laten uitdeinen.

Zelf genoot ik er ook geweldig van. Het besef dat ik zoiets bij een absolute droomvrouw teweeg kon brengen gaf mijn ego een boost die ik nooit eerder had ondergaan. Speels en subtiel oppervlaktewerk werd afgewisseld met gulzig zuigen en slurpen tot in de moeilijkst bereikbare diepten van haar vrouwelijkheid, en onbewust gaf Rina zelf wel aan waar ze precies aan toe was. Ik voelde me superman, en misschien was ik het wel ook. Shit man, wat doe je nou dacht ik en ik keek vanuit het steegje weer achterom de straat in om te zien of er niemand aankwam.

Iedereen kent elkaar in dit dorp en als we hier werden gesnapt, konden we zeker verhuizen. Rob had zijn riem los en begon onder de jurk van onze moeder te graaien. Die gast liet er geen gras over groeien. Na een paar seconden ging hij door zijn knieen en stond hij weer op met haar enorme onderbroek in zijn handen.

Hij liet hem op de grond vallen en begon ma met beide handen weer onder haar kostuum te betasten. Ma vroeg met dubbele tong of ze lekker gingen neuken en Rob zei hijgend dat ze inderdaad lekker gingen neuken. Met een hand hield hij de rok omhoog en met de andere hand haalde hij zijn dikke erectie uit zijn geopende gulp. Ma stond met haar rug tegen de muur aan en met beide handen omklemde ze zijn gezicht en begon hem weer te kussen.

Dat mens was echt straalbezopen. Rob beantwoordde haar kussen en zoog zich met zijn mond aan die van onze moeder. Ik kon zien dat ze tongzoenden en mijn lul werd harder. Ik keek nog een keer achterom om te zien of we alleen waren en wreef met mijn hand over de bult die zich in mijn broek aan het vormen was.

Rob probeerde ondertussen om zijn harde lul onder de rok van ma in haar grote harige gleuf te drijven terwijl zij tegen de muur stond, maar ik merkte dat dit niet helemaal naar wens verliep. Rob zei tegen ma dat ze haar rok omhoog moest houden en ma trok haar rok zover omhoog dat deze haar bovenlichaam bedekte en haar onderlichaam blootlegde. Rob had nu vrij zicht op de grote behaarde grot met de roze schaamlippen, waar wij beiden uit zijn geboren.

Zijn broek en boxer zakten omlaag tot zijn enkels en hij begon ma weer te tongen terwijl hij haar met stevige stoten van zijn harde lid in haar oude doos neukte. Ik keek toe en vond het ontzettend geil om te zien hoe mijn grote broer onze ma aan het palen was, met zijn dikke geaderde leuter in die wijde gleuf.

Ik zag hoe zijn billen zich spanden bij iedere diepe stoot en hoorde hoe hij hijgde van genot. Na enige momenten hield Rob op met pompen en haalde zijn stijve paal uit de harige roze neukgrot. Hij zei dat het nu mijn beurt was en dat ik deze keer als eerste mocht klaarkomen. Dat liet ik me geen twee keer zeggen. Ik trok mijn broek en slip van mijn kont en nam zijn plaats in tussen de dikke benen van ma die nog steeds tegen de muur stond en zachtjes aan het lallen was. Ook aan mij vroeg ma of we lekker gingen neuken.

Mijn penis was volkomen stijf en het voorvocht glinsterde in het weinige licht dat in de steeg scheen. Ik zag in het donker de bos haar van ma en kon de vlezige roze schaamlippen zien die tussen haar schaamhaar zichtbaar waren.

Met een hand richtte ik mijn erectie op de roze lippen en met mijn andere hand pakte ik haar slappe dikke kont. Ik kon meteen naar binnen en voelde hoe mijn stijve lul helemaal in de natte harige gleuf van mijn moeder verdween.

Ik begon zacht kreunend te stoten en pakte ma met beide handen aan haar billen. Ik probeerde om met iedere stoot zo diep mogelijk mijn penis in haar hete kut te drijven en ging een paar keer op mijn tenen staan om met mijn dikke eikel tot aan haar baarmoederhals door te dringen. Mijn broek en slip zakten hierdoor ook bij mij op mijn enkels en ma pakte nu ook mijn gezicht om het te kussen en ik liet toe dat ze mijn mond kuste. Toen ik merkte dat zij haar tong naar binnen wilde duwen!

Werd ik gek van geilheid en gaf toe aan deze drang. Ik opende mijn mond en tongde mijn moeder terwijl ik bleef doorstoten in haar grote kut. Het geweldige hete gevoel rond mijn stijve penis en het idee dat ik weer mijn ma stond te palen waar mijn broer bij was, zorgden ervoor dat ik ook deze keer snel zou klaarkomen.

Ik voelde dat het ieder moment kon gebeuren en dat het geweldig zou zijn. Ik begroef mijn gezicht in de nek van ma en beukte zo hard ik kon mijn knuppel in de kut van ma. Meteen kwam mijn orgasme en ik spoot mijn sperma in dikke stralen diep de kut van mijn moeder in. Ik kreunde hardop en gaf een paar extra stoten om al mijn zaad diep in haar lichaam te lozen. Ik bleef hijgend tegen haar op staan en na een paar momenten was mijn leuter verslapt en gleed hij omlaag haar wijde grot uit.

Ik draaide me om naar Rob en zag dat hij klaarstond om het over te nemen. Hij had zijn stijve dikke paal in zijn hand en in de aanslag en hij duwde mij aan de kant. In een beweging zat hij diep in haar en hij begon meteen te stampen. Het was een supergeil gezicht om te zien hoe Rob ma bij haar heupen pakte en haar tegen de muur met korte snelle stoten, met zijn grote dikke erectie neukte in die ouwe harige gleuf.

Rob maakte zich net als de avond ervoor geen zorgen over wie hem zou kunnen horen en onder luid gekreun maakte hij zijn karwei af. Onder luid gekerm en met zijn ogen stijf gesloten. Spoot hij zijn zaad diep in de ouwe wijde neukgrot van onze moeder. Na een paar minuten trok hij zijn piemel terug en hees hij zijn broek weer omhoog. Hij zei dat ma haar jurk moest laten zakken en tegen mij dat ik moest helpen om ma thuis te brengen.

Onze moeder bleef vrolijk lallen en zei dat ze zo lekker geneukt had. Wij sleepten haar snel naar huis voordat de buren dit konden horen. Thuisgekomen herhaalden wij het uitkleed-ritueel van de afgelopen dagen en legden ma naakt op haar bed. Dat was het moment dat wij merkten dat wij haar enorme onderbroek in de steeg hadden laten liggen.

Rob en ik keken elkaar aan en proestend deden we het licht uit en vertrokken we naar onze eigen kamers. Ik ging in mijn bed liggen en maakte me nu veel minder zorgen dan eerder.


sub zoekt meester grote bos schaamhaar

Naar mate ze dichter bij haar schaamlippen komen opent het staande meisje haar benen steeds meer. Haar lichaam begint te kronkelen en haar handen beginnen nu haar eigen zware borsten te masseren. De twee gehurkte meisjes hebben blijkbaar door dat het staande meisje meer en meer opgewonden wordt en kijken snel om zich heen. De twee gehurkte meisjes kijken elkaar aan en knikken goedkeurend.

De linkse van de twee begint met een vinger over het kutje van het staande meisje te wrijven terwijl de rechtse haar handen op de billen van het staande meisje legt en haar billen begint te masseren. Het linkse meisje heeft al snel twee vingers diep in het grotje van het staande tienertje zitten wanneer het rechtse meisje haar lippen op het klitje drukt.

Steeds heftiger begint de staande tiener haar borsten te masseren en steeds zwaarder wordt haar ademhaling. Niet al teveel later verkrampt haar volledige lichaam door het hevige orgasme. De twee gehurkte meisjes kijken elkaar tevreden aan, geven elkaar een lange tongzoen en maken daarna hun werkje af. Wanneer ze klaar zijn is de bos schaamhaar verdwenen en glimt het kutje bijna van gladheid.

Zonder ook maar iets te zeggen lopen de twee de douche uit, het tienertje met fris geschoren kutje achterlatend. Verbaast kijk ik om me heen en kom ik tot de conclusie dat ik de enige ben die dit niet had zien aankomen.

Mijn pik is weer op volle oorlogssterkte en zo ook die van Danny die hem voor het gemak maar uit zijn broek heeft genomen. De rest van de groep doet alsof er niets aan de hand is. Lotte legt uit dat Kim en Maartje er vorig jaar ook al bij waren. Toen waren ze nog maar 15 en nu zijn ze net 16 geworden. Kim en Maartje zijn hartsvriendinnen met beiden zeer welgestelde ouders.

Verwende nesten die doen en laten waar ze zin in hebben. De voltallige kamer begint hard te lachen en ik begin een beetje te begrijpen waarom. Iedereen gniffelt een beetje en ik weet niet of ik blij moet zijn of dat ik nu bang moet worden. Het uur is bijna voorbij en de eetzaal begint vol te lopen met hongerige tieners.

Meteen valt op dat iedereen ontspannen is. De meisje zitten nu nog apart van de jongens, maar dit zal later wel anders zijn. De jongens praten stoer over het hockey en over de meisjes en de meisjes hebben het voornamelijk over de jongens en bijna niet over het hockey. Het ontbijt wordt snel gegeten en wanneer bijna iedereen klaar is neemt Peter-Paul het woord. Hij begint met het indelen van de groepen. De begeleiders worden opgedeeld in paren en per paar wordt er een groep toegewezen.

Zoals aan het begin van de reis al duidelijk is geworden, is Femke mijn collega deze week. Iets waar ik helemaal niet tegenop zie! Onze groep bestaat uit 15 jongens en 15 meisjes die allemaal tussen de 16 en 18 jaar oud zijn. Wanneer ik Kim en Maartje zie moet ik meteen denken aan het voorval onder de douche en ik voel dat ik een kleur krijg. Toch loop ik op ze af en stel ik me voor, zoals ik me aan iedereen in mijn groep voorstel.

Meteen is duidelijk dat deze twee anders zijn. Zonder enige vorm van schaamte kijken ze me diep in mijn ogen aan. Kim is heeft lange donkere haren en hele mooie bruine ogen. Ze is ongeveer 1m60 lang en heeft een tenger postuur. De aanzet van haar borsten is duidelijk zichtbaar in haar poloshirt en van de eerdere beelden op het grote LCD scherm weet ik dat ze niet al te groot zijn. Haar huid is bruin gekleurd en Kim ziet er bijna Spaans uit wat ik vreselijk opwindend vind.

Maartje is precies het tegenovergestelde van Kim. Maartje heeft hoogblonde haren en felblauwe ogen. Ze is met haar 1m70 iets langer dan Kim en ze is ook iets forser gebouwd.

Zoals ik al op het TV scherm had gezien heeft Maartje een paar flinke borsten voor haar leeftijd en deze zijn ook goed zichtbaar in haar strakke T-shirt waarvan de onderkant is opgeknoopt. Ondanks het feit dat Maartje iets forser lijkt heeft ze wel een heel erg strak lichaam en een mooi plat buikje. Haar huid is wel een stuk lichter dan die van Kim en zeker als ze naast elkaar staan is het een verschil van dag en nacht.

De dagplanning wordt doorgenomen en de rest van de ochtend zal iedereen op de verschillende hockeyvelden bezig zijn met de nodige workshops. Net op het moment dat de tieners naar buiten stormen om hun hockeyspullen te gaan halen houdt Femke de meisjes Kim en Maartje tegen. Femke knikt naar me dat ik haar moet volgen en loopt met straffe pas terug naar de boerderij. Volgzaam loop ik achter hun aan, benieuwd wat er komen gaat.

Bij de boerderij aangekomen opent Femke een grote stalen deur die toegang geeft tot een donkere kamer. In deze kamer staat een tafel met daaromheen 4 stoelen en in de hoek staat een groot tweepersoons bed dat netjes is opgemaakt. Femke gebiedt Kim en Maartje naar binnen te gaan en ik loop er achteraan.

Femke trekt de deur dicht en doet deze zorgvuldig op slot. Beide tienermeisjes beginnen zenuwachtig te giechelen en gaan achter de tafel staan. Verschrikt gaan de meisjes zitten en stoppen spontaan met giechelen. Femke neemt ook plaats aan de tafel en ik volg haar voorbeeld. Ik weet dat ze liegt, want het meisje van de douche vanmorgen is niet eens in de buurt van Femke geweest. Kim en Maartje verschieten letterlijk van kleur.

De bruine wangen van Kim worden rossig en het witte gezicht van Maartje wordt helemaal rood. Kim en Maartje beginnen allebei te kwebbelen alsof hun leven ervan afhangt en leggen de situatie precies uit zoals het vanmorgen gebeurd is.

Femke wacht rustig af totdat ze klaar zijn en de jonge meisjes kijken haar wanhopig aan wanneer ze eindelijk hun mond houden. Femke kijkt me even vluchtig aan. Na Antwerpen werd ik gevraagd om in Brussel in de wijk rond het Noordstation de vroegere chirogroep terug op te starten er was niemand meer van leiding, wel een paar behoorlijke lokaaltjes. Het noemde chiro, maar van het tiental kinderen dat die eerste keer kwam, waren er tien franstaligen. Ik deed mijn best om ook enkele nederlandstalige kinderen bij de groep te krijgen, en probeerde ze op zondagnamiddag toch op een speelse manier bezig te houden.

Ook daar was de pastoor van de parochie een pater Xaveriaan. Ook daar ging ik meestal van zaterdag op zondag met de fiets naar toe. Op zondagmiddag ging ik met de pastoor iets eten in een frituur, en nooit in mijn leven heb ik lekkerder steak champignon gegeten als daar….

Er waren twee predikanten voorzien, voor hooguit een twaalftal kinderen, franstalige jongens waarvan ik er geen enkele kende. Mij werd gevraagd om de recratieactiviteiten te organiseren en bij hen op de hooizolder boven de slachterij te overnachten.

Hij was de enige Vlaamse kandidaat-communicant maar moest door de pastoor afgehaald worden bij familie in Houthalen. Echt een onweerstaanbaar kereltje! Gezien hij de enige Vlaamstalige was en zelf geen Frans sprak of verstond, was hij voor een groot stuk op mij aangewezen.

Op een bepaald ogenblik staat Guido te plassen tegen een boom en wil ik een foto maken. Hij poseerde onder de douche een paar keer vrij uitdagend, maar gezien ik een flitslamp nodig had om daar te fotograferen was dat de andere jongens ook wel opgevallen. Een andere jongen trok toen al zijn kleren uit en vroeg me om hem ook zo te fotograferen alles in het Frans natuurlijk.

Ik probeerde ze tot rust te brengen, maar nog geen half uur later liepen ze allemaal naakt rond, al roepend en al showend , doen alsof ze elkaar neukten. Ze hadden in elk geval veel meer gespecialiseerde kennis en woordenschat dan ik 10 jaar eerder.

Alleen Guido was nog volledig aangekleed, maar plots vielen ze ook hem aan, en ook zijn kleren werden volledig uitgetrokken. Ostentatief bleven ze me uitdagen om hen en ook Guido in die Kamasutra toestanden te fotograferen, iets wat ik uiteraard niet wilde en niet durfde. Ik kon er niets tegen beginnen, en was vooral bang dat het lawaai zou doordringen tot in de kloostergebouwen of tot bij een toevallige voorbijganger.

Het gebeuren liep totaal uit de hand. De chaos was enorm. Op een bepaald ogenblik heb ik toen mijn fototoestel genomen en ostentatief de film eruit getrokken en volledig bloot gesteld aan het licht, zodat hij vernietigd was. Nu wordt het echt tijd om te gaan rusten en te slapen. Daarop keerde beetje bij beetje de rust terug,. De meesten trokken hun pyjama aan en vielen finaal in slaap. Wat gebeurd was verontrustte me zeer. Erop rekenend dat het biechtgeheim dat zeker toen echt wel absoluut was verdere problemen kon voorkomen.

De twee laatste dagen bleef echter alles rustig, en ik werd door niemand ooit over het voorval aangesproken. Ik kon het aanbod niet afslaan, en we spraken af de volgende week zaterdag om Toevallig had ik op mijn kloosterkamer nog een bijna nieuw volledig Chirouniform, gekregen van de ouders van een Antwerpse jongen die wellicht een tweetal jaar ouder was dan Guido en reeds uit zijn uniform gegroeid was.

Ik stalde mijn fiets tegen het chirolokaal, en wachtte tot Guido er aan kwam. Ik legde hem uit dat ik voor hem een tweedehands chirouniform had meegebracht en dat hij het tegelijk kon passen. Hij trok echter onmiddellijk al zijn kleren uit, en met een erectie van jewelste begon hij te poseren en te showen bovenop tafel.

Het zat hem als gegoten, en hij was er ook echt blij mee. Hij was juist klaar met het aantrekken van het uniform toen er plots hard op de deur werd gebonsd. Ik deed haastig open en er stond een rijkswachter met combi voor de deur. Ik legde uit dat ik sinds enkele maanden de nieuwe leider was hier, en dat ik voor één van de jongens van uit Antwerpen een tweedehands uniform had meegekregen en dat één van de nieuwe chiroleden het zojuist had aangepast, en dat ik het beter vond om daarbij de deur gewoon op slot te doen.

Guido knikte alleen maar en toonde fier zijn uniform om zo alles wat gezegd werd te bevestigen. Ondertussen legde de rijkswachter uit dat hij hier vroeger ook nog leider van de Chiro was geweest, en het verdacht gevonden had dat er een fiets tegen de gevel stond. Tenslotte vroeg hij of hij nog eens binnen kon zien, maar het lokaal was netjes opgeruimd. Alleen mijn tas met fototoestel stond er nog, maar daar stelde hij geen vragen over…..

Hij was er fier op, en toen hij vroeg of hij er een paar mocht hebben voor zijn vader, heb ik geantwoord dat ik voor zijn pa wel eens een paar mooie gewone vergrotingen zou maken op hout gekleefd , wat ik dan ook gedaan heb. Het fotovoorval zat me echter hoog, en verontruste me ten zeerste over mijn toekomst.

Als die geaardheid echt zo onweerstaanbaar diep geworteld was, dan zou ik vroeg of laat zwaar in de problemen komen, en dingen doen die ik eigenlijk nooit wilde doen. Tenslotte trok ik mijn stoutste schoenen aan en vertelde aan de toenmalige overste, dat ik vreesde echt een pedofiel te zijn, en dat ik raad of behandeling zocht. Pater Van Ekeren maakte in die tijd zelf een doctoraatsverhandeling in verband met homofilie. Hij was heel begrijpend en behulpzaam. Eerst regelde hij voor mij een consult bij Dr.

Senghers, een nederlandse professor psychiatrie, bij wie ik op voorspraak van mijn overste reeds vrij snel een afspraak kon krijgen. Ik moest ervoor naar Rotterdam met de trein.

Hij luisterde aandachtig naar mij, stelde heel wat gerichte vragen en zei dat alleen een Rogeriaanse client-centered gesprekstherapie eventueel iets voor me kon betekenen. Hij zou contact nemen met een daarin gespecialiseerde afdeling aan de universiteit van Leuven, en ik mocht er een paar weken later voor het eerst naar toe. Ik kwam er terecht bij een therapeute, een vrije jonge dame nog, die me uitlegde dat me niets zou opgelegd worden, dat alle gedachten en beslissingen vanuit me zelf moesten komen, dat zij alleen maar zou herhalen wat ik eerder had gezegd en wat haar belangrijk leek, zonder enige toegevoegde commentaar.

Telkens er een belangrijke conclusie genomen werd door mezelf dus zou ze die wel noteren. Ik kon er twee keer per week terecht voor een gesprek van ong. Ik was een vlotte babbelaar en vertelde er maar op los. Wellicht kwam alles wat ook hier reeds geschreven werd ook daar aan bod. Ik vertelde ook telkens welke aan het onderwerp gerelateerde boeken ik had gelezen, hoe het was verlopen op de chiro, enz… Finaal kwam ik toch wel tot enkele muurvaste besluiten, waar zij zelf helemaal bleek achter te staan.

Als ik later in het leven gelukkig zou willen zijn en goed functioneren moest ik eerst en vooral kunnen mezelf aanvaarden zoals ik ben. Ook als man met een bijzondere — vooral — visuele aantrekkingskracht naar jonge jongens.

Mijn pedofiele geaardheid is in de eerste plaats een gave. Het maakt dat ik op een bijzondere manier kan genieten van schoonheid die anderen op een andere manier ervaren. Dit moet je aanvaarden zoals het is en in je leven blijvend een kans geven. Het kan niet en het mag niet dat je met die gave omgaat op een manier die het allermooiste wat je kent breekt of kapot maakt. Stel voor jezelf grenzen van wat vooral niet kan, en dat is alles wat een jongetje eigenlijk niet wil of nog niet aan toe is.

Je moet ook helemaal niet bang zijn om een relatie met een meisje vrouw aan te gaan, want er zit zeer zeker ook een heterokant aan jou. Het gaat om een soort biseksualiteit met een pedofiele op jonge jongentjes gerichte, vooral visuele component , maar tegelijk is er ook een eerder op de heteroseksuele praktijk gerichte component die ook een kans moet krijgen. Beide componenten kunnen naast mekaar bestaan en een plaats krijgen in je leven, op voorwaarde dat je eventuele partner reeds bij de start van de relatie op de hoogte is en met die dubbele geaardheid kan leven.

Na afloop van die therapie die ongeveer zes maanden duurde voelde ik me enorm sterk en opgelucht. Ik wist dat er een combinatieweg was, en was het bezit van kinderporno wat pas in verboden werd aanvaardbaar gebleven, dan had ik wellicht nooit meer problemen gekend. Ik was klaar om het klooster te verlaten en een nieuwe weg in mijn reeds bewogen leven in te slaan. Tijdens de laatste maanden van mijn verblijf in Leuven had ik me reeds ingeschreven aan de Sociale School van Heverlee, en er ook een kot gehuurd.

Tijdens het groot verlof merkte ik thuis echter ineens een advertentie op in let ledenblad van de Bond Van grote en jonge gezinnen: Het kwam er op neer dat je aan het HISS, verbonden aan het zeepreventorium In De Haan gratis kon studeren en logeren mits part-time te werken in de leefgroepen van de patiêntjes.

Bovendien kon je er nog een extra centje zakgeld mee verdienen ook. Er was een opendeurdag voorzien, waar ik samen met mijn ouders naar toe trok. Het zeepreventorium bleek een zeer grote instelling te zijn in de Duinen en langs de kust van De Haan, waar vele honderden kinderen verbleven, meestal astmapatienten, maar ook kinderen met mucoviscidose of eczema, en een aantal sociale gevallen geplaatst door de jeugdrechter of het jeugdbeschermingscomité.

We werden er goed ontvangen, kregen een rondleiding in de gebouwen, en ook in die ook die van de school. We zagen hoe de kinderen er allemaal voltijds in training liepen en gezien het vakantie was, begeleid en geanimeerd werden door de studenten van de Sociale School. Het was precies een heel grote chirogroep op kamp. Tot mijn grote verrassing bleek er zelfs een groep jongens naakt in zee te zwemmen!

De refterdienst moest verzorgd worden, en tijdens de schooluren van de kinderen kregen ook de studenten les. Er werd verteld dat het er in de Sociale School wel degelijk streng en veeleisend aan toe ging, en dat zowat de helft van de studenten reeds in het eerste jaar afviel, precies omdat de combinatie Les-Studeren en het werk in de groepen toch wel zwaar uit viel.

De leeftijdsgroepen van de kinderen waren afzonderlijk voor jongen en voor meisjes. Onze school zelf was wel gemengd natuurlijk, en er zou ook een levendige studentenclub actief zijn. De studies liepen over drie jaar, waarvan drie maanden stage in het tweede jaar en zes maanden in het derde jaar. De meeste stages werden buitenshuis gedaan, en de school zou wel degelijk kwalitatief en goed aangeschreven zijn.

Toen kregen we nog een bedrijfsfilm te zien. Onvergetelijk voor mij was dat er ook een opname bij zat van een grote groep naakt douchende jongentjes… Mijn keuze was snel gemaakt, en ik was zeker niet bang om hieraan te beginnen, in tegendeel, ik was dolenthousiast!

Bij aankomst, zowat een week later, kregen we per twee studenten een kleine kamer toegewezen. Studeren op de kamer kon. Een van de kamergenoten werkte in schema A, de andere in schema B, zodat bijna altijd een van beiden wisselend vrijgesteld was van groepsdienst , en we ook nooit hetzelfde weekend naar huis konden. De eerste dag mochten we aangeven voor welke leeftijdsgroep we voorkeur hadden.

Ik durfde niet te kiezen voor de copains jarigen of de Sioux , gewoon omdat ik bang was mezelf niet volledig onder controle te kunnen houden, zodat mijn gevoelens voor jongentjes misschien wel al te snel zouden duidelijk worden. Ik koos dus om mezelf af te schermen voor de Beach Boys, leeftijdsgroep van jaar, allen studerend aan de middelbare school ook binnen de instelling en eigenlijk te oud voor mijn gevoelens, gezien op twee uitzonderingen na alle jongens reeds goed voorzien waren van schaamhaar, wat mijn visuele nieuwsgierigheid deed smelten als sneeuw voor de zon.

Het was natuurlijk even wennen, zowel aan de school als aan de leefgroep zeer heterogeen, met ongeveer evenveel Vlaamstalige als Franstalige kinderen. Er waren zwaar zieke kinderen bij en ook kleine bandietjes geplaatst en van uiteenlopend studieniveau. Er heerste een vrij zwaar drill-regime, zeker niet mijn stijl aantreden, silence, afstand nemen met de arm van de jongen voor U, enz…. Na een paar dagen was me reeds opgevallen dat bij de Beach Boys een bloedmooi jongetje rond liep dat volgens mijn inschatting minstens twee jaar jonger moest zijn dan de anderen, en dat hij er qua fysiek voorkomen helemaal niet thuis hoorde.

Ik voelde me zowel geboeid door hem zelf als door zijn situatie. Het kereltje bleef me natuurlijk intrigeren. Hij was Franstalig, en had een aparte kamer. Sommigen hadden een aparte kamer, anderen sliepen per twee, een beetje volgens eigen voorkeur en volgens de bezetting.

Het was een ontzettend mooi, maar eerder brutaal jongentje, wat hem nog aantrekkelijker maakte. Hij liet zich helemaal niet doen door zijn oudere kameraden. Op een bepaald ogenblik besloot ik zijn persoonlijk medico-sociaal dossier eens te gaan inzien wat mocht en zelfs aangeraden werd voor de kinderen van uw groep. Bleek dat hij geplaatst was door de jeugdrechter voor vrij zware feiten, ondanks het feit dat hij inderdaad amper 12 jaar oud was.

Diefstallen, chantage, afpersing en geweld maakten deel uit van zijn erelijst. Een paar dagen later toen ik de avondronde deed, was hij opnieuw poedelnaakt op zijn bed, op zijn knieën gezeten en met beide handen hield hij zijn poepgaatje zo ver mogelijk opengespreid en commandeerde: Ik heb beide feiten nog dezelfde avond gerapporteerd aan de pedagogisch directeur, en na het weekend is hij nooit meer teruggekomen.

Het leven bij de Beach Boys verliep verder vrij aangenaam, ik had er ook jongens waarmee ik heel goed kon opschieten, ook al omdat ik zonder twijfel veruit het best tweetalig was van alle opvoeders-studenten. Op school verliep ook alles prima. Ik werd reeds één van de eerste dagen benoemd tot klasvertegenwoordiger van de eerstejaars toch een zestigtal en als er al eens een probleempje rees, dan deed ik echt goed mijn best om te bemiddelen.

Ook met de leraren, waaronder onderzoeksrechter O. Ik was natuurlijk wel veruit de oudste van ons jaar, hoewel er toch zeker een derde van de nieuwe studenten een mislukt jaar universiteit achter de rug hadden. Eén van de jongens waar ik het vrij goed mee kon, was Lucas M.

Lucas was een heel gevoelig kereltje, ruim 15 jaar oud, met veel heimwee naar huis. Lucas was ook een zware astmapatient. Op zekere avond lag hij op zijn bed lichtjes te huilen, en ik vroeg wat er scheelde. Met zijn hand klopte hij even op bed naast zich, alsof hij wilde zeggen: Ik ging bij hem liggen en legde zijn hoofd op mijn schouder.

Die vorm van intimiteit bracht hem rust en hij begon vrijuit over zijn problemen te vertellen. Hij vertelde onder andere dat hij dacht dat hij eigenlijk homo was.

Ik ging daar ook op in door er bv. De schemering viel in en de intimeit van het gesprek groeide verder, maar werd nergens dubbelzinnig, en onze houding was dat absoluut evenmin. Het was gewoon een fijn persoonlijk moment waarachter niets meer kon of mocht gezocht worden.

Ik riep er een andere opvoeder bij, en we slaagden erin de boel terug te kalmeren, maar dezelfde avond nog werd me meegedeeld dat ik de volgende morgen geen moeite moest doen om op dienst te komen, dat Lucas en de groep eerst zouden ondervraagd worden over mijn houding en gedrag, en dat ze daarna zouden besluiten of er al dan niet maatregelen moesten genomen worden…. De dag erop werd me meegedeeld dat uit het onderzoek en de ondervraging van Lucas niets verkeerd was gebleken, maar dat mijn gezagspositie bij de Beach Boys misschien wel aangetast werd, en ze stelden voor om me als opvoeder over te plaatsen naar de copains.

Ik kon mijn oren haast niet geloven. Ik kreeg zomaar mijn overplaatsing naar mijn absolute droomgroep! Voor de rest van mijn studietijd daar op de stageperiodes na natuurlijk vertoefde ik in het mooiste jongensparadijs dat ik me ooit had kunnen voorstellen! Dit incident met mijn overplaatsing naar de copains werd door mijn ex ten tijde van de ondervragingen rond Timo vertaald als: Wel integendeel, uit de archieven viel o. Indien ik niet totaal onbesproken was gebleven had ik die kans zeker nooit gekregen!

Bij de copains viel ik niet alleen terug op een fantastische groep kinderen. Er waren vier slaapzalen met elk een dertigtal kinderen , maar we waren ook een fantastisch team als opvoeders.

Pedro en luc bijv. Pedro was praeses, ik werd vice-praeses, en Luc was cantor. Mijn gemoedsrust is nooit zo groot geweest als die drie jaren, want elke dag — echt wel elke dag - zag ik tientallen schatjes zich douchen en ongeneerd naakt rondlopen.

Er waren wat dat betreft geen taboes in het preventorium, want ook zwemmen in het binnenzwembad onder leiding van de kinesisten , gebeurde naakt. Eén jongetje van mijn slaapzaal viel toch wel heel bijzonder op. X liep als het even kon op de slaapzaal meer bloot dan gekleed rond. Het was echt een naturistische vrije vogel, die de hele dag door de show stal, het liefste dus helemaal in zijn blootje.

Geen wonder dat hij uitgroeide tot een echte BV. Hij mocht nooit naar huis, en kreeg ook omzeggens nooit bezoek. Eén keer, tijdens de kersvakantie, waren er slechts een kleine groep kinderen aanwezig, en vergastte hij ons op een haast professionele stripshow, met alle verleidelijke dansbewegingen er bij, om daarna voor de rest van de avond gezellig in zijn blootje met ons verder te spelen. Ik beloof je X. De jaren in het preventorium waren zeker de allermooiste jaren uit mijn leven tot dan toe.

Toch heb ik er ook een heel nare ervaring meegemaakt die me bijzonder zuur had kunnen opbreken. Noorden van Vlaanderen of Zeeland. Reageren bureel blad onder het nr… Ik kon er immers met niemand ooit eens echt over praten.

Ik had het ook over mijn therapie, en uiteraard ook over het droomparadijs waarin ik nu leefde. Groot was mijn verbazing toen ik enkele dagen later in mijn brievenkastje waarin ik trouwens omzeggens nooit enige post ontving een dikke brief terug vond, met…. In zijn brief maande hij me vooral aan voorzichtiger te zijn en niet zoveel van mezelf prijs te geven in een eerste brief aan een onbekende.

Tegelijkertijd legde hij uit waar hij werkte en woonde. Hij betrok trouwens helemaal alleen een paviljoentje op het domein van de instelling waar hij werkte, hoogstens meter van het preventorium verwijderd. Maar verder gaf hij niet veel informatie vrij. Hij legde precies uit hoe en waar ik hem kon vinden, wanneer hij vrij was en nodigde me uit eens bij hem langs te komen.

Op de eerste daartoe geschikte avond deed ik dat dan ook. Hij leek me een vijftiger te zijn, en woonde inderdaad in een paviljoentje dat hij helemaal alleen betrok naast de slaapgelegenheden van de kinderen, allemaal tussen 7 en 14 jaar oud. Ook allemaal Franstalig en in verschillende gradaties mentaal gehandicapt. Hij vond dat heel spijtig en vroeg of ik eventueel interesse had in zijn fotoverzameling. Uiteraard had ik die interesse wel.

Toen haalde hij uit een naburige kamer een grote, duidelijk heel zware houten koffer met hangslot. Daarnaast bewaarde hij in die koffer ook heel wat pornoboekjes met kindersex, en ook een aantal luxueuze, in die tijd toegelaten en gangbare fotoboeken met naakte jongens zoals Boys will Be boys, Boys will be Boys Again en dergelijke naturistische publicaties, vooral van Hajo Ortil. Ik had kunnen en willen weglopen, maar wist me helemaal geen houding aan te nemen.

Hij had me als het ware helemaal in zijn mentale greep. Toen trok ik mijn stoute schoenen aan en zei dat ik zeker niet voor zoiets gekomen was, en dat ik hem liever nooit meer ontmoette. Ik trok de deur achter me dicht en vertrok. Maar… het verhaal was nog niet ten einde….

Een paar weken later werd ik in de vooravond gevraagd om naar de receptie van het preventorium te komen gezien er bezoek was voor mij.

Ik had echt geen keuze, maar ik stond doodsangsten uit. Ik wist niets beters te verzinnen dan te zeggen dat hij maar beter naar de achterkant van het gebouw kon rijden en dat we dan samen wel de koffer boven zouden krijgen, waar ik me voornam hem te verstoppen? Hij reed dus naar de achterkant van het gebouw, en het lukte ons inderdaad die loodzware koffer op mijn kamer te krijgen.

Kamer die ik echter deelde met M. Mijn kamergenoot was echter zo discreet om nooit enige opmerking over die koffer te maken. Het eerstkomende weekend dat M. Ik haalde emmers water en bleekwater naar boven, en meerdere rollen vuilniszakken. Daarna wrong ik de natte pulp zo goed mogelijk uit, en propte de pap in drie vuilniszakken die ik in elkaar had gestopt, zowel om het lekken tegen te gaan als om ze ondoorzichtig te maken.

Ik had er elke vrije minuut van gans dat loodzware weekend voor nodig om de klus te klaren, en daarna zette ik die vuilniszakken bij de tientallen andere vuilniszakken die dagelijks in het preventorium werden aangemaakt en afgehaald. Alleen de vijf mooie luxe — naturistische — fotoboeken had ik behouden, en de koffer bleef afgesloten op mijn kamer staan tot ik de kans zag om tijdens een weekend met vaders auto over en weer te rijden en de houten koffer te verbergen in de DOKA die ik inmiddels thuis had kunnen inrichten in een deel van de vroegere koeienstal.

Enkele maanden later — ik had niets meer over A. Ik vreesde onmiddellijk dat er iets over mijn kontakt met A. Gelukkig was mijn vrees voorbarig. Achteraf bleek dat een personeelslid van de school was opgepakt om een minderjarig meisje een abortus te laten ondergaan in Engeland….

Toch was het hoofdstuk A. Dat laatste kon uiteraard niet meer. Ik had enkel nog de niet pornografische fotoboeken van Hajo Ortil bewaard, en die heb ik toen zorgvuldig ingepakt en meegenomen. Bij de eerst mogelijke gelegenheid reed ik met tram, trein en bus naar Kortenberg, waar ik hem probleemloos kon bezoeken. Het werd een bezoek van heel korte duur, waarin ik hem meedeelde dat ik niet anders gekund had dan voor mijn en zijn veiligheid het fotoarchief te vernietigen en dat ik alleen de niet pornografische boeken bewaard had en terug meebracht.

Hij reageerde heel verontwaardigd alsof ik hem bestolen had. Ik liet het boekenpakketje achter en vertrok als de bliksem terug naar het preventorium. Verschillende jaren later, toen ik reeds immobilienmakelaar was en gehuwd , ontving ik nog een brief van hem, waarin hij een schadevergoeding van Ik heb toen nog één keer teruggeschreven waarin ik meldde dat ik helemaal niets zou betalen en dat hij als ie dat nodig vond me gerust bij de politie ter sprake kon brengen gezien ik me aan niets echt schuldig voelde.

Daarna heb ik nooit meer iets van of over hem vernomen. Tot nu toe heb ik het vooral over jongetjes gehad, maar in het preventorium waren ook meisjes. En daarmee bedoel ik niet de patientjes, maar wel de meisjes-klasgenoten. Ons jaar was wellicht het meest succesvolle huwelijksbureau ooit, want zowat iedere klasgenoot is er met een andere getrouwd. Van de meisjes voelde ik het meest voor Mieke, maar ook An, die samen met mij klasverantwoordelijke was, sprak me wel aan.

Mieke was echter veel te hoog gegrepen voor mij, want ik kon alleen maar jaloers toezien hoe de één na de andere wèl kans kreeg bij haar, maar ik niet. En An had ook al vroeg haar vaste vriend, maar bleef altijd wel heel voorkomend en lief tegenover mij. In mijn klas zat ook een zekere serpentina toepasselijk verzonnen naam. Ze was van Brugge, had al een diploma als onderwijzeres, maar wilde nog wat van het studentenleven genieten. Ze was dus ook altijd heel actief in de studentenclub, en minder als het op studeren aan kwam.

Ze werkte als opvoedster bij de Najaden, zeg maar dezelfde leeftijdscategorie als mijn copains. Ze vroeg me wel een paar keer hulp bij het voorbereiden van een examen, en misschien waren dat wel de enige examens waar ze door was, want op het einde van het jaar was ze gebuisd.

Na de bekendmaking daarvan zat ze te wenen op haar kamer, en een klasgenote vroeg aan mij als klasverantwoordelijke of ik haar niet even wilde gaan troosten. Het werd een vrij lang gesprek, waarin ik beloofde haar nog regelmatig eens terug te zien, en ook haar telkens te zullen uitnodigen als er een activiteit was van de studentenclub.

Het verdriet bij Tina was groot. Ze wist dat ze van haar ouders niet mocht bissen, en ze hield zowel van de mentaliteit in de klas als die van de leefgroep. Ik vond Tina eigenlijk wel sympathiek, en de regelmatige ontmoetingen brachten ons dichter bij elkaar. Ondertussen was ik in het begin van het jaar totaal onverwacht verkozen tot vice-praeses van de studentenclub, waardoor ik een ware metamorfose onderging! Het was namelijk zo dat ik dat eerste jaar eigenlijk nog moest ontgroenen van mijn kloostermentaliteit.

Pinten drinken, cantussen, wilde feesten en spetterende dansfuiven waren tot dan toe nooit mijn ding geweest, en in dat eerste jaar trok ik er ook nooit naartoe. Het praesidium werd elk jaar gekozen uit het tweede jaar, vooral gezien het derde jaar altijd zes volle maanden op buitenstage was.

Wie ambities had voor één of andere functie in het praesidium moest zich kandidaat stellen, en er was geen haar op mijn hoofd die er aan dacht dit te doen. Maar mijn beste vriend Pedro, mede-opvoeder bij de copains, was wel kandidaat praeses.

Op de praesesverkiezing moesten de verschillende kandidaten voorgedragen worden in een studentikoze spreekbeurt, en Pedro die ondertussen al een paar van mijn capaciteiten kende, vroeg of ik dat wilde doen.

Ik schreef toen misschien wel de beste speech die ik ooit geschreven heb. Iedereen lag onder zijn stoel van het lachen en misschien ook al van de drank en Paul werd uit de drie kandidaten, met overgrote meerderheid tot praeses verkozen. Na hem moest de vice-praeses verkozen worden, en zonder enige vorm van overleg riep Pedro mij uit als zijn vice-praeses, en ik werd meteen gebombardeerd tot een functie die me echt wel goed gelegen heeft.

Het werd het meest actieve en succesvolle Bierzuipersjaar sinds lang, en naast de cantussen en andere activiteiten voerden we ook eens voor een bomvolle zaal een hilarische Hissrevue op. Ook daarvoor werden de meeste teksten door mij geschreven maar gans de klas werkte er keihard aan mee.

Nadien bleef ik Tina regelmatig ontmoeten en vormden we stilaan een lief koppeltje. En op de studentenfuiven was ze er natuurlijk ook graag bij. Ondertussen werkte zij als opvoedster bij een Brugse instelling voor geplaatste kinderen. Ik voelde dat er misschien wel een echte relatie zat aan te komen, en besloot in het verlengde van mijn therapie open kaart te spelen over mijn gevoelens voor jongentjes. Ik vertelde honderduit over die gevoelens, en die openheid werd blijkbaar nog gewaardeerd ook.

Ik zei dus ook dat ik eigenlijk nog nooit met een meisje gevrijd had, en eraan twijfelde hoe vlot dat wel zou gaan. Na dat gesprek was onze relatie officieel een feit, en kwamen we ook al eens bij elkaar aan huis ik meest bij haar, gezien Brugge zeer dichtbij was. De eerste keer dat we echt seks hadden met elkaar was bij haar thuis. Het werd zeker geen hoogvlieger, maar ook niet meteen een afknapper.

Ik wist nu tenminste zeker dat het kon! Ondertussen bleef ik haar volledig open vertellen van mijn gevoelens voor jongetjes, en ik ervaarde haar ontvankelijkheid voor die verklaringen alsof dat best kon samengaan met onze alsmaar hechter wordende relatie. In die eerste jaren voor en na ons huwelijk werd op mijn andere geaardheid NOOIT negatief gereageerd.

Op 13 januari trouwden Robbie en Mieke mijn zus en broer op dezelfde dag uiteraard met een andere partner. Ik zat toen in het derde jaar dat grotendeels werd ingenomen door de schitterende stage op de sociale dienst van de jeugdrechtbank. Ter gelegenheid van het huwelijk van Robbe en Mieke overnachtte Tina bij ons in DE ZON, en de ochtend van het huwelijk kondigden we aan dat we later op het jaar ook wilden trouwen. Vader en moeder trokken grote ogen, drie trouwers op één jaar, ik was nog niet eens afgestudeerd en moest zelfs nog mijn legerdienst doen!

Op 20 mei was het zover. Onze klasgenoten zongen onder leiding van Lucas. De volledige klas had er dagen en nachten aan gerepeteerd, want veel kerkgangers zaten er niet tussen, en het resultaat was gewoonweg verbluffend, zeker voor onze wederzijdse ouders die het ergste vreesden!

We huurden er ook een modern appartementje op de derde verdieping in de Kerkstraat. In september studeerde ik af als eerste van onze lichting want in de zomer moesten we - of beter, mochten we - nog in de groepen werken. Dit gaf een beetje meer financiële ruimte, want ik kon pas in december mijn legerdienst aanvatten. Door de voorspraak van onderzoeksrechter O.

Ik mocht elke nacht naar huis. In mei werd ons eerste kindje Nico geboren. Ik werd dus vader tijdens mijn legerdienst. Normaal mocht ik onmiddellijk na mijn legerdienst gaan werken als eerste verantwoordelijke van de nog in oprichting zijnde West-Vlaamse dienst voor plaatsing in pleeggezinnen, ook een initiatief van o. Voorwaarde was wel dat ik in een straal van 10 km. Maar gezien Tina voor het eerst, en wellicht voor het leven, werk had als onderwijzeres in Brugge, besloot ik uit te kijken voor ander werk, dichter bij huis.

Toen ik in een advertentieblad las dat ze een assistent immobiliënmakelaar r zochten voor een kantoor op slechts een paar meter van ons appartement stelde ik mij kandidaat en ik werd onmiddellijk aanvaard. Vanaf 1 december kon ik beginnen. Hoewel dat werk niets met mijn opleiding te maken had, deed ik het wel heel graag. Met plezier volgde ik de cursussen die nodig waren om het vak helemaal onder de knie te krijgen.

Nu we beiden over vast werk en een zeker inkomen beschikten, durfden we het aan in een huis te kopen in Lissewege, op enkele km. Datzelfde jaar met één van de mooiste en zonnigste zomers aller tijden, werd Sam geboren. Hij was ons tweede zoontje. Jin, onze enige dochter, werd geboren begin en carl, de jongste zoon, nog geen twee jaar later.

We hadden vier kinderen op minder dan zes jaar tijd. We hebben het dus meegemaakt dat ze alle vier in de lagere school zaten, en ook dat ze alle vier het middelbaar onderwijs volgden. Dank zij kennissen uit het immobiliënwereldje konden we op korte tijd ons huis zo verbouwen dat het groot genoeg was voor ons kroostrijk gezin, en dat er voor elk kind een kamer was. De sfeer tussen Tina en mezelf was in die tijd nog heel goed, en er waren zeker geen grote spanningen.

We namen toen samen een wel heel vreemde beslissing, we zouden er om scrabbelen. Onder elkaar scrabbelden we zeer regelmatig, en we spraken af dat we over spelletjes scrabble een competitie onder ons beiden zouden houden. En de winnaar mocht zijn hartenwens vervullen mits die ook aanvaardbaar was voor de partner. Er werd een groot scorebord gemaakt en opgehangen in de keuken, en dag na dag werd de score bijgehouden. Gans de familie volgde met ingehouden adem het verloop… Na 88 spelletjes stonden we precies gelijk, en vanaf toen werd er op het scherp van de snee gespeeld.

We hielden in de gaten hoeveel letters er nog restten van die of die klinker, de woorden werden strategisch gelegd om er moeilijk een verlenging aan te kunnen bouwen, enz…. De spanning was om te snijden, want na 99 spelletjes stond Tina een twintigtal punten voor. Ik won het laatste spelletje èn de competitie met een finaal verschil van amper 8 punten.

Er zou geen 5e kindje meer komen, en we trokken een jaar later voor drie weken naar Senegal. Een echt prachtige reis overigens! Dit scrabbleverhaal is het beste bewijs dat het tot dan toe allemaal goed liep bij ons. Nadien sloeg de sfeer echter helemaal om. Tina wou ineens geen seks meer. Een kleine anekdote ter illustratie, op zekere ochtend werd ik wakker met een ochtenderectie, en ik schoof tegen haar aan en liet voelen wat er gaande was. Ik heb haar nooit meer aangeraakt.

Ondertussen groeiden de kinderen verder op. En nu de ene kant van mijn seksuele aard buiten spel werd gezet vergrootte alleen maar de nood om het andere luik ook een kans te geven.

Ik stelde voor om dat ook eens uit te proberen, en geloof het of geloof het niet, de jaarlijkse naturistische vakanties waren wellicht het enige punt waarover er nooit discussie was. Zij wilde dat even hard als ikzelf, en we zijn meer dan 10 jaar elk jaar voor minstens vier weken naturistisch naar Zuid-Frankrijk getrokken.

Ik geef graag toe dat die vakanties voor mij een visueel festijn waren, waar ik elk jaar opnieuw mijn ogen goed de kost gaf. Zeker in onze vaste stek in de provence waren er enorm veel gezinnen met kinderen in de voor mij boeiende leeftijd. Wees zeker dat dat niet waar was. Het was evenmin omgekeerd, want in elk geval zou geen van beiden ooit de ander kunnen overtuigen om een vakantie te ondernemen die tegen haar of zijn zin was. Maar dat betekende niet dat er geen ruzies of problemen uit voortvloeiden.

Eind de jaren 80 hadden we een filmcamera gekocht. Het was geen porno , gewoon naturistisch materiaal, meestal nog van vrij ver genomen. Eigenlijk kan ik dat wel begrijpen, maar ik bleef wel trouw aan de principes van mijn therapie van 20 jaar eerder!

Omdat de verdere belangrijke ontwikkelingen over een langere periode zo sterk door elkaar lopen, heb ik vannacht besloten de volgende hoofdstukken niet langer min of meer chronologisch, maar wel per naam te schrijven. Sommige van die hoofdstukken worden wellicht heel kort, andere meer uitgebreid… Serpen TINA Wat ik aan belangrijke dingen nog over haar te zeggen heb, zal zeker nuance missen. Het is immers geschreven vanuit pure haat voor dat mens.

Dat die haat wederkerig is zal uit het verdere verloop van dit verhaal wel duidelijk blijken. Hiermee is de toon dus gezet. In de beginjaren van ons huwelijk kwam Mineke, die haar favorietje was bij de Najaden samen met haar kleine zusje Sabrina regelmatig bij ons op weekend en vakantie. Het andere zusje Dina viel blijkbaar minder in haar smaak. Sabrienatje genoot er zichtbaar van, Tina ook, en ik als waarnemer eveneens, vooral omdat ik haar nu van antwoord kon dienen als ik nog eens een opmerking kreeg over mijn doen en laten.

Het contact met Sabrina en Mineke heeft nog vele jaren aangehouden, en ooit kregen ze zelfs allebei een splinternieuwe fiets van ons.

Toen Carl zes jaar werd bleek hij voor zijn leeftijd aardig te kunnen voetballen, en mocht hij zich aansluiten bij Zeebrugge, de club waar ook bompa voor supporterde. Alle drie volgden we zoveel mogelijk de trainingen en matchen, en Carl maakte grote vorderingen. Al mijn taken vervulde ik hartstochtelijk, maar die laatste dus ook wel!

In de lijn van mijn eerdere therapie kon ik via deze weg opnieuw mijn visuele voorkeur voor jongentjes een plaats geven in mijn leven, en ik was er echt mee in mijn sas. Filmpjes die trouwens vrij doorgegeven werden aan andere geïnteresseerde ouders en de trainer.

Eén van de leukste ervaringen in de pedofiele sfeer, beleefde ik tijdens een tornooi met Zeebrugge. Voor dat tornooi kreeg ik beetje op aangestuurd natuurlijk de verantwoordelijkheid over kleedkamers en douches. Ik moest ervoor zorgen dat elke ploeg er afwisselend gebruik van kon maken, en uiteraard ook dat die netjes bleven. Op een bepaald ogenblik wilde ik een kleedkamer die pas gebruikt werd, maar door de ploeg reeds was verlaten, opruimen en kuisen voor de volgende ploeg die er zat aan te komen.

In de doucheruimte waren er niet alleen een tiental douches, maar ook twee grote verchroomde wasbekkens in kuipvorm waaraan minstens twaalf spelertjes zich konden wassen. De kuipen zelf waren ruim genoeg om twee-drie kinderen toe te laten erin te stoeien, alhoewel dat natuurlijk niet de bedoeling was. Toen ik de kleedkamer betrad hoorde ik onmiddellijk dat het er in de doucheruimte vrolijk en uitgelaten aan toe ging. Vier poedelnaakte jongetjes van V. Toen ik hen zei dat ze onmiddellijk moesten ophouden daarmee, gezien die kuipen daarvoor niet bestemd waren en dat er nog ploegen moesten komen, antwoordde één van hen.

Dit moest me natuurlijk geen twee keer gezegd worden, en één voor één nam ik de schaterende jochies voluit in mijn armen om ze daarna op de grond te zetten. Maar terwijl ik een tweede en een derde jongentje eruit haalde, zat de eerste reeds vliegensvlug in de andere kuip, terwijl hij me uitdagend toeriep dat ik hem ook uit dat wasbekken zou moeten wegnemen!

Ik heb elk van die vier kereltjes minstens drie keer poedelnaakt in de armen gehad, zij vonden het reuzeplezant en ik geniet nog altijd na bij de gedachte eraan…. Enige kritiek op Carl kon echter niet door de beugel. Als ik durfde zeggen dat die of die beter gespeeld had dan Carl of gewoon beter was, dan kreeg ik van Serpentina de volle lading en was ik een vuile pedofiel die meer voor dat kind voelde dan voor zijn eigen zoontje.

Carl was goed, maar er waren er ook heel wat beter. Ik mag trouwens ronduit zeggen dat ik de laatste achttien jaar van mijn huwelijksleven onafgebroken vernederd, beledigd en vooral gechanteerd werd door haar. Ik had nooit zo lang bij haar mogen blijven en zeker na het gebeuren van zie hoofdstuk Sam had ik mijn besluiten moeten trekken. Mijn leven zou er helemaal anders uitgezien hebben.

Tina heeft ook een aantal jaren een echt goede vriend gehad. Christian was haar collega op school, reporter voor het streeknieuws, en amateur-fotograaf. Hij kwam heel veel bij ons, en ik had daar zeker niets op tegen. Op een bepaald ogenblik hadden ze zich samen ingeschreven aan een fotoacademie in Roeselare en volgden er twee avonden per week avondles. Ik had trouwens niets liever gehad dan dat ze er met Christian vandoor ging, dan zat er misschien een scheiding op basis van gelijkwaardigheid in.

Onderlinge toestemming zou er zeker van mijn kant vlot gekomen zijn. Want Freya staat mijlenver boven Rina , ook al gebruik ik hier straks wellicht superlatieven die je kunnen omverblazen… RINA Hallo Rina, hoe gaat het nog met jou?

Ik ben er eigenlijk enorm benieuwd naar. Je bent allicht niet vrij, maar mocht dat wel het geval zijn, dan ben je onmiddellijk en onvoorwaardelijk terug welkom in mijn leven. En misschien ben ik zelfs in die mate veranderd, dat wat je toen kon bezwaren om radicaal voor mij te kiezen , nu wel helemaal naar de achtergrond verwezen is. Ik zweer je, ook in dit hoofdstuk krijg je alleen maar de waarheid te lezen. Het gezin van Rina en de hele familie van haar man waren kliënten bij mij op kantoor, want hun villa was enkele jaren eerder door mijn bemiddeling aangekocht.

Ik kende Rina dus professioneel, maar eigenlijk kende ik haar vooral vanuit het jeugdvoetbal. Haar superzoontje Steven was immers keepertje in het ploegje waarin ook Carl speelde.

En Steventje viel me op omdat hij gewoonweg het langste piemeltje had van gans de ploeg en ook veruit de mooiste mama…. Carl en Steven gingen regelmatig bij elkaar logeren , en Steven dus ook bij ons. Leuk daaraan was dat Carl zoals elke morgen voor het opstaan nog eens kwam knuffelen, zowel bij zijn mama als bij mij, en… als hij bij ons logeerde kwam Steven ook mee knuffelen.

Heel mooi, bijzonder leuk, maar altijd ook kinderlijk onschuldig. Met Rina had ik al verschillende keren intens en met plezier samengewerkt bij het organiseren van één of ander voetbalfeestje. Meestal aan de afwas, want dat was doorgaans het enige waarin ik echt goed was.

Rina was echt wel het type van mijn droomvrouw. Heel donker haar, vurige, beetje ondeugende blik, zeer slank, 13 jaar jonger, en ze straalde eigenlijk één en al verleiding uit. Ze deed me verlangen èn wanhopen tegelijk, want eigenlijk zei mijn zelfbeeld me voortdurend dat ik seksueel niet voor vrouwen gemaakt was, en dat ik ze zeker geen orgasme of andere vorm van bevrediging kon geven.

Ik was alleen maar goed om afgewezen of langs de kant geschoven te worden. Het gebeurde natuurlijk wekelijks dat ik bij kliënten thuis een kopje koffie dronk, maar dat was dan doorgaans in het kader van een af te sluiten verkoop of verzekering, en doorgaans ook met de partner er bij. Aan die herhaalde vragen van Rina kleefde er telkens een soort mysterieuze, of zelfs ronduit zwoele ondertoon.

Het riep vragen bij me op, en twijfels. Doen of niet doen..? Het was onrechtstreeks Serpentina die de knoop doorhakte. Nadat er een paar dagen eerder opnieuw een gigantische scene was geweest omtrent de naturistische filmpjes en me voor de zoveelste keer naar het hoofd geslingerd werd dat ik zelfs geilde op het zien van mijn eigen kinderen, besloot ik al die filmpjes gewoonweg te wissen.

Ik liet de cassettes bestaan, maar er stond niets meer op! Schone souvenirs die voor haar vooral bestonden uit de bijzondere trainingen die Gerrit aan Carl gaf en aan de vele voetbalmatchen waarin Carl duidelijk stukken beter speelde dan campingvriendjes die soms 2 of drie jaar ouder waren… Ik kreeg dus opnieuw de volle lading, en mijn besluit stond meteen vast: Morgen bel ik Rina met de vraag wanneer het haar past dat ik eens een kopje koffie kom drinken.

In de namiddag van 12 november was het reeds zover. Ik reed met mijn fiets tot bij de villa waar Rina woonde en belde aan. Echt waar, de verschijning van Maria aan Bernadette in Lourdes kon geen stralender beeld gegeven hebben dan dat van Rina die de deur opende…. Ze ontdeed me van mijn mantel, hing die op de kapstok en nodigde me uit om binnen te komen.

Ze vroeg me hoe ik mijn koffie het liefste had, en ging in de keuken de koffie halen met wat snuisterijen erbij om het extra gezellig te maken. Mijn Kettlerfiets was inderdaad in gans Lissewege en een deel van Brugge bekend. Als ik op kantoor was, stond hij aan de kantoorgevel. Ze vertelde eerst dat ze me echt wel een zachte, lieve man en vader vond. Ze zei ook dat ze eigenlijk reeds langer wist dat het niet boterde tussen mij en Tina, en dat het er bij haar in het gezin nog veel slechter aan toe ging.

Ik begreep dat het om regelrechte verkrachtingen binnen het huwelijk ging. Ondertussen kwam Rina alsmaar dichter bij me zitten, en begon met het betere handwerk. Toen was het echter mijn beurt om eerst verder te praten. Ik vertelde, dat ik het heel verschrikkelijk vond wat haar overkwam, en dat dat eigenlijk niets betekende tegenover de ruzies die ik thuis meemaakte. Tenzij natuurlijk overduidelijk zou blijken dat het echt wel wederzijds de bedoeling was om aan die gevoelens samen een invulling te geven.

En dan alleen maar als het om twee volwassenen ging. En ik vertelde er ook nog bij dat anale seks voor mij totaal uitgesloten tegennatuurlijke horror leek. En dat je ook jongetjes graag ziet is voor mij geen probleem. En ondertussen was ze zonder zich af te vragen of ik daar wel zin in had reeds volop bezig me met veel gevoel en talent te pijpen. Ik was stomverbaasd, want ik had zoiets nog nooit in mijn leven meegemaakt, en reeds na enkele minuten kwam ik gewoon supergeil klaar in haar mond, waarbij ze zonder enige vorm van aarzeling ook alles meteen doorslikte.

Na afloop keek ze me minutenlang heel doordringend aan, alsof ze grondig wilde nagaan wat ze zo allemaal bij mij had teweeg gebracht. Een na een maakte ik haar bloesje en beha los, trok ik haar jeans en sexy zijden slipje uit om daarna eerst even perplex te staan, want zoveel vrouwelijke schoonheid had ik eerder nooit gezien Rita was een heel tenger vrouwtje, cupmaat 75A, maar meer moest dat voor mij niet zijn, en haar vagina leek een echt kunstwerkje.

Zalig en zeer verzorgd, uitnodigend ook natuurlijk, en terwijl ik met mijn handen haar kleine soepele borstjes bewerkte likte en streelde ik gretig met mijn tong naar verluidt de sterkste spier van het menselijk lichaam haar bijna geheel onthaarde vagina met haar gouden klitje. Ik speelde met haar gevoelens, daagde haar lichaam uit en wisselde subtiele prikkeling af met volle, diepgaande gretigheid Het was een scène die ik me zelfs in mijn stoutste dromen nooit had kunnen voorstellen, en reeds na enkele minuten werd rina gek van orgastisch beleven.

Het ene orgasme na het andere rolde vanuit het diepste van haar schoot door haar hevig kronkelende en trillende lichaam heen om als het ware open te spatten in haar hersenpan. Beiden genietend van de super ervaring die we zoëven totaal onverwacht hadden ondergaan, hadden gegeven, hadden gekregen, en we wisten ook meteen dat ons avontuur hiermee niet beëindigd was…. Nadat we onszelf en de omgeving wat gefatsoeneerd hadden was het tijd voor mij om terug naar kantoor te gaan, en voor Rita om de thuiskomst van haar man voor te bereiden.

Wat een fantastische namiddag was dat geweest! We spraken dan ook af - zodra het enigszins mogelijk was - elkaar terug te zien. Ik herinner me nog zeer goed dat het leek alsof de klokken super feestelijk doorheen heel mijn borst bonsden, zo hard dat zelfs toevallige passanten het zouden kunnen horen. Het was echt wel de tot dan toe de meest bijzondere ervaring van heel mijn leven geweest.

Ik kon bij wijze van spreken de hele wereld aan. De verwijten van Tina, haar schampere opmerkingen, haar geniepige chantage, het kon me allemaal geen reet meer schelen.

Nu WIST ik dat ik vrouwen tot een hoogtepunt kon leiden. Nu WIST ik wat een vrouwelijk orgasme was, nu WIST ik zelfs wat beffen en gepijpt worden betekende, maar ik wist ook zeker dat de volgende keer het volledige werk nog beter zou zijn! Ik was ook heel sterk onder de indruk van haar prachtige lichaam. Ze was jong, slank, lenig, met een zijdezachte perziken huid. Haar kleine borstjes met A cup maar met recht omhoog priemende stijve tepeltjes, leken wel het ideaal te zijn voor mij.

Ze deden me denken aan de poster die ik kort na mijn kloosterperiode in mijn kamer had opgehangen. Het was een poster van de hoofdrolspeelster uit een film die ik samen met Tina gezien had. Het was een heel erotische foto van een jong meisje in bloot bovenlijf. Haar superstrakke borstjes in prille ontwikkeling…. Tot vader ze op zeker ogenblik met zwarte stift helemaal onzichtbaar maakte…. Ik heb toen nooit begrepen waarom hij dat gedaan had, maar nu begrijp ik het wel, als ik er ineens aan denk wat hij bij moeder mistte….

Twee weken later was het reeds zover. Ik nam een halve dag recup, en Rina was twee dagen in de week vrij, gezien ze als verkoopster ook tijdens het weekend werkte. Ik fietste tot vooraan in de villawijk, parkeerde er mijn fiets op een onopvallende plaats, en ging het laatste eindje te voet. Het was amper 8. Haar man vertrok doorgaans nog voor 8 uur met de wagen naar zijn werk in Brugge, waar hij op zijn bedrijf als vakbondsman ook hoofddélégué was. Eens de kinderen naar school, was de kust veilig zoals dat heet.

Steven had ook nog tweelingzusjes die zowat twee jaar jonger waren. De deur stond reeds op een kiertje open, en ik kon dus binnenglippen zonder al te lang —eventueel opzichtig — te moeten aanbellen.

Rina kwam me onmiddellijk stralend tegemoet. Op een kamerjas na, was ze reeds helemaal naakt. Ik kon nog steeds niet geloven dat IK zoiets mocht meemaken. Ze nam mijn overjas aan, hing die aan de kapstok en begeleidde me heupwiegend naar de slaapkamer op het eerste verdiep.

Het waterbed met verse opgemaakte lakens lag uitnodigend open geplooid op onze eerste echte vrijpartij te wachten. Ze begon me heel sensueel uit te kleden, en kuste me daarbij heel intens, eerst op de mond, en naarmate ze me verder uitkleedde ook over de rest van mijn hunkerend lichaam. Haar kamerjas was ondertussen ook al van haar afgegleden, en ik masseerde met een zalig gevoel haar zachte priemende borstjes en haar kwikzilveren heupen en billetjes, waar geen grammetje vet te veel aan zat.

Nog voor mijn onderbroekje aan de beurt kwam was mijn kloppende penis reeds in volle erectie. Met haar gulzige mond gleed ze er over de volle lengte een paar keer van onder tot boven helemaal over heen en weer, nog voor ze tenslotte mijn slipje tussen haar tanden zo ver mogelijk naar beneden trok, terwijl ze met speelse vingers mijn piemel een eerste zalige massage gaf.

Ik trok daarna mijn slipje en mijn sokken zelf over mijn voeten, en dook met haar helemaal in mijn armen naakt en gelukkiger dan ooit te voren op het zalig warme, meegolvende waterbed. De kamer en het bed waren aangenaam warm, zodat het helemaal niet nodig was onder de lakens te duiken. Ik kon volop elke beweging van haar prachtig lichaam bewonderen, en ik wilde er dan ook zo lang en zo intens mogelijk van genieten om zo lang als haalbaar was met volle potentie te kunnen verder gaan.

Ik zei haar dan ook dat ik mijn zaadlozing wilde uitstellen tot op het absolute hoogtepunt van onze vrijpartij. Dat begreep ze en telkens ik haar aanmaande om het aankomende spuitgeweld nog even ademloos te laten voorbijtrekken, gaf ze daar ook heel attent het gewenste gevolg aan. We hebben dan ook altijd volledig open en vrij over onze voorkeurbehandeling, onze lustgevoelens, onze grenzen of verlangens, kunnen spreken, en daar heb ik in de loop van de jaren ook enorm veel van opgestoken.

De ervaringen met Rina kwamen later bij Freya uitstekend van pas! Ik nam al vrij vroeg het initiatief om haar opnieuw oraal te stimuleren. Eerst kwamen haar zalige borstjes aan de beurt. Met een paar lange halen likte ik haar tepeltjes tot keiharde lekkere spitsjes bovenop een zachte onderliggende welving die ik in één hap helemaal in de mond kon nemen.

En ondertussen bewerkte ik met mijn ijverige vingers ook haar landingsbaantje tot het even later reeds geilnat en opengewerkt op het vervolg van onze eerste kennismaking lag te wachten.

Rina liet zich helemaal doen. Af en toe gaf ze zalig kreunend en kronkelend aan hoe lekker ze het vond. Soms rolde ze haar hoofd heen en weer alsof ze wilde aangeven dat ze zelf ook niet geloofde wat haar overkwam. Mijn erectie had geen verdere stimulansen nodig, maar kreeg die natuurlijk af en toe wel, gewoon door over haar zachte gladde buik heen en weer te wrijven, en op tijd en stond was er ook een helpend handje, waarbij ik eerder moest aanmanen even te wachten dan omgekeerd.

Finaal belandde ik op mijn knieën op het vloertapijtje achteraan het bed, en trok haar benen voluit over mijn schouders, zodat mijn mond helemaal vrij was om haar meest intieme plekje te verwennen op een manier zoals haar nooit eerder was overkomen. Nooit zat er een haartje in de weg, nooit voelde het droog of prikkelend aan, en er kwam ook nooit een storend schaamhaar los dat in je mond bleef steken.

Ze had ook een fris maar erotiserend geurtje aangebracht, wat het allemaal nog lekkerder maakte. Haar supergevoelige klitje was heel geprononceerd, een heel klein piemeltje haast, waarnaar je nooit moest zoeken, en dat je vanuit alle richtingen kon likken en beroeren, of gewoon volop zuigend in je mond laten verdwijnen. Hoe intenser ik haar bewerkte hoe heviger ze begon te kreunen en steunen van genot.

Haar tengere lichaampje kronkelde zich in alle mogelijke houdingen om dat genot onder controle te houden of nog verder te laten uitdeinen. Zelf genoot ik er ook geweldig van. Het besef dat ik zoiets bij een absolute droomvrouw teweeg kon brengen gaf mijn ego een boost die ik nooit eerder had ondergaan. Speels en subtiel oppervlaktewerk werd afgewisseld met gulzig zuigen en slurpen tot in de moeilijkst bereikbare diepten van haar vrouwelijkheid, en onbewust gaf Rina zelf wel aan waar ze precies aan toe was.

Ik voelde me superman, en misschien was ik het wel ook. Twee weken eerder had ik al een voorproefje gekregen , maar nu ervaarde ik pas ten volle hoe een vrouw echt wel het ene orgasme na het andere kan krijgen, om uiteindelijk toch even rustig bekomend een tijdje te kunnen pauzeren.

Haar ogen straalden dankbaarheid uit, en de mijne wellicht een mengeling van trots en ongeloof. We begonnen elkaar heel rustig te zoenen, en stilaan nam zij terug het initiatief in handen. Letterlijk, in handen dus. Mijn penis had nog niets van zijn kracht, maar ook nog niets van zijn sappen verloren, en met zachte rustgevende streeltjes masseerde ze hem tot een nooit eerder ervaren vorm van voorgenieten.

Ik liet haar rustig begaan, en toen ze zich oprichtte om me op haar beurt een amuse bouche te serveren , gaf ik aan dat het deze keer niet hoefde. Ik wilde immers absoluut al vrijend diep in haar klaarkomen, en daar had ik geen verder orale stimulans voor nodig. Een tiental minuutjes later kwam mijn missionarisopleiding goed van pas.

.

Ik was toen precies 14 maanden oud, geestelijk goed ontwikkeld, maar lichamelijk altijd een beetje achter gebleven. Mijn broer was zeker sterker en krachtiger als ik , en bleek in alles mijn tegenpool te zijn. Na hem kwamen er nog vier jongere zusjes, waar ik als oudste heel veel hielp voor zorgen. Misschien herinneren zij het zich niet, ik dus wel!

Het aantal kilometers dat ik met hen gaan wandelen ben, en als ik thuis kwam opnieuw moest gaan wandelen, is niet te tellen. Mijn broer was altijd buiten aan het ravotten, of werken! Een van de wandelklassiekers was naar de kapel van O.

Vrouw van 7 weeën gaan, daar een tientje bidden of in de meimaand een hele paternoster en dan weer naar huis komen. Maar geen van allen mogen we klagen hoor! We waren altijd proper en mooi gekleed, Moeder was een echte topkok, en de geur van vers gebakken brood of taarten was nooit ver weg… Vader en moeder kenden wellicht alleen maar werkdagen van 14 uur of meer.

Tussenin voerde vader kolen uit, met paard en kar, manueel wegen en dragen. Moeder was de ganse dag in de weer om klanten te bestellen in het café of om boter en melk te verkopen. Boter die ze uiteraard zelf karnde. Eten maken altijd lekker! De rouwmaaltijden waren altijd een drukte van jewelste. Moeder kreeg dan wel hulp van een echte kokkin en een keukenhulp maar het bleef toch echt wel vrij onoverzichtelijk.

Al vroeg moesten ook wij regelmatig een handje toesteken. Niet alleen om uren aan een stuk af te wassen en te helpen als er een maaltijd was, maar ook bij het melken en voederen van de koeien, het mesten van de stallen, het openstrooien van de koeienstront in de weide, het planten en rooien van aardappelen en bieten, enz…. Mijn broer was ongetwijfeld de meest noeste werker, want ik kon en mocht altijd tijd vrijmaken voor mijn taak als misdienaar.

Mijn kleuterjaren heb ik hierbij overgeslagen omdat ik er mij ook niets noemenswaardig van herinner. Eigenlijk beginnen mijn echte herinneringen op de dag dat ik naar het eerste studiejaar kon.

Ik was wellicht een goede leerling en ging echt wel heel graag naar school. Ik was een echte boekenworm, die elke minuut vrije tijd gebruikte om te lezen. Later was ik wellicht de beste jonge kliënt van de lokale bibliotheek. Ik verslond drie tot vijf boeken per week! In het eerste studiejaar was ik met Kerstmis de vierde van de klas, en met Pasen ook. Tot mijn grote verrassing en die van mijn ouders was ik in het laatste trimester zelfs de eerste van de klas, en over het ganse schooljaar zoals het zes jaar lang zou zijn was ik de tweede.

Omdat ik de eerste van de klas was mocht ik een nieuwe eerste fiets krijgen, maar ik verkoos een boek van Suske en Wiske… iets wat mijn jongere broer mij altijd kwalijk heeft genomen. Hoe kunt ge nu zo dom zijn en toch den eersten van uw klas? Ik werd al heel jong misdienaar, en dat was een taak waar ik helemaal in op ging. De mis werd uiteraard nog altijd gelezen en gezongen in het latijn, maar toch kende ik al heel gauw al die Latijnse gebeden en gezangen uit het hoofd en bovendien wist ik zelfs wat ze betekenden.

Voor mij was dat echt wel een dagelijkse werkelijkheid. Ik kon volledig opgaan in het sacrale van de liturgie, in de eerbied voor de priester, in de kracht van de sacramenten en de loutering van het gebed. Wie weet nog wat het lof is en op Allerzielen de portiuncula aflaat? Op Allerzielen kon je bij ieder kerkbezoek een volle aflaat verdienen voor een zieltje uit het vagevuur, mits het bidden van vijf Onze Vaders, vijf weesgegroetjes en vijf keer Glorie zij de vader…Een fluitje van een cent dus om een zieltje te transporteren van het vagevuur naar de hemel…Geen van mijn grootouders of andere verwanten heeft dus ooit lang in het vagevuur moeten verblijven, want op Allerzielen portiunkelde ik minstens dertig keer.

Wellicht hanteerde hij in zijn almacht en alwijsheid toen reeds de fifo methode, first in, first out….. Elke avond was er om zes uur het lof. Een gebedsdienst ter ere van God, Maria en alle heiligen. Tijdens het lof werd de monstrans met de gewijde hostie uitgestald en aanbeden. De paternoster, en de litanie van alle heiligen waren een vast onderdeel, en de dienst werd besloten met het tantum ergo, dat wij oneerbiedig verbasterden tot het tanta maria op zijn westvlaaams uit te spreken als tante merjo.

Voor het lof droegen wij als misdienaar een rode toga en een wit koorhemd, terwijl dat voor een gewone mis zwart-wit was. Hoe wereldvreemd het nu ook moge klinken, toen WAS dat mijn wereld. Het misdienen had ook zijn aangename kanten.

Jaarlijks mochten we op uitstap en bedevaart naar het nu teloor gegane Dadipark, en bij elke doordeweekse rouwdienst mocht ik de school verlaten om de mis te dienen. Daar was heel af en toe ook wel een luguber kantje aan, want als er een van de lokale notabelen werd begraven moest die doorgaans bijgezet worden in de familiekelder, waar ik toen als kleine misdienaar mee naar binnen moest!

Ook als er inderhaast iemand de laatste sacramenten moest worden toegediend moesten we mee op stap, om met een lantaarn de priester met de gewijde hostie en de heilige olie te begeleiden. Als wij passeerden dan knielden de mensen, sloegen een kruis en namen hun hoed voor ons af. Ik was er nog geen uur toen mijn neef Jan me kwam halen. Het werd een tiende verjaardag om nooit meer te vergeten, en ook mijn leven veranderde er mee, voor een paar jaren althans.

Vanaf de dood van peter moest ik immers elke avond na het avondeten naar meter gaan slapen opdat ze niet alleen zou zijn. Ik nam wel altijd een boek mee, maar gezellig was het er niet. Voor het slapen gaan kreeg ik wel altijd een stukje chocolade! Ik sliep er echter heel slecht. Meter snurkte geweldig, en spook- en doodsbeelden, allerlei angsten of rare geluiden waren er nooit ver af.

Ik vond het er ronduit griezelig. Een goed jaar later werd meter ook ernstig ziek, en ik was diegene die bij haar moest waken! Ik was er ook bij toen ze de laatste sacramenten kreeg toegediend. Ze is precies zoals mijn moeder, op kerstavond gestorven en op oudejaarsdag begraven.

Mijn andere grootmoeder meter Emma overleed trouwens tijdens de begrafenis van meter Julia. Grotere paniek dan toen is nauwelijks voor te stellen. Ze werden alle drie jaar, en dat was in die tijd stokoud, te vergelijken met een gezegende leeftijd van minstens 85 jaar nu, maar ook zij moesten tot hun 65 werken voor hun pensioen.

De jaarlijkse doortocht van de Ronde van Vlaanderen was in ons dorp ieder jaar opnieuw een hoogtepunt waar we lang voordien naar uitkeken. Ik ben nog altijd een gepassioneerde wielerfan, maar dat zat er reeds in van kleins af aan. We volgden alle wielerklassiekers en iedere rit van de Ronde van Frankrijk op de radio en pas veel later op TV.

Ons grote idool was streekrenner Gilbert Desmet. Hij won onder meer Parijs Tours en de Waalse Pijl, en droeg twee keer de gele trui in de Ronde van Frankrijk, waarin hij in als vierde eindigde. Tijdens de zomer maakten we knikkerpistes op grote zandhopen en speelden zo de heroïsche bergritten van de Ronde van Frankrijk na. Dan maar liever eeuwige tweede Raymond Poulidor.

Tot… Ja, tot de grote onovertroffen Eddy Merckx op het wielertoneel verscheen, maar toen was ik al ong. Ik durf gerust te zeggen dat ik het leven dankbaar ben dat ik de Merckx-periode mocht meemaken. Ik was Merckxist tot in de kist, maar mijn vader was na het wereldkampioenschap in Barcelona dan weer een absolute Freddy Maertens fan. Over Merckx en Maertens alleen al zou ik een boek kunnen schrijven, Alvast bedankt Eddy en Freddy, want jullie gaven vele jaren kleur en kruiding aan mijn leven!

Over seks en voortplanting, les choses de la vie, en het leven zelf werden we lange jaren volledig dom gehouden. We leefden midden de beesten bij wijze van spreken, zagen wel dagelijks een stier de koe bespringen, moesten zelf koeien melken, we zagen eieren leggen en uitbroeden.

We maakten het mee dat varkens naar de beer moesten en dat later biggetjes geboren werden. De veearts kwam om koeien kunstmatig te insemineren en we moesten helpen trekken als er een kalfje geboren werd, maar geen haar op ons kinderhoofdje dat eraan dacht dat de mensenwereld misschien ook wel op dezelfde wijze functioneerde!

Punt andere lijn, en niet eens een vraagteken. Zelf was ik echt wel heel erg naiëf. Zo dacht ik gedurende vele jaren dat God in zijn almacht het zo geregeld had dat priesters niet moesten plassen of naar het WC gaan. Met hun lange soutane met 33 knoopjes was dit immers een bijna onmogelijke opdracht, en God zou daar wel een oplossing voor bedacht hebben.

Mijn ogen vielen bijna uit hun kas toen ik het op zekere dag meemaakte dat een priester met soutane bij ons thuis naar het urinoir ging. Een ander groot mysterie dat mijn levensloop zwaar beïnvloed heeft, draaide rond het begrip onkuisheid.

We waren wel ingelepeld dat onkuisheid een vreselijke doodzonde was, en we vonden het dan ook goed dat moeder zo veel en zo grondig kuiste dat onkuisheid bij ons zeker geen kans maakte. Het washuis was ook de plaats waar de verse melk gefilterd en verkocht werd, zodat er ook regelmatig kliënten over de vloer kwamen, ook tijdens onze wasbeurt. Voor het wassen moesten we van Ginette een weesgegroetje lezen om ons te beschermen tegen de zonde van onkuisheid.

Ik vond dat vrij normaal want als ge gewassen wordt kunt ge maar beter ineens goed gekuist worden, in plaats van onkuis over te blijven. We werden altijd rechtstaand gewassen, en als er een kliënt binnenkwam voor melk, dan moesten we ons draaien met onze poep naar de kliënt in plaats van frontaal ons piemeltje te laten zien.

Dit werd meteen één van de grootste levensvragen uit mijn jeugd. Wat maakte piemeltjes zo speciaal dat we ons telkens moesten omdraaien bij het binnenkomen van een klant om niet te vervallen in de doodzonde van onkuisheid? Telkens weer opnieuw vroeg ik me dit af…. Ik weet zeker dat die vraag, die me jarenlang heeft geobsedeerd, mede bepalend was voor mijn later dwangmatige behoefte om alsmaar meer jonge, nog onbehaarde piemeltjes te kunnen zien. Ik was tien jaar oud toen op onze parochie de chiro werd opgericht en ik was enthousiast lid vanaf de eerste dag.

Voor de chiro, was er precies zoals voor het misdienen , altijd tijd en ruimte. Zowel ikzelf als later mijn vier zussen kwamen bij de leiding en in die jaren zat ons huis of onze koer wel altijd vol met chirojongens of -meisjes.

Strijden en waken voor Christus en Vlaanderen …. Het was mijn leven. Ik zong de heroïsch aandoende chiroliederen uit die tijd altijd met volle overgave mee. Ik zit ze hier al schrijvend opnieuw te zingen, ik ken ze nog allemaal uit het hoofd. Ons chirolokaal lag achter de bibliotheek, naast de gebouwen van brouwerij De Geest, die eigendom was van de toenmalige haute bourgeoisie burgemeester van onze gemeente.

Uiteraard vloog er al eens een bal over de scheidingsmuur met de brouwerij en was er altijd wel een behendig kereltje te vinden ik niet dus om over de muur te klimmen en die bal terug te gooien.

Op zekere keer moet het Dhr. Burgemeester te veel zijn geworden, want hij vereerde ons met een bezoek dat grote indruk naliet. Al mankend van de jicht kwam hij aangezet in zijn zijden kostuum, hoge hoed en gelakte schoenen.

Daarna begon hij in gebroken Vlaams uit te halen tegen de ongemanierde jeugd van heden die het eigendomsrecht niet respecteerde en vele andere waarden ook niet. De dag van mijn plechtige communie ben ik ook niet vergeten. Ik zat in het zesde leerjaar en was 11 ½ jaar oud. Waarschijnlijk zou ik toen wel op mezelf verliefd kunnen geweest zijn, want mooier dan 11 ½ kan een jongentje voor mij niet worden….. Kindjes waren een geschenk van God en groeiden in de buik van de moeder..

Dit antwoord riep natuurlijk nog veel méér vragen op, want er werd bv. Als kinderen dan toch een geschenk van God waren, waarom kregen nonnetjes dan geen kinderen? Alle verder opduikende vragen werden door mezelf beantwoord door te verwijzen naar de almacht en alwijsheid van God. Ik kreeg ook heel wat dure geschenken: Ik had die dag meer Leliaerts verslagen dan kroketjes gegeten. Na het zesde leerjaar moest ik natuurlijk naar het college.

Omwille van de drukte thuis werd ik op internaat gestuurd in het college te Roeselare. Het ergste was dat ik die eerste jaren niet meer naar de chiro kon. Na een paar jaar veranderde het regime, en mochten we wekelijks naar huis op zaterdagmiddag, en we moesten pas op maandagmorgen terug binnen zijn. Desomer was tijdens de grote vakantie al eens langs gekomen om vertrouwen te geven en vertrouwen te winnen. Hij leek me een heel vriendelijke en lieve priester, maar ik wist toen nog niet wat me allemaal te wachten stond.

Om telkens voor drie weken van huis weg te zijn hadden we naast het gewone schoolgerief ook een hele uitzet aan klederen, ondergoed, turnpak e. We sliepen op een grote slaapzaal die onderverdeeld was in kleine houten chambretjes, zonder deur, maar met een gordijntje ter bescherming van de privacy. We moesten één voor één aanschuiven in ons onderlijfje en pyamabroek, ook al vroor het dat het kraakte. Op zaterdag mochten we in de douchezaal een douche nemen, gelukkig wel met warm water. We moesten telkens per drie voor één van de douches plaats nemen.

We moesten ons uitkleden voor het douchehok, maar mochten ons onderbroekje of turnboekje aanhouden zowat ¼ van de leerlingen droeg in die tijd geen ondergoed. Voor het douchen moesten zij hun turnbroekje aandoen i. Met een gongslag werd aangegeven dat de eerste in het douchehok mocht, en zijn onderbroekje moest uitdoen.

Een tweede gongslag gaf aan dat het water centraal bediend zou lopen, en een derde dat het sproeien zou stoppen. Dan kreeg je even tijd om je af te drogen, een proper onderbroekje of terug je turnbroekje aan te trekken en naar buiten te komen. Dan was het aan de volgende en ten slotte aan de derde.

Wij zagen elkaar dus niet naakt, maar de suf surveillant wèl, kwam hij kwam bij velen grondig controleren en inspecteren of ze wel degelijk proper gewassen waren, en ik had het voorrecht daarbij één van zijn lievelingetjes te zijn. De bijnaam van E. Dat hij zich verlaagde tot orale of anale seks met mij of andere jongens kan ik echter helemaal niet bevestigen. De term pedofiel was toen nog geen gemeengoed. Ik heb dat woord pas voor het eerst gehoord tijdens een cursus psychologie van prof.

Nuttin aan de K. Hij droeg zijn soutane, ik altijd een korte broek ik was 16 jaar als ik mijn eerste lange broek droeg , en dan voelde ik echt wel altijd een strelende en zoekende hand over en tussen mijn blote dijen glijden, maar dat stoorde me niet, en voor de andere studenten bleef dat onzichtbaar omdat de pupiter één volledig afgesloten blok vormde.

Soms kreeg ik ook een onmenselijk zware straf opgelegd voor een relatief klein vergrijp. Een opstel van 50 blz. Dat liep altijd uit op een partijtje schootje zitten en knuffelen en strelen, ook waar het eigenlijk niet hoorde. Alleen de stank van pijptabak die zijn adem en kledij verpestte was er teveel aan.

Wanneer ik voor het laatst een stijve piemel had gehad? Ook niet als het vervolg een zoveelste les in seksuele voorlichting was. Dan trok hij mijn broekje en onderbroekje uit, streelde mijn piemel en balletjes tot ik een kanjer van een erectie kreeg en legde hij me bv. Hij leerde en toonde me hoe ik bij het wassen van mijn piemel de voorhuid moest achteruit trekken om de eikel te reinigen wat toen eerder pijnlijk overkwam. Hoe de teelballen werkten en welke functie ze hadden, en welke de rol van de piemel was in het krijgen en verwekken van kinderen.

Die herhaalde masturbaties want daar kwam het op neer leiden echter nog niet tot een zaadlozing, hoogstens tot wat voorvocht dat vrij kwam. Ik vond het niet echt onaangenaam, maar wel heel verwarrend. Verder dan dat is hij nooit gegaan. Na afloop werd mijn grote straf altijd kwijtgescholden.

Dat overkwam ook anderen, en onder elkaar werd daar wel eens over verteld, maar dat het eigenlijk kindermisbruik was werd door niemand zo benoemd. Ik was toen 12, 13 jaar, terwijl ik pas laat begon te puberen. Ik bleef dus lang volledig onbehaard, en ik was al ruim 14 jaar toen dat veranderde en ik ook mijn eerste orgasme kreeg. Het was in Binche, waar ik op vakantie was op de boerderij van nonkel Marcel, en ik had net een brief van thuis gekregen waarop een postzegel kleefde met de afbeelding van Maria met kind.

Met enige fantasie kon je misschien wel het piemeltje van Jezus zien, want het was in elk geval duidelijk dat hij geen pamper droeg. Bij het eindeloos staren naar dat potlooddunne streepje dat Jezus piemel moest voorstellen, begon ik te fantaseren, en voor het eerst zèlf te masturberen en op bescheiden wijze klaar te komen. Dan mochten ze alleen maar het wijdbeense turnbroekje van het college aanhebben, zonder onderbroekje, en moesten worstelen volgens de regels van de kunst, tot een van beiden met beide schouders tegen de grond werd gedrukt.

Ondertussen lag de Poeper zelf ook tegen de grond om scheidsrechter te spelen, genietend van het spektakel dat zich door de openstaande broekpijpjes voor zijn ogen afspeelde. En de winnaar mocht nadien nog even bij hem op schootje komen uitrusten…. Aangezien ik zeker geen vechtersbaasje was is dat me slechts één of twee keer overkomen. Misschien is het nu het gepaste moment in mijn verhaal om even het onderwerp pedo-priesters aan te snijden.

Voor mij staat het vast dat het niet zo is dat veel priesters pedo geworden zijn als alternatief voor het celibaat bv. Zoals ook mij bijna overkomen is. Ik ben zeker dat — mocht ik echt priester geworden zijn — ik dezelfde problemen zou gekend hebben als veel lotgenoten.

Dezelfde moeilijkheden als gevolg van dezelfde mogelijkheden…. Noem het gerust slachtoffer , hoewel ik mezelf niet echt slachtoffer voelde toen het mij overkwam. Wie dan als opgroeiende jongen die vreemde gevoelens bij zich herkende had geen betere uitweg dan op zijn beurt te kiezen voor het priesterschap.

Het gezag was groot, en de onderdanigheid en onmondigheid van de kinderen was recht evenredig. De missies boden zelfs nog betere opportuniteiten! Voor mij staat het wel vast dat de kerk van veel praktijken op de hoogte was en ze ter bescherming van het instituut veelal met de mantel der liefde bedekte. Anderzijds werd kindermisbruik 50 jaar geleden helemaal anders beoordeeld dan nu. Onder invloed van de gewijzigde tijdsgeest komen nu de schandalen uit de naoorlogse jaren naar boven, maar het is mijn overtuiging dat hetzelfde probleem zich al vele decennia eerder voordeed, maar doodgezwegen bleef.

Hoewel ik reeds lang ronduit anticlericaal ben, ben ik er wel tegen dat de kerk miljoenen schadevergoeding moet betalen aan slachtoffers van toen. Dat priesters individueel aangesproken en veroordeeld worden, indien het strafrechterlijk niet meer kan, dan via een burgerlijke procedure, daar ben ik het wel mee eens.

De verjaringstermijn voor misdrijven tegen kinderen mag voor mij zelfs volledig afgeschaft worden, precies omwille van hun onmondigheid ten tijde van de feiten. Maar geld maakt geen vroegere situaties ongedaan, en tenslotte betreft het geld dat finaal van gelovigen afkomstig is die er op een andere manier goed mee wilden doen.

Er zijn nog noden genoeg in de wereld waarvoor hetzelfde geld op meer urgente manier zou kunnen aangewend worden. Wel blijft het schijnheilige contrast tussen woord en daad van die pedo-priesters absoluut schandalig, en het is het eerste waar ze allemaal zeer indringend zouden moeten mee geconfronteerd worden.

In het laatste jaar van het lager internaat zat ik in de vierde latijns-wiskunde, en ik was een goede doorsnee leerling. De opkomende puberteit en alles wat er bij hoort, veranderde mijn leven echter grondig.

Eindelijk wist ik echt wat zeggen bij het wekelijks biechtscenario. X aantal keer onkuisheid bedreven, alleen en met mezelf…. Het kon me elk uur van de dag overkomen. Er waren prikkels genoeg, zelfs op dat stomme college.

Een van de gevaarlijkste prikkels was het Latijns-Nederlands woordenboek, waar de vertaling van een inmiddels vergeten Latijns woord dat begon met de letter M betekende: Vrouw die houdt van jonge gladde slaafjes… Vrouw die houdt van jonge gladde slaafjes… Terwijl ik die woorden murmelde opende zich een hele fantasiewereld voor me, en naarmate ik mezelf met het uiteinde van mijn lineaal onder de studiebank beroerde, hoe duidelijker die fanatasie en hoe groter mijn erectie werd.

Een mooie blanke vrouw met kleine borstjes, werd omringd door een aantal nubische slaafjes, naakt of enkel omgord met een piepklein lendendoekje. Ze moesten de vrouw strelen of koelte toewuiven met een palmtak.

Er was overvloedig water, wijn en vruchten. De slaafjes mochten er pas van nippen als ze de vrouw voldoende hadden gestreeld en bevredigd…. Zelf streelde de vrouw haar gladde slaafjes zo dat de kleine erecties van hun jongenslid voortdurend actief rechtop bleven.

Slaafjes die niet voldeden werden genadeloos vervangen…. Het was mijn favoriete masturbatiefantasie in die jaren, en daarin speelde de vrouw evenzeer een rol als de jonge gladde slaafjes zelf.

Ik kon op beiden verliefd zijn, beiden kon ze ook mijn erotische fantasie tot ongekende hoogtepunten brengen.

Wat een schitterend woordenboek was dat! Geen enkel ander schoolboek werd door mij ooit meer geraadpleegd. Mijn religieuze gevoelens waren er wel nog, maar werden misschien wel overschaduwd door het werk van de duivel in mij. Anderzijds was seks en vrouwen voor de klasmakkers rondom mij een even dagelijkse bekommernis als mijn fantasieën het waren voor mij.

Op het internaat circuleerden vanaf die tijd soft porno en blootboekjes naar hartenlust. Een één keer kreeg ik een regelrecht pedofiel tekstboekje in handen van iemand die blijkbaar gelijkaardige gevoelens had.

Het ging over de bijzonder opwindende tentavonturen van jonge jongens op scoutskamp. Het was meer dan genoeg om mijn fantasie nieuwe voeding te geven en mijn verwarring nog groter te maken. Soms was er wel een langere periode waarin ik tegen deze gevoelens en daden probeerde te vechten. Gebed, ascese, volop bezig zijn met andere dingen en de biecht moesten me helpen om bv. Ik wist dat indien het me lukte, dan een onverwachte natte droom zou komen, een spontane zaadlozing die niet zelf opgewekt werd, maar daarom niet minder hevig of fantasierijk was, en voor alle duidelijkheid, die moest je niet biechten.

Later werd me gezegd dat je aan je erotische dromen het best je eigen geaardheid kunt herkennen.. Die droomjongetjes hoeven er alleen maar voor te zorgen dat ik niet wakker wordt vooraleer ik heel eventjes een glimp van hun naaktheid kan opvangen, en dit eigenlijk altijd zonder echt seksuele activiteit. Terwijl die seksuele interacties veel duidelijker aanwezig waren en zijn wanneer er door satan vrouwen of meisjes worden opgevoerd….

Toen ik jaar was gebeurde er iets mysterieus bij ons thuis. Allemaal onze beste kleren aan, vader en moeder centraal. Ik vertoonde reeds enkele slungelige pubertrekjes.

Mijn broer oogde kwajongensachtig zoals altijd, en de meisjes met hun favoriete pop oogden zelfs nog braver dan ze in werkelijkheid al waren. Er werd weinig uitleg verstrekt. Wat later vernam ik dat moeder naar de kliniek van Kortrijk moest om zwaar geopereerd te worden: In de tijdsgeest van toen werd daar heel weinig over gezegd, en nog veel minder getoond.

Wel hoorden we soms zijdelings vernoemen dat Anneke X of Rosa Y ook op dergelijke manier geopereerd werden, en dikwijls werd er bij verteld dat een jaar later bleek dat ze het niet gehaald hadden. De sfeer thuis voelde bedrukt aan, en aan ons kinderen, werd eigenlijk rechtstreeks nooit iets verteld. Zowat een jaar later werd ik onverwacht bij moeder op de voûte groepen.

Ze weende verschrikkelijk en liet me voor het eerst het bijzonder zware litteken van de operatiewonde zien. Ze vroeg me om veel voor haar te bidden, omdat ze nog zo graag wou meemaken dat alle kinderen konden afstuderen. Ze vertelde er echter ook bij dat ze eigenlijk in plaats van gehuwd te zijn veel liever nonneke of ongehuwde meid bij een pastoor was geworden. Nog steeds maar heviger wenend vertelde ze tenslotte dat vader van haar dingen wilde die ze niet kon opbrengen, en dat hij seks met haar wilde die ze niet aankon, maar dat hij wel zijn verlangens tegen haar wil in doorzette.

Ik stond perplex, en wist als naiëve wereldvreemde jongen van 15 helemaal niet wat antwoorden , of hoe ik daarop moest reageren. De verwarring in mijn hoofd was enorm. Ik weet het niet goed meer, waar wellicht heb ik geantwoord dat ik inderdaad veel voor haar zou bidden en ik heb woord gehouden , en dat ze best eens met vader samen kon praten met de dokter over dat onderwerp.

Wel heb ik er gedurende jaren een wat vreemde kijk tegenover vader aan overgehouden, en een nog meer meelijdende houding tegenover moeder. Blijkbaar was het toch niet altijd rozengeur en maneschijn tussen hen beiden….. Moedertje, moedertje, wat heb jij ook een zwaar en lastig leven gehad… Moeder heeft haar borstamputatie nog meer dan 45 jaar overleefd, maar ondertussen heeft ze wel nog veel andere zware operaties ondergaan, teveel eigenlijk om in dit bestek allemaal te vernoemen.

Maar dit gesprek op de voûte was zeker een van de meest bevreemdende ervaringen uit mijn puberleven. Rond de kerstperiode kwam er een tekst rond het kerstgebeuren, waarin het woord circumcision besnijdenis voorkwam. Ik kende dus die vertaling wel, maar ik had er geen flauw idee van wat een besnijdenis precies was. Dus vroeg ik het. Algemene hilariteit in de klas, en ik kreeg 4 blz.

Daarmee wist ik echter nog steeds niet wat een besnijdenis was. Kunt U dat dan toch niet even uitleggen? Ik schreef mijn straf en zocht het op, ik had wel degelijk iets bijgeleerd, maar de wraakgevoelens om zoveel onrecht bleven sluimeren….

Drie jaar later, retorica, laatste jaar van het middelbaar, met twee semesters. Jaar ook van het maturiteitsexamen dat evt. Dag van het examen Engels met Kerstmis. Die examens gebeurden altijd onder toezicht van een vreemde leraar. Bleek die leraar toch wel Mr. Debakker te zijn, die me drie jaar eerder zo onrechtvaardig had gestraft! Debakker trok helemaal wit weg. En bovendien heb ik dat maturiteitsexamen toch niet nodig want volgend jaar ga ik naar het klooster.

Ik verliet de klas, riep nog eens good luck naar de klasgenoten en trok naar de sportvelden om af te koelen. Het heeft me nog een flinke preek van de collegedirecteur opgeleverd, maar naar verluidt heeft Mr. Debakker ook zijn lesje gekregen. Eind goed, al goed zou ik zeggen.

Dat laatste jaar was ik trouwens bondsleider van de K. Ik kon me net iets meer permitteren dan veel andere studenten. Met de besnijdenis anekdote heb ik een sprong van drie jaar gemaakt. Ik was ondertussen dus verhuisd van het klein internaat naar het groot internaat drie laatste jaren van de humaniora , en De Poeper werd een jaar later overgeplaatst naar het meisjeslyceum O.

Het was niet alleen voor mij, maar ook voor veel andere internen een onuitgesproken vraag hoe hij daar aan zijn trekken zou komen. In mijn leven waren de belangrijkste evoluties dat ik na het veranderen van het internaatsregime terug op mijn parochie naar de Chiro kon.

Wat een paradijs was dat zeg! Het aantal knapen jongens van jaar in de lokale chiro verdubbelde op minder dan een jaar. Op zaterdag èn zondag waren we altijd samen bezig. We bouwden zelfgemaakte burchten op de Chirozolder, bosspel, fietstochten en avonturentochten wisselden elkaar af. Als ik thuis was, zat de koer van ons huis altijd vol jongentjes, en we waagden ons aan de meest fanatasierijke tochten en spelletjes, waarvan het jaarlijkse kamp natuurlijk het hoogtepunt was.

Ik was hèèl graag gezien, en uiteraard was dat ook wederkerig. Mijn absolute favorieten waren de broertjes M. Vader Michel was enigszins gehandicapt, en runde samen met moeder Paula een kruidenierswinkeltje, waar ik zoveel mogelijk naar toe ging. Het gezin telde 6 ZES! Als het ene favorietje begon te puberen, stond zijn opvolgertje gegarandeerd klaar. Ik had hem wel 24 uur per dag, 7 dagen op 7 bij me willen hebben, maar dat lukte natuurlijk niet.

Hij heeft natuurlijk wel dikwijls bij me schootje gezeten, we hebben eindeloos gestoeid , ik heb zijn geurige jongensharen en zijn halsje subtiel gekust, maar eigenlijk was er nooit iets meer aan de hand. Ook bij de andere jongens niet trouwens. Tot mijn grote ontgoocheling heb ik hem ook nooit naakt gezien. Ik kon hem alleen maar helemaal naakt voor mij dromen…. Toch was mijn geaardheid wellicht niet iedereen ontgaan. Vele jaren later zei één van mijn knapen me ooit: Smette was één van de twee eerste leiders in onze Chirogroep en is inmiddels overleden.

Hij was ook een later veroordeelde pedofiel, maar zelf heb ik als kind onzer zijn leiding nooit iets verkeerds ervaren, anderen wellicht wel, want op een bep. Bij enkele andere mooie jongens had ik ooit wèl het voorrecht ze heel even naakt te mogen aanschouwen. Elk jaar moesten we natuurlijk bij elk van onze knapen een huisbezoek brengen in voorbereiding van het jaarlijkse kamp. Uitleg verstrekken over één en ander, en finaal was het ook de bedoeling hen te mogen inschrijven en de betaling te ontvangen.

Eén van die bezoeken was bij de familie Lippens, in die tijd één van de enige echte villabewoners van de parochie. Terwijl ik met Hermans moeder bezig was kwam Herman een 12 jarige beauty ineens poedelnaakt vanuit de badkamer de living ingehuppeld. Zoals het in die middens hoorde, kwam hij beleefd maar ongegeneerd goedendag zeggen en een hand geven, om zich daarna in een intussen aangereikte handdoek te kunnen verhullen.

Ik heb ook eens enkele jongetjes naakt kunnen bewonderen bij een spelontmoeting met een naburige chirogroep. Ik had afgesproken met leider Daniel van V. De eerste keer werd het een binnenprogramma, gezien het bar slecht weer was.

Eén van de opdrachten die Daniel bedacht had, was dat van elke afdeling 5 jongens met de kleren die ze aan hadden een zo lang mogelijk touw moesten vormen geen touw eigenlijk, maar wel een aaneengesloten klederlijn. Algauw stonden daar tweemaal vijf jongetjes in hun onderbroekje te paraderen, maar er was nog geen winnaar bekend. Wie won weet ik niet meer, maar ik vermoed dat leider Daniel zijn doel had bereikt…. Hij is trouwens daarna ook nog naar het klooster gegaan. Op het college internaat was ik weliswaar leider van de jongknapen en bondsleider van de K.

Elke activiteit moest op voorhand aangevraagd en goedgekeurd worden, , de proost was bijna bij elke activiteit aanwezig , er was geen contact met het thuisfront, en buiten de K. Die uitbundige chirosfeer was er dus zeker nooit aanwezig. Ik heb slechts één erotisch getinte ervaring uit die periode. Op zekere keer was ik na een activiteit het lokaal aan het opruimen met één van de jongknapen…waarvan ik wist dat hij geen onderbroekje droeg. Toevallig — en buiten mijn weten — zat hij plots vol belangstelling te bladeren in een uitgave van Paris Match, die er mogelijks na een recente papierslag was blijven rondslingeren.

Vrouwen liepen er volledig naakt, mannen en oudere kinderen droegen er een peniskoker. Het woord peniskoker was hem duidelijk niet bekend. Zonder verder commentaar begon hij lachend een blad papier puntig in de vorm van een peniskoker te rollen, plooide het puntje over om de vorm min of meer samen te houden, trok zijn broekje omlaag en plantte de zelfgemaakte peniskoker op zijn inmiddels rechtopstaande schitterende piemel.

Hij begon er al lachend en gek doend even mee te paraderen, tot het kunstwerk helemaal zijn vorm verloor, en hij nonchalant terug zijn broekje optrok…. Gelijkaardige eenmalige ervaringen zal ik zeker nooit vergeten, met het risico dat ik — als ik ooit Alzheimer patiënt zou worden- alleen daar nog over zou spreken…..

Ondertussen naderde ik het einde van mijn humaniora. Voor het toenmalige PMS moesten we uitgebreide testen ondergaan , in voorbereiding van een latere beroeps- of studiekeuze. Ik herinner me nog dat mij werd meegedeeld dat ik percentiel haalde het absolute maximum dus op vlak van sociale ingesteldheid, en dat, samen met mijn behoorlijke resultaten in Wiskunde, wetenschappen en Latijn leidde tot de conclusie dat er geen geschikter studieadvies kon gegeven worden dan de studies geneeskunde aan te vatten.

Maar ik had mijn twijfels. Een beetje aangemoedigd door mijn moeder ook wel, en evenzeer door mijn vriend en zijn ouders koos ik uiteindelijk om toch maar naar het klooster te gaan bij de Paters Xaverianen. Naarmate september naderde, voelde ik mij er echter minder en minder goed bij. Ik besefte eigenlijk toen reeds dat ik een verkeerde keuze maakte, en dat ik bv. De chiro nooit zou kunnen missen…. De laatste augustusdag van was het zover. Eigenlijk herinner ik me weinig details van die eerste dagen in het klooster.

We reden met de auto van thuis tot even buiten Leuven. Ik weet niet eens meer wie er allemaal mee was. Heel wat zaken zoals soutane, speciale grijze hemden en kostuum, priesterboorden, brevier, enz…. Hoeveel heb ik nooit geweten. Pas vier maanden later, met tweede Kerstmis zouden we voor het eerst voor één overnachting! Het eerste jaar was het noviciaat.

Novicenmeester was pater P. Er was niet alleen het noviciaat met zijn eigen recreatie- en leefruimte, maar ook het scholastikaat filosofofie, waar in die tijd heel veel aspirant-paters de studies volgden aan het CKS Centrum voor Kerkelijke Studies in Leuven of aan de universiteit. Sommigen — zoals ik zelf van het tweede jaar - volgden ook een combinatie van opleidingen aan beide instituten.

Maar niet dat eerste jaar dus, dat moest dienen om getraind te worden in bidden en werken Ora et Labora , in het leren van de regels en de geschiedenis van de Orde, in broederlijke omgang met elkaar, in gehoorzaamheid en ascese. We sliepen in kleine maar propere kamertjes op het vierde verdiep van dit groot gebouw. Ze waren wellicht slechts enkele jaren eerder gebouwd en ingericht.

Er was een lavabo, bureautafel, een boekenkast en een gewone kast met opklapbed. WC en douches waren er op de gang. De scheidingswanden tussen de kamers bestonden uit gyprocplaten zonder bijkomende geluidsisolatie. Persoonlijke bezittingen hadden we eigenlijk niet althans niet dat eerste jaar. Over geld beschikten we niet we konden trouwens nooit alleen buiten , de kamerdeur mocht niet op slot, brieven In of uit werden altijd eerst gelezen, en de dagindeling was vrij strak en sober, maar niet onmenselijk.

Het eten was altijd vrij verzorgd, en op feestdagen zelfs echt feestelijk! Er was een broeder kok, die assistentie had van Leona, een kokkin uit Leuven, wiens zevenjarig tengere zoontje op woensdagnamiddag, tijdens het weekend en het schoolverlof ook op het grote domein ronddwaalde en er zich stierlijk verveelde.

Ik heb er nooit echt contact mee gehad. Patatten schillen voor de meer dan zestig bewoners, en afwassen was vooral werk voor de novicen. Gezien ik tijdens het noviciaatsjaar een paar keer wekenlang met een voet in het gips zat na het voetballen was vooral patatten jassen mijn karwei bij uitstek.

Op het kloosterdomein bevond zich ook een door buitenstaanders uitgebate kleinveeslachterij, waarboven zich een ruime hooizolder bevond. De slachter had twee leuke zoontjes van toen zowat elf en acht jaar oud, die ook regelmatig op het domein vertoefden en waarmee ik echt wel heel wat gezellige, speelse en leuke maar toch wel onschuldige uurtjes heb doorgebracht.

Er was ook een grote maar absoluut saaie bibliotheek, een paar ontvangstkamers voor gasten, en op het eerste, tweede en derde verdiep bevonden zich de megagrote kamers van de gevestigde paters-professoren. Dat eerste jaar probeerde ik echt wel heel volhardend een modelnovice te zijn, en in de ogen van de novicenmeester was ik het wellicht ook. Ik probeerde me volledig toe te leggen op studie, gebed, en ascese waaronder ik vooral het bitterharde gevecht tegen het masturberen klasseer. Mijn beste vriend binnen de novicen was Bob Evers, een schitterende kerel waarmee ik nog steeds goed contact heb.

Met tweede kerstdag mochten we voor één overnachting naar huis. Het was een hele reis, met de trein van leuven naar Brussel, dan tot in Brugge, en dan twee keer veranderen van bus om eindelijk thuis te komen. Ik voelde me totaal wereldvreemd. Bovendien was ik gekleed in een grijs kostuum met kruisje en grijs hemd met priesterboord. Toen ik van de bus stapte was de eerste persoon die ik tegenkwam Mr.

Verbeke, directeur van de lagere school. Ik was nog een tiener, en zonk bijna in de grond van schaamte, of in elk geval van onwennigheid. Thuis was er natuurlijk van weerskanten veel te vertellen, maar het onwennige bleef eigenlijk ook daar hangen.

De misgezangen heb ik er meer uit plichtsgevoel dan uit overtuiging wel luidop meegezongen…. Na dat eerste trimester versoepelde het regime vrij snel. De dure soutane, die voordien onze dagelijkse klederdracht was, werd niet langer verplicht.

Oef, wat een ontlasting zeker voor ik die als kind dacht dat soutanedragers geen ontlasting kenden…. Met Pasen mocht ik zelfs reeds mijn chirouniform en fiets meebrengen met de trein, want ik kreeg toelating om de leiding te versterken in de Chiro van Bierbeek, waar ik de Kerelswerking onder mijn hoede kreeg.

Gans die tijd kreeg ik minstens éénmaal per week een brief van Paul of Luc M. Ook mijn zussen schreven me regelmatig, en uiteraard antwoordde ik telkens vroom en gepast.

Alle inkomende en uitgaande brieven werden wel nog steeds gelezen. Als beloning voor mijn inzet mocht op zekere dag een delegatie van de chiroleiding van onze parochie op bezoek komen en een nacht overnachten op de hooizolder. Veel details herinner ik me er wel niet van. En wat nog meer bijzonder was, was dat Luc M. Bij een andere gelegenheid, zelf en alleen bij mij op bezoek mocht komen, precies omdat onze wederzijdse wekelijkse briefwisseling zo vroom en bemoedigend was.

Dat bezoek herinner ik me wel nog. Ik mocht mee om hem af te halen aan het station in Leuven. Toen het echter tijd was om te gaan slapen, zei hij dat hij zich wat misselijk voelde, en vroeg of hij bij mocht slapen. Daar was uiteraard in het kleine opklapbed nauwelijks of geen plaats voor. Pas toen hij bleef aandringen ging ik akkoord. Toen hij zich tot op zijn ondergoed uitkleedde om bij mij te komen slapen wist ik niet waar ik het had. Nooit eerder was ik immers zo hevig op een jongentje verliefd geweest als op hem.

Hij was zo ongelooflijk mooi, lief en vertrouwend dat het mij volledig onwerkelijk leek dat dit schattig jongentje de nacht bij mij in dit veel te smalle bed wilde doorbrengen.

Bovendien was ik zeer beducht voor de bewoners van de kamers naast mij, gezien de kamers wel extreem gehorig waren. Ik maande hem aan uiterst stil te zijn, want ik kon me moeilijk voorstellen welke problemen het zou geven mocht uitlekken dat we de nacht samen hadden doorgebracht.

Ik heb de ganse nacht geen oog dichtgedaan en voortdurend in stille bewondering blijven genieten van zijn rustige en rustgevende, vertrouwde en vertrouwen gevende aanwezigheid. Toen hij rustig bleek te slapen heb ik het echter niet kunnen laten hem boven zijn onderbroekje voorzichtig te strelen en te bevoelen…Eigenlijk was het de eerste keer dat ik ooit tegenover een jongetje in fout ben gegaan….

Niemand heeft me ooit over die nacht aangesproken, en het is ook de allereerste keer dat ik er, met gemengde gevoelens weliswaar, iets over zeg of schrijf…. We bleven daarna regelmatig met elkaar schrijven, en daarna heb ik Luc voor het eerst teruggezien enkele jaren later, toen we reeds voor een langere periode naar huis mochten en ik op bezoek ging bij hem thuis.

Moeder Paula vertelde me dat Luc juist een blindedarmoperatie had ondergaan en in het ziekenhuis lag. We zijn samen bij hem op bezoek geweest. Hij had nog steeds dezelfde verfijnde trekken, en was ook nog altijd even lief. Maar toen hij op aangeven van zijn moeder zijn wonde toonde, merkte ik dat hij reeds schaamhaar had. De betovering was op slag verdwenen…… Ik spring uiteraard een beetje van de hak op de tak, maar reeds vanaf Pasen in het noviciaatsjaar werd alles duidelijk minder streng.

De dag bestond nog altijd voor het grootste deel uit bidden, studie, karweien doen, sportactiviteiten of klussen doen in groep, maar niet meer zo sterk afgelijnd. Het was zowat 8 km. Niet de leeftijdsgroep waarop ik verliefd zou kunnen worden, maar ik vond het beter zo. Ik deed het er zo goed dat de werking van mijn afdeling al gauw model stond voor de kerelswerking in de ganse streek. En voor het eerst viel ik blijkbaar zelfs bij een meisje in de smaak.

De waardering vanuit de pastorij bereikte trouwens ook mijn oversten. Ik beschikte over veel tijd om activiteiten te plannen en uit te werken, en voor alles wat ik nodig had werd gezorgd.

Ook met enkele ouders en medeleiders bouwde ik een goede band op. Het was echt wel een sterke chirogroep. Toen ik maandelijks een gespreks- en ontspanningsavond organiseerde met leden van een jeugdclub in Brussel, gold dat over gans Brabant als een modelactiviteit om stadsjongeren en plattelandsjongeren samen te brengen.

De chiro draaide er op een bijzonder laag pitje, enkele jongetjes van de meest uiteenlopende leeftijden kwamen er wekelijks langs om er wat rond te hangen of te sjotten in een reeds jaren afgedankt schooltje. Slechts enkelen hadden een chirouniform.

Ik had er assistentie van Bert, een jonge kerel van nauwelijks 15 jaar die er meer dan zijn best voor deed. We werden goede vrienden en bleven het tot vele jaren na mijn later huwelijk. Dan gaf ik hem een klinkende zoen en een dikke knuffel, maar hij was omzeggens nooit van me weg te slaan.

Met een vijftal van die gasten zijn we trouwens ooit eens een paar dagen naar mij thuis geweest. Van vader en moeder mochten we samen op de voute slapen, deels in hun bed, deels op een veldbeddetje ernaast.

Naast mij sliepen in bed Mark S langs de ene kant en lieverdje Ferdy langs de andere kant. Ik heb hem de ganse nacht niet aangeraakt, hoewel de kans en verleiding groot was. Ferdy echter begon op een bep. Op het klooster zelf werd alles minder streng en secuur, je kreeg zelfs niet meer onder je voeten als je al eens een mis oversloeg, en studeren deed ik zowel aan het C.

We kwamen dus ook dagelijks buiten en konden ook vrij rondwandelen in Leuven. De tijdsgeest was vrij open op dat vlak. Er verschenen volop boeken over en in sommige films was zelfs kinderlijk naakt te zien bv. Lord of The Flies, de eerdere zwart-wit versie.

De kleurenversie uit de jaren negentig was op zijn Amerikaans tegennatuurlijk en liet tegen het oorspronkelijke boek in geen ruimte meer voor blote jongetjes. En in Barnens O en Novocento van Bertolluci bleken zelfs langer durende erecties bij nog onbehaarde jongetjes aan bod te komen.

Maar toen was ik al niet meer in Leuven hoor. In het derde jaar gingen niet alleen mijn studieresultaten, maar ook mijn werkijver pijlsnel achteruit. Mijn geloofsovertuiging smolt als de zon. Leuven was helemaal in de ban van mei 68, en dat zette zich ook volop in het klooster door, want we betoogden gretig mee en hebben evengoed de waterkanonnnen gevoeld als vele andere studenten.. Gewone burgerkledij werd overal de regel. Eén voor één verlieten studenten de orde.

Na het derde jaar wist ik zeker dat ik er niet langer zou blijven, maar ik was helemaal niet voorbereid op een nieuw leven.

Ik wilde geen universitaire richting meer beginnen gezien ik die enkel zou aankunnen mits hard te studeren. En ook de hoog oplopende nieuwe kosten voor mijn ouders wilde ik ten allen prijze vermijden. Ik besloot dan maar van dat vierde jaar een sabbat jaar te maken. Dat laatste jaar werd een memorabel jaar, met zeker één van de meest negatieve ervaringen uit mijn leven en misschien — aansluitend daarop- ook wel één van de meest belangrijke positieve ervaringen die mijn latere leven richting zouden geven.

Na Antwerpen werd ik gevraagd om in Brussel in de wijk rond het Noordstation de vroegere chirogroep terug op te starten er was niemand meer van leiding, wel een paar behoorlijke lokaaltjes. Het noemde chiro, maar van het tiental kinderen dat die eerste keer kwam, waren er tien franstaligen. Ik deed mijn best om ook enkele nederlandstalige kinderen bij de groep te krijgen, en probeerde ze op zondagnamiddag toch op een speelse manier bezig te houden.

Ook daar was de pastoor van de parochie een pater Xaveriaan. Ook daar ging ik meestal van zaterdag op zondag met de fiets naar toe. Op zondagmiddag ging ik met de pastoor iets eten in een frituur, en nooit in mijn leven heb ik lekkerder steak champignon gegeten als daar…. Er waren twee predikanten voorzien, voor hooguit een twaalftal kinderen, franstalige jongens waarvan ik er geen enkele kende.

Mij werd gevraagd om de recratieactiviteiten te organiseren en bij hen op de hooizolder boven de slachterij te overnachten. Hij was de enige Vlaamse kandidaat-communicant maar moest door de pastoor afgehaald worden bij familie in Houthalen.

Echt een onweerstaanbaar kereltje! Gezien hij de enige Vlaamstalige was en zelf geen Frans sprak of verstond, was hij voor een groot stuk op mij aangewezen.

Op een bepaald ogenblik staat Guido te plassen tegen een boom en wil ik een foto maken. Hij poseerde onder de douche een paar keer vrij uitdagend, maar gezien ik een flitslamp nodig had om daar te fotograferen was dat de andere jongens ook wel opgevallen. Een andere jongen trok toen al zijn kleren uit en vroeg me om hem ook zo te fotograferen alles in het Frans natuurlijk. Ik probeerde ze tot rust te brengen, maar nog geen half uur later liepen ze allemaal naakt rond, al roepend en al showend , doen alsof ze elkaar neukten.

Ze hadden in elk geval veel meer gespecialiseerde kennis en woordenschat dan ik 10 jaar eerder. Alleen Guido was nog volledig aangekleed, maar plots vielen ze ook hem aan, en ook zijn kleren werden volledig uitgetrokken. Ostentatief bleven ze me uitdagen om hen en ook Guido in die Kamasutra toestanden te fotograferen, iets wat ik uiteraard niet wilde en niet durfde. Ik kon er niets tegen beginnen, en was vooral bang dat het lawaai zou doordringen tot in de kloostergebouwen of tot bij een toevallige voorbijganger.

Het gebeuren liep totaal uit de hand. De chaos was enorm. Op een bepaald ogenblik heb ik toen mijn fototoestel genomen en ostentatief de film eruit getrokken en volledig bloot gesteld aan het licht, zodat hij vernietigd was. Nu wordt het echt tijd om te gaan rusten en te slapen. Daarop keerde beetje bij beetje de rust terug,. De meesten trokken hun pyjama aan en vielen finaal in slaap. Wat gebeurd was verontrustte me zeer. Erop rekenend dat het biechtgeheim dat zeker toen echt wel absoluut was verdere problemen kon voorkomen.

De twee laatste dagen bleef echter alles rustig, en ik werd door niemand ooit over het voorval aangesproken. Ik kon het aanbod niet afslaan, en we spraken af de volgende week zaterdag om Toevallig had ik op mijn kloosterkamer nog een bijna nieuw volledig Chirouniform, gekregen van de ouders van een Antwerpse jongen die wellicht een tweetal jaar ouder was dan Guido en reeds uit zijn uniform gegroeid was.

Ik stalde mijn fiets tegen het chirolokaal, en wachtte tot Guido er aan kwam. Ik legde hem uit dat ik voor hem een tweedehands chirouniform had meegebracht en dat hij het tegelijk kon passen.

Hij trok echter onmiddellijk al zijn kleren uit, en met een erectie van jewelste begon hij te poseren en te showen bovenop tafel. Het zat hem als gegoten, en hij was er ook echt blij mee. Hij was juist klaar met het aantrekken van het uniform toen er plots hard op de deur werd gebonsd.

Ik deed haastig open en er stond een rijkswachter met combi voor de deur. Ik legde uit dat ik sinds enkele maanden de nieuwe leider was hier, en dat ik voor één van de jongens van uit Antwerpen een tweedehands uniform had meegekregen en dat één van de nieuwe chiroleden het zojuist had aangepast, en dat ik het beter vond om daarbij de deur gewoon op slot te doen.

Guido knikte alleen maar en toonde fier zijn uniform om zo alles wat gezegd werd te bevestigen. Ondertussen legde de rijkswachter uit dat hij hier vroeger ook nog leider van de Chiro was geweest, en het verdacht gevonden had dat er een fiets tegen de gevel stond. Tenslotte vroeg hij of hij nog eens binnen kon zien, maar het lokaal was netjes opgeruimd. Donkere man voor jouw blanke vrouw Jongeman voor leuk stel.

Exotische FWB gezocht Exotische dame gezocht! Alle aandacht voor jou? Bondage lust slavin gezocht Welke vrouw wil mijn onderdanig sletje zijn? Rijpe dame gezocht voor hete sex vanavond Gezocht vaste sletje Vrouw Onderdanig sletje gezocht! Wil jij een man met een strapon nemen? Zoek dokter of masseur Als slaaf sexen voor jouw Perverse slet aangeboden Man zoekt dominante dame Knap jong slaafje voor een dag deel.

Sex zonder condoom Alles zonder rubber dame? Eenmalig mijn Fantasie Vaste sletje gezocht Vrouw strenge man zoek schaamteloos jonger subje v Dominant voor onderdanig sletje! Gentledom-koppel heeft een lustsubje nodig. Stel zoekt man Naakt dame[s] gezocht,die willen kijken Wie o wie Kijken hoe een lul klaar komt? Goed uitziende man wil toekijken bij stel!

Voyeur wil lekker gluren, betaling kan. Sadiste Meesteres gezocht dominante dame gezocht Samen mijn slet gebruiken Welke dame gebruikt 27jarige gozer als toilet? Zoek je v discrete vernedering? Vrouw of stel wil dagje genieten met leuke jongen? Iemand nog leuke ideeën voor begin juli? Vrouw zoekt vrouw Vrouw stel zoekt lieve vriendin Lieve vrouw gezocht Eerste v-v contact gezocht Knap blondje Zoek voor 1 vriendin van mij een leuke meid.

Erotisch Café 9 juni in Nijeveen bij Meppel parenclub bezoek fun4two gehuwde man Neem jij me mee? Voetjes gezocht Hmmmm ik verlang naar lekkere voetjes en meer Gek op dameslaarzen Jou voeten voor mij?? Slaaf zoekt mooie voeten om te verwennen Voetenliefhebber 21 zoekt een vrouw. Man zoekt vrouw om lekker voor klaar te komen Ik spuit over foto Myrthe wil graag jouw zaad op haar borsten.

Kom over mijn vriendin Als slaaf sexen voor jouw Gezicht volspuiten door 5 mannen wie wil?


Negerinnenkut naakt zwemmen sex


sub zoekt meester grote bos schaamhaar


Scroll to Top